Gwiazdy Stałe i Królewskie w Astrologii

ASTROLOGIA PROFESJONALNA
Gwiazdy Stałe w Astrologii i Gwiazdy Królewskie

Aldebaran (Rohini), Regulus, Antares, Fomalhaut, Plejady, Algol... Gwiazdy stałe (łac. stellae fixae) rzadko są dziś brane pod uwagę, bo poziom astrologii na kiepskich kursach jest bardzo podstawowy, a mają ogromny wpływ na losy człowieka oraz narodów. Gwiazdy stałe od zawsze jednak są bardzo ważnym elementem sztuki astrologicznej, dziś nie są już tak powszechnie używane, bo mało jest astrologów profesjonalnych, co dbają o jakość stawianych horoskopów. Gwiazdy stałe zostały kompletnie pominięte w tak zwanej astrologii psychologicznej czy bardziej pseudopsychologicznej, która w ubiegłym, XX stuleciu wyparła jej deterministyczną stronę, skupiając się na planetarnych archetypach, co generalnie wypacza samą astrologię, która jest nauką ścisłą, a co więcej powstała w starożytności jako Matka Nauk, podstawa dla astronomii i matematyki oraz późniejszej fizyki. Astrologia, włącznie z numerologią, jest także podstawą filozofii, a sama filozofia jako taka, stworzona przez Pitagorasa, który jest jej ojcem założycielem, opiera się nawet bardziej na numerologii, nauce o liczbie, niźli na astrologii.

Syriusz - Najjaśniejsza gwiazda stała na niebie analizowana w astrologii

Gwiazdy wędrujące czyli planety i gwiazdy stałe – tak starożytni greccy astrolodzy dzielili ciała niebieskie. Gwiazdy wędrujące to dwa światła, Słońce i Księżyc oraz reszta znanych nam planet, pięć jasnych planet, bo każda z nich ma swój indywidualny, ciągły obieg przez Zodiak czyli pas nieba po obu stronach Ekliptyki, Drogi Słońca wśród gwiazd, poszerzony o granice Drogi Księżyca i pozostałych pięciu jasnych planet (Wenus, Jowisz, Merkury, Mars i Saturn). W astrologii analizie podlegają także oba węzły zaćmień księżycowych, węzły smocze, ich oś jako linia smocza oraz ich aspekty. Wydarzenia takie jak zaćmienia Słońca i Księżyca oraz zaćmienia gwiazd stałych zwane okultacjami należą do podstaw astrologii. Stałe zaś gwiazdy, czyli świecące ciała niebieskie wchodzące w skład gwiazdozbiorów i małych konstelacji, asteryzmów, nakszatr czy stacji księżycowych, poruszają się wprawdzie, ale w powolnym tempie – około 1 stopnia na 72 lata, a, co warto zaznaczyć, nazywa się je stałymi, ponieważ poruszają się tak samo względem siebie i pozostają w tych samych odstępach. Żadna z nich więc nie „prześciga” drugiej, nie zwalnia ani nie przyspiesza w takim cyklu, a jest to bardzo ważny cykl zmian we wpływach gwiazd na kolejnyhch stopniach Zodiaku (w długości ekliptycznej gwiazd).

Wiemy dlaczego gwiazdy stałe minimalnie przesuwają się co kilka dekad, co siedem dekad, dzieje się tak dzięki precesji Punktu Równonocy, Punktu Barana, czyli przesunięciu punktu równonocy wiosennej (Punktu Barana, Meszadi), właśnie co około 72 lata. To właśnie za sprawą precesji w świecie astrologicznym dochodzi często do sporów, ponieważ obecnie gwiazdozbiory przesunęły się na tyle, że prawie nie pokrywają się z tradycyjnym zodiakiem gwiazdozbiorowym, ale Znaki Zodiaku, to dwanaście równych odcinków, łuków wzdłuż Ekliptyki, liczonych od Punktu Równonocy, a nie gwiazdozbiory leżące wzdłuż Ekliptyki, tych chociażby w Indii, Persji czy Chinach, liczy się 28 - znane są jako stacje księżycowe, nakszatry.

W rzeczywistości, gwiazdy stałe są tak odległe, że ich ruch jest prawie niewidoczny dla nas na Ziemi. Ich stałość symbolizuje trwałość, niezmienną siłę i stabilność w okresie setek, a nawet tysięcy lat, które są kluczowe dla astrologii i zdolności do predykcji. Są one niewzruszone względem płynącego czasu i zmieniających się er czy stuleci i tysiącleci, i w odróżnieniu od planet, zachowują w ciągu ludzkiego życia stałe pozycje względem siebie. Ideą, która wiele osób fascynuje, jest koncepcja gwiazd stałych jako naszych patronów. Podobnie jak patron w życiu codziennym, który pomaga nam, prowadzi i ochronia, gwiazda patrona w astrologii ma za zadanie prowadzić nas przez życie, pomagając nam rozpoznać nasze mocne strony i słabości. Twoja gwiazda patronująca jest określana przez datę twojego urodzenia, to silna gwiazda w Horoskopie natalnym. Gwiazdy patronujące, gwiezdni patroni, związani są z dekanatami Znaków Zodiaku lub stacjami księżycowymi, a także ze Słońcem, które przechodzi w tym czasie przez koniunkcję z nimi, i to czyni ich naszymi urodzeniowymi patronami, najbardziej, gdy koniunkcja jest najsilniejsza. W istocie zatem, gwiazda patronująca, to Słońce wraz z energią gwiazdy stałej albo odwrotnie, gwiazda stała wraz z przechodzącym w tym czasie przez 3-5 dni, do nawet 7-10 dni Słońcem. Działanie takiej koniunkcji ujawnia się także jako stacja księżycowa czy jej część, Nakszatra Padah, a tradycja wedyjska liczy 108 takich gwiazd, i bada je w triadzie, gdy są w koniunkcji ze Słońcem, Księżycem lub Ascendentem!

Gwiazdy stałe to ważny element astrologii profesjonalnej

Astrologia hinduska używa zodiaku syderycznego, czyli zgodnego z obecnym położeniem konstelacji czy gwiazdozbiorów, ale jest to znaczny błąd, bo gwiazdozbiory mają długość od około 15 do 45 stopni, nie są równymi łukami wzdłuż Ekliptyki jak Znaki Zodiaku. Astrologia zachodnia, czyli taka, o której piszemy, korzysta z zodiaku zwrotnikowego, podobnie jak stara astrologia wedyjska (nie mylić z hinduską), gdzie niejako jest on kalibrowany na bieżąco do aktualnego Punktu Równonocy, zwykle co dwadzieścia lub trzydzieści lat. Przykładowo, około 20/21 marca każdego roku, gdy mamy początek wiosny, Słońce przechodzi do Znaku Barana, chociaż tak naprawdę wciąż znajduje się ono w konstelacji Ryb, bo czym innym jest gwiazdozbiór czyli gwiazdy stałe na Niebie, a czym innym są Znaki Zodiaku dawniej opisywane dokładniej jako Pałace Dwunastu Bóstw Nieba, Bóstw Olimpu w Grecji, Bóstw Wedyjskich, Dwunastu Aditjów w Indii, a także Dwunastu Bóstw Chaldejskich oraz Perskich.

Gwiazdy stałe niegdyś zawsze były bardzo ważnym elementem sztuki astrologicznej, a do podstaw astrologii profesjonalnej należy biegła znajomość od 28 do 36 gwiazd stałych oraz małych konstelacji, takich jak Kruk, Plejady, Tarcza Magów, Sierp, Warkocz Bereniki, Dyszel, Pas Oriona, Pies (Wilk), Gorgona, Tron Arymana czy Hiady. Średniowieczni astrolodzy, ezoterycy i magowie również chętnie korzystali z ich wpływów, bo to nawet jest zasadnicza część astrologii. Dziś nie są one już tak powszechnie używane, bo gazetki z horoskopami błaźnią się opisywaniem zaledwie wpływu Słońca w Znaku na człowieka, gdy w astrologii zawsze używa się Triady (Trikam) istotnych obiektów, a za podstawę do opisu uchodzi Wielka Triada: Słońce, Księżyc i Ascendent, a bez tego nie ma co mówić o prawdziwym Horoskopie. Z faktu, że gwiazdy stałe zostały kompletnie pominięte w astrologii psychologicznej, która w ubiegłym, XX stuleciu, stuleciu wyparła jej deterministyczną stronę, skupiając się na planetarnych archetypach wynika, że tak zwany nurt "astrologii psychologicznej" jest tandetną wydmuszką, której autorzy i zwolennicy są zwyczajnie marnymi oszustami, a nie astrologami.

Gwiazdy stałe - najjaśniejsze są najważniejsze

Gwiazd jest jednak tak wiele na niebie, ale nie wszystki są widoczne z danego miejsca, nie wszystkie zatem świecą w Horoskopie, zarówno w sensie cyklu dobowego jak i rocznego. Jak więc rozgraniczyć ich wartość? Otóż mamy pewne grupy gwiazd, które zyskały na dużym znaczeniu, są to małe konstelacje, stacje księżycowe, nakszatry lub nawet ich części, jak gwiazda Wega z całą grupką małych gwiazd konstelacji Lutnia. Zazwyczaj skupienie pada po prostu na te, które świecą najjaśniej lub stanowią jakiś metafizyczny obraz, jak Plejady, Hiady, Kruk czy Warkocz Bereniki. Większość najjaśniejszych gwiazd z nich można także zakwalifikować do pewnej specyficznej grupy: do 15 gwiazd behenicznych (z arabskiego „bahman”, czyli „źródło”), które uważano za źródło astrologicznej mocy płynącej z nieba, z kosmosu, z akaszy (akaśam).

Spopularyzował je pradawny hellenistyczny astrolog i uczony Hermes Trismegistos, należą zatem już do astrologii hermetycznej Thotha oraz Hermesa. Są to: Alkione w Plejadach, Aldebaran z Hiadami, Kapella zwana Sercem Boga w Indii, Syriusz, Procjon, Regulus z Sierpa w Lwie, Alkaid, Algorab, Arktur, Spica, Alphecca, Antares, Wega, Deneb Algedii, i Algol w Gorgonie. Cztery z nich to Gwiazdy Królewskie, Wielki Krzyż Nieba: Aldebaran (Rohini), Regulus (Magha), Antares (Dźjeszta) i Fomalhaut (Śatabhisza)...

Innym ważnym ich wspomnieniem są Cztery Gwiazdy Królewskie znane także w dawnej Persji, nazywane Strażnikami Całego Nieba. Tutaj mamy kilka z wielkich, ponieważ są to Aldebaran, Regulus, Antares oraz dodatkowo Fomalhaut. To one wyznaczają cztery strony świata oraz cztery pory roku i leżą względem siebie w Wielkim Krzyżu: Aldebaran (strażnik Wschodu) i Antares (strażnik Zachodu) leżą w dokładnej opozycji, tak samo jak Regulus (strażnik Północy) oraz Fomalhaut (strażnik Południa), trochę mniej dokładnie, a jest to zaledwie około 5 stopni. Strażnicy Nieba, Dewaczanu, Akaśam, to cztery bramy, cztery wejścia do Niebios (Akasza), i badamy jaka z czterech głównych ścieżek rozwoju człowieka jest dlań najlepszą opcją do praktyki, oczywiście, w różnych fazach ewolucji czy w fazach życia, od dzieciństwa, aż po wiek dojrzały i starośc, co pokazują związki Czterech Gwiazd Strażników z czterema ćwiartkami Horoskopu.

Gwiazdy te wykorzystywano i wykorzystuje się ciągle w magii rytualnej oraz w ezoteryce. Astrolog deifikowany Hermes Trismegistos na przyciągnięcie zaszczytów zalecał położyć nasiona ostropestu pod rubinem z wygrawerowanym symbolem gwiazdy Aldebaran (Rohini). Należało to zrobić, gdy na niebie dołączy do niej Księżyc czyli, gdy Księżyc przechodzi przez Aldebarana i Hiady, bo od Hiad przejście się zaczyna. Owa koniunkcja musi również wypadać na Ascendencie lub Medium Coeli, czyli trzeba ustawić godziny, kiedy w ciągu doby przez te wierzchołki przechodzi zarówno Aldebaran, jak Hiady i Księżyc. Nie jest to trudne, jeśli nauczymy się używać na komputerze chociażby Stellarium czy innego programu pokazującego zjawiska na niebie.

Gwiazdy stałe, w tym Aldebaran (Rohini) oraz Syriusz na mapie nieba

Na gwiazdy stałe zwracano również uwagę w kontekście wschodu heliakalnego, czyli kiedy dana gwiazda widoczna była na Wschodzie, tuż przed wschodem Słońca. Można by tu przytoczyć chociażby heliakalny wschód Syriusza, który wyznaczał sezon wylewu Nilu w starożytnym Egipcie, i to w cyklach 1400 lat, co było kluczowe dla bogatych zbiorów rolniczych. Heliakalny wschód Syriusza określał także początek ich kalendarza. Heliakalny wschód Plejad używany jest od zawsze w magicznych praktykach tradycyjnej Huny oraz Tengri - magia górą w astrologii. Równonoc wiosenna na Plejadach to tysiące lat temu doskonale znany czas rozpoczęcia okresu schyłkowego epoki wedyjskiej w Indiach.

Gwiazdy stałe w kosmogramach urodzeniowych są ważne, ale, tutaj jednak drobna uwaga: liczą się jedynie bardzo ścisłe, często maksymalnie dwu- lub trzystopniowe koniunkcje dla silnych aspektów, a opozycja Regulus - Fomalhaut jako ścisły aspekt opozycji nawet dla jasnych gwiazd - brany jest za przykład Orby pomiędzy gwiazdami (0 stopień Panny Regulusa, a 4 stopień Ryb u Fomalhaut, co daje orbę około pięciu stopni dla aspektu ramienia w Wielkim Krzyżu). Niezależnie od gwiazdy, jej silna obecność w Horoskopie pomaga daną osobę wynieść na piedestał – niezależnie od tego, czy powody są pozytywne, czy negatywne. Należy też podkreślić, że nawet te beneficzne gwiazdy mają swoje ciemne strony. Najjaśniejsze gwiazdy stałe, I-ej wielkości gwiazdowej i jaśniejsze, mają większe orby, a ciemniejsze, drugiej, trzeciej, czwartej i piątej wielkości gwiazdowej, mają orby kolejno o stopień mniejsze, tak, że orby gwiazd ledwie widocznych, od piątej do szóstej wielkości gwiazdowej, mają zaledwie jeden stopień orby od swojego położenia, w praktyce liczymy stopień na którym jest gwiazda i po jednym stopniu z każdej strony czyli maksymalny łuk orby to trzy stopnie, jeśli o wpływy z innymi, ruchomymi obiektami lub wierzchołkami czy węzłami chodzi.

Aldebaran (Rohini), Oko Byka, Oko Nieba, aktualnie na 10 stopniu Znaku Bliźniąt, słynie przykładowo z przynoszenia pomyślności i ochrony, ale zmusza także do podważania swojej prawości i czystości charakteru. Jako część konstelacji Byka (a dokładnie jego Oka, Trzeciego Oka), może także sugerować byczą wybuchowość. Charakter danej gwiazdy bierze się także stąd, jakie planety są jej przypisane. Regulus kojarzony jest z Marsem i Jowiszem. Może przynieść zaszczyty oraz władzę, która jest niekiedy nadużywana. Szybkie wywyższenie często przynosi także szybkie upadki. W dziedzinie ezoterycznej, jak ktoś się chwali jasnowidzeniem, to sprawdzamy w Horoskopie czy rzeczywiście ma dar jasnowidzenia, bo złe aspekty albo mało prominentne położenie Oka Nieba, Aldebarana (Rohini), wskazuje, że osoba z jasnowidzeniem nie ma jednak nic wspólnego, a zwyczajnie zmyśla albo kalkuluje swoje rzekome wglądy i przepowiednie. I tak większość podających się za jasnowidzów to zwyczajni oszuści, których w sumie dość łatwo z pomocą astrologii zdemaskować. Aldebaran w czwartym domu znakowym (cały znak zodiaku jest domem w astrologii profesjonalnej) lub w pobliżu Imum Coeli, to nie jasnowidzenie, tylko urojenia katastroficzne i rojenia oraz omamy od duchów opętujących - taka ostra diagnoza pacjenta z Horoskopu.

Gwiazdy stałe w horoskopie Donalda Trumpa

Przykładem osoby z silnym Regulusem w horoskopie urodzeniowym jest Donald Trump, który ma gwiazdę położoną dokładnie na Ascendencie i dodatkowo blisko Marsa, planety wojny. Trump odnosi sukcesy, i zdaje się, że los mu sprzyja, ale w jego kosmogramie nie tylko Regulus jest silny. Niosąca zaszczyty Kapella leży tuż przy jego Słońcu, a pełna agresji i przemocy demoniczna gwiazda Algol położona jest na jego Medium Coeli, czyli na punkcie reputacji i spuścizny, która przez to staje się piekielna. Algol w tym momencie wskazuje nie tylko na zły charakter Donalda Trumpa, ale zsyła agresję również na niego samego i jego otoczenie, na jego bliskich. W mitologii gwiazda ta, będąca częścią Głowy Meduzy, Gorgony, kojarzona jest z traceniem głów, z utratą rozumu lub ścięciem głowy (to też możliwość zamachów oraz robienia zamachów na inne państwa lub polityków). Podczas tranzytu Urana i Marsa przez punkt czy stopnie Algola, Trump został draśnięty w ucho przez kulę, w czasie próby zamachu. Miał więc szczęście, pewnie od Aldebarana czyli Rohini. Pamiętajmy, że II wojna światowa wybuchła, gdy złowieszczy Uran tranzytował przez trzecią dekanę Znaku Byka i samego Algola (Gorgony), a połączenie sił Algola (Gorgony) i Urana w jakimś aspekcie, to zawsze jakieś katastrofy, wojny i kataklizmy. Astrolodzy dawni znali cykl uraniczny, nawet przed tak zwanym odkryciem Urana dla Zachodu, znali jako cykl siedmioleci, cykl dwunastu siedmioleci czyli cykl 84 lat podzielony na siedmiolecia. W Indii, dawna astrologia wedyjska doskonale znała nazwę Urana, w sanskrycie, chociaż bardziej patrzy na węzły zaćmieniowe i skutki zaćmień Słońca i Księżyca na każdej z osi węzłów zaćmieniowych Rahu-Ketu czyli położenia Smoka Mroku.

Magiczne Gwiazdy Boheniańskie

Gwiazdy beheniańskie (ang. Behenian fixed stars) to zbiór jasnych piętnastu konkretnych gwiazd stałych, które miały szczególne znaczenie i popularność w astrologii magicznej i alchemii okresu średniowiecza i renesansu w Europie. Wierzono, że każda z tych gwiazd ma unikalne właściwości okultystyczne i że można wykorzystać ich energię do tworzenia talizmanów oraz wzmacniania rytuałów. Nazwa "beheniańskie" pochodzi od arabskiego słowa bahman, oznaczającego "korzeń", co sugeruje, że gwiazdy te były postrzegane wśród mistyków i okultystów jako fundamentalne źródła mocy duchowej i magicznej. Wizerunki lub symbole gwiazdy są grawerowane na odpowiednich kamieniach lub metalach, często w określonych, astrologicznie sprzyjających momentach, aby "schwytać" ich duchową esencję. Współcześnie jest to czas górowania gwiazdy na niebie, tak zwana gwiezdna brama dla danej gwiazdy czyli kilka dni w roku, zaledwie. Z każdą gwiazdą wiązano konkretne zioła i kamienie szlachetne, które miały rezonować z jej energią, wzmacniając ich lecznicze lub magiczne właściwości. Energia gwiazd beheniańskich silnie pomaga w osiągnięciu konkretnych celów magicznych, od ochrony po przyciąganie pomyślności. Magiczne gwiazdy stałe znane jako gwiazdy beheniańskie układa się wedle nauk Hermesa Trismegistosa rozpoczynając od Plejad, od Alcyone, Amby, w kolejności poruszania prostego Świateł i jasnych planet wzdłuż Zodiaku, stąd współcześnie rozpoczynamy od Znaku Bliźniąt i wymieniamy gwiazdy w kierunku odwrotnie zegarowym czyli w kierunku rosnącym ekliptycznie. W mistyce i magii bowiem, w okultyzmie, Plejady są najważniejsze i są źródłem. Najważniejsze, to pamiętać o koniunkcjach gwiazd beheniańskich z Księżycem, wtedy amulety, talizmany, zioła, rytuały, afirmacje i modlitwy nabierają specyficznych mocy duchowych.

Obecne położenie gwiazd beheniańskich na stopniach aktualnych Znaków Zodiaku (Pałaców Słońca, Aditjów), u starszych osób niektóre mogą być na stopniu poprzednim...

+ Alkione, Amba, Plejady – 0° Znaku Bliźniąt (przed 14 września 2000 na 29° Znaku Byka): Księżyc/Mars; mistycyzm, wizje, uzdrowienie, rozwój duchowy, umiłowanie; straty.

+ Aldebaran, Archanioł Michael, Rohini – 10° Znaku Bliźniąt od 12 czerwca 2015: suwerenność i królewskość, szczęście, bogactwo, odwaga, przychylność bogów, popularność.

+ Kapella, Alhajoth, Serce Boga, Brahma Hridaya – 22° Znaku Bliźniąt od 28 września 2009: zaszczyty, bogactwo, renoma, wybitni i uznani przyjaciele, otwartość umysłu, ciekawość.

+ Syriusz, Isis, Izyda, Aset – 14° Znaku Raka od 6 października 1993: zaszczyty, renoma, zapał, oddanie, życzliwość ze strony innych, przywództwo, majątek, ogień; psychopompos, zaświaty.

+ Procjon – 26° Znaku Raka do 5 stycznia 2015: aktywność, przemoc, drażliwość, zręczność, renoma, nagłe sukcesy i nagłe klęski, tajemniczość, śmierć mistyczna, zaświaty.

+ Regulus, Serce Lwa, Archanioł Rafael, Magha, Lato – 0° Znaku Panny (przed XI 2011 rokiem 29° Lwa od 1940): nobliwość, przywództwo, suwerenność, sukces, krótkotrwałe zaszczyty, władza, wyniosłe ideały; do 2011 roku ognista władza, po 2011 to już bardziej ziemna i przyziemna władza.

+ Alkaid, Benetnasch, Wielki Wóz, Ryszi Bhrygu – 27° Znaku Panny od 14 grudnia 2004: ostrożność, kontrola, cierpliwość, protekcja, szczęście; gwiazda siódmej inicjacji duchowej.

+ Algorab, Algorel, Kruk, Hasta – 13° Znaku Wagi od 29 listopada 1967: destrukcja wrogów, odwaga, choleryczność, wrażliwość, dar wskrzeszania lub odganiania złych duchów, egzorcyzmy.

+ Arktur, Wolarz – 24° Znaku Wagi od 11 grudnia 1983: determinacja, zaszczyty, tendencja do nadmiaru, ambicja, korzyści z podróżowania, inspiracja, natchnienie, powodzenie w każdej pracy.

+ Spica, Wiecheć, Azimech – 24° Znaku Wagi od 12 styczeń 2004: sukces, bogactwo, biznes, miłość do sztuki i nauki, łagodne usposobienie, honor; gwiazda bogactwa.

+ Alphecca, Elfeja, Korona Magów – 12° Znaku Skorpiona od 31 styczeń 1979: zaszczyty, honor,  godność, cnotliwość, talenty artystyczne, wykształcenie, wiedza, poezja.

+ Antares, Serce Skorpiona, AntyAres, Archaniel Uriel, Dźjeszta, Jesień – 10° Znaku Strzelca od 1 marca 2017: odwaga, hojność, pasja, otwarty umysł, destrukcyjność, zadziorność, twardość, zwalczanie, obrońca, obrońca uciśnionych; uważać na oczy i wypadki, zranienia, zguby.

+ Wega, Lutnia Orfeusza, Abhijit – 15° Znaku Koziorożca, od 27 stycznia 1978: dobroczynność, idealność, nadzieja, wyrafinowanie, zdolności twórcze lub rzemieślnicze; podwójny zysk.

+ Deneb Algedi – 23° Wodnika, od 30 maja 1961, do 23 maja 2032: ład, prawo, odpowiedzialność, dojrzałość, ochrona, doradztwo, mądry przywódca, rozsądny lider; cierpienie zdrady.

+ Fomalhaut, gwiazda magów, Matsya Awatara, Śatabhisha, Gabriel, Zima – 4° Znaku Ryb od 20 czerwca 2009 (na 3 st od 1938): magia, okultyzm, tajemnice, duchowość, szczęście, inspiracja, kreatywność, charyzma, długowieczność, nieśmiertelność, świętość, guru.

+ Algol, Gorgona, Oko Gorgony – 26° Znaku Byka od 26 września 1987: siła destrukcyjna, ciemna moc, nieszczęście, szkodliwość, przemoc, wypadki, ścięcie głowy, czarnoksięstwo, zamrożenie.

Położenie 15 gwiazd beheniańskich w Zodiaku na 22 września 2022

Pamiętajmy, że przejście jasnej gwiazdy stałej z jednego Znaku Zodiaku do kolejnego, to w astrologii koniec jednej epoki, a początek kolejnej, wyznaczanej przez ruch precesyjny Punktu Równonocy zwany Punktem Barana lub lepiej Punktem Wiosny. Aldebaran i Antares weszły odpowiednio do Znaku Bliźniąt oraz Strzelca około 1300 roku, gdy w następnym roku rozpoczynał się XIV wiek. Wejście Fomalhaut do Znaku Ryb około 1725 roku oraz przejście (ingres) Regulusa ze Znaku Lwa do Znaku Panny w 2011, to wszystko daty rozpoczęcia kolejnych małych zmian w historii ludzkości i całej planety, rozpoczęcie kolejnych Epok Astrologicznych. Przejścia przez dekanaty, trzy dekany w każdym Znaku - to także poważne cykle astrologiczne, w tym praca żywiołów i energii podznaków w Zodiaku, cykle trwające po około 720 lat. Duże, znakowe epoki to cykle trwające średnio po 2160 lat, bo tyle wędrowały chociażby Plejady (Krttika), w tym Alcyone (Amba) przez ruchomy Znak Byka, zanim Alcyone przeszła do Znaku Bliźniąt około roku 2000, czyli na przełomie wieków i tysiącleci.

Bardziej dokładnie, Aldebaran dokonał Ingresu, przejścia ze Znaku Byka do Znaku Bliźniąt 30 sierpnia 1298 roku. Znaczy to, że Królewska Gwiazda, Oko Nieba, 29 sierpnia 1298 roku działała na ostanim stopniu Znaku Byka, anareta trwała 72 lata, ale przeszła do kolejnego znaku otwierając Epokę Trzeciego Oka w Znaku Bliźniąt! Anareta stopnia zerowego, 0 Bliźniąt także około 72 lat trwa w tym przypadku, zatem na 1 stopniu w Znaku Bliźniąt jest już około 1370 roku. Warto poczytać, co się na tych stopniach anaretycznych zmiany Znaku takiej Królewskiej Gwiazdy działo, to jest nauka dla astrologów i magów.

Dnia 16 maja 1299 roku, gwiazda Antares dokonała Ingresu do Znaku Strzelca, opuściła Znak Skorpiona po 2160 latach przebywania w nim, rozpoczęła działalność czyli wpływ energetyczny na Znak Strzelca. Przejściu towarzyszyła piękna Pełnia Księżyca, a do tego koniukcja Pełni Księżyca z Ingresem Antaresa do Znaku Strzelca.

Gwiazda stała Fomalhaut, w dniu 30 czerwca 1725 roku weszła do astrologicznego Znaku Ryb, rozpoczęła Epokę Ryb, odbywając uroczysty Ingres pożegnania ze Znakiem Wodnika, dla którego była silną energią przez poprzednie 2160 lat. Fomalhaut stała się zwiastunem Znaku Ryb od lipca 1725, aby po 72 latach około 18 kwietnia 1797 roku wejść na 1 stopień Znaku Ryb czyli w pełni rozpocząć proces energizowania Znaku Ryb po anarecie, w której na 29 i 0 stopniu energizuje i wpływa jeszcze na oba Znaki. W astrologii mocno zwraca się uwagę na gwiazdy w 6-tym i 28-ym stopniu, bo nasilają się ich działania magiczne, a także w 11-tym i 22-im stopniu, gdzie nasilają się mistycznie i mistrzowsko.

Gwiazda stała Regulus do nowej Epoki astrologicznej przeszła w dniu 30 listopada 2011 roku, dokładnie o godzinie 10.21 rano czasu środkowo-europejskiego czyli zimowego w Polsce, przy współrzędnych ekliptycznych wyliczanych dokładnie czyli z położeniem Punktu Równonocy na dzień oglądania nieba, a nie na przybliżanych do położenia na J2000 (tyczy to także pozostałych gwiazd). Wcześniej, na krytyczny dla arystokracji rodowej oraz  władzy książęcej i królewskiej 29 stopień anarety w Znaku Lwa, Regulus wszedł dnia 15 sierpnia roku 1940, a jaki to krytyczny czas niszczenia państw, narodów i królestw ziemi był, wszyscy wiedzą. Upadek arystokracji i monarchii, utrata władzy przez wiele rodów książęcych i arystokratycznych dobrze jest znana, a od 2011 roku chwieje się tron monarchii brytyjskiej, skandale niszczą królów i arystokracje.

W analizowaniu gwiazd stałych należy pamiętać, że istotne znaczenie w Horoskopie mają tylko te gwiazdy, które są widoczne w ciągu roku z danego kraju czy miejsca dla którego robimy Horoskop. Przykładowo jasna gwiazda Acrux na 12 stopniu Znaku Skorpiona, jest to gwiazda nieba południowego, która kiedyś była widoczna na terenie dzisiejszej Polski, ale od długiego czasu, z powodu precesji właśnie, nie jest wogóle z Polski widoczna, zatem nie jest brana już pod uwagę dla urodzeń i wydarzeń w Polsce. Zawsze trzeba sprawdzać czy gwiazda w danej szerokości geograficznej bywa widoczna, czy świeci na dany obszar i okolicę, chociaż okresowo. Jeszcze w II wieku ery chrześcijańskiej słynny astrolog i filozof Ptolemeusz opisał jako pierwszy mały gwiazdozbiór Krzyż Południa i gwiazdę Acrux (Akruks), gdyż stanowił wtedy część gwiazdozbioru Centaura. Jednak niewiele później, z powodu precesji osi Ziemi, konstelacja przestała być widoczna z Europy, w związku z czym została zapomniana. Najjaśniejsza gwiazda konstelacji, Acrux (α Cru), jest jednocześnie dwunastą co do jasności gwiazdą na niebie o potencjale aż 0,77 magów, ale znaczenie astrologiczne ma aktualnie bardziej dla południowej półkuli nieba, na południe od Europy.

W magii arabskiej i europejskiej Nostradamusa dwie gwiazdy miały największe znaczenie: Fomalhaut i Acrux, jednak pozostał dla magów północy, w tym Europy jedynie Fomalhaut z tej pary, gdyż Acrux nie jest widoczny, nie oświetla swoim światłem naszych szerokości geograficznych, zatem nie nanosi swojego wpływu na nasze ziemi i naszą część ludzkości. Gwiazda Akruks w spolszczeniu, to gwiazda dająca sukcesy w magii i okultyzmie, zatem jak chcemy chociaż trochę jej wpływu, musimy udać się bliżej równika ziemskiego i sobie pooglądać w całej okazałości Krzyż Południa, część dawnego Centaura, ale pamiętajmy, że to ta magia afrykańskiego VooDoo, i podobnych systemów, taka zwierzęco-ludzka, centauryczna i ofiarnicza zarazem. Krzyż Południa jest gwiazdozbiorem okołobiegunowym dla obserwatorów znajdujących się na południe od 34° szerokości geograficznej południowej, co oznacza, że jest tam widoczny przez cały rok. W Europie, która leży na średnich szerokościach geograficznych półkuli północnej, gwiazdozbiór ten (a tym samym Acrux) znajduje się stale poniżej linii horyzontu. Historycznie, ze względu na precesję osi ziemskiej, Krzyż Południa i gwiazda Acrux był widoczny z Europy w starożytności, ale obecnie nie jest to już możliwe. Jak widzicie, że jakiś domorosły astrolog interpretuje rzekomo cudowny wpływ magiczny Acruxa w czyimś Horoskopie, a ta osoba urodziła się w Polsce czy powyżej 34 stopnia szerokości geograficznej północnej, to możecie takiego dyletanta od razu posłać na drzewo z kopniakiem w zadek! Acrux przestał wschodzić w Polsce około września 2559 roku przed erą chrześcijańską. W Atenach w Grecji przestał być widoczny około 27 stycznia 12 roku przed erą chrześcijańską. W Krotonie Acrux był widoczny do około 28 grudnia 218 roku p.e.ch., zatem Pitagoras i Platon mieli jeszcze działającego Akruksa w Horoskopach. Co do zasady, nie bierze się w horoskopach pod uwagę gwiazd, które nie są widoczne w miejscu urodzenia przez cały rok, a tylko te, które chociaż okresowo wschodzą i zachodzą nad danym terytorium... 

Fomalhaut to gwiazda o bogatym znaczeniu symbolicznym i ezoterycznym, często określana mianem "magicznej" ze względu na swoją rolę w starożytnych wierzeniach i astrologii, dobrze widoczna wieczorami w Polsce, we wrześniu i październiku. Nazwa Fomalhaut pochodzi z języka arabskiego i oznacza "usta ryby", "rybi pysk" lub "paszcza wieloryba", w starożytności także "pierwsza żaba" lub "struś". Gwiazda znajduje się w gwiazdozbiorze Ryby Południowej (Piscis Austrinus). W kulturach syryjskiej oraz kananejskiej była kojarzona z Dagonem, bogiem morza. W ezoteryce, magii i astrologii Fomalhaut wiąże się z ukrytymi, okultystycznymi mocami i głęboką pustką czy próżnią stworzenia, a jej bóstwem opiekuńczym w astrologii wedyjskiej jest Waruna, władca mórz i oceanów. Współczesne wierzenia ezoteryczne postrzegają Fomalhauta jako "gwiezdną bramę" lub portal energetyczny, który w określonych momentach roku (np. w lutym) otwiera możliwość zmiany perspektywy, usunięcia blokad i duchowego przygotowania na nowe. Fomalhaut to jedna z najjaśniejszych gwiazd na naszym nocnym niebie, bliska, bo odległa od Ziemi tylko o około 25 lat świetlnych. Astrologicznie Fomalhaut jest postrzegana jako dobra gwiazda przynosząca szczęście i charyzmę, ale jej główny wpływ wiąże się mocno z możliwością "przejścia z materialnej do duchowej formy ekspresji". Uważa się, że inspiruje do innowacji artystycznych, kreatywności i zgłębiania ukrytej mądrości, dostępnej bardziej dla marzycieli i osób podążających ścieżkami ezoterycznymi. Fomalhaut wiąże się też z pewnym ryzykiem. Jej energia jest potężna i może prowadzić do pychy (hubris), co w efekcie może przynieść zarówno wielkie korzyści, jak i ciężkie katastrofy, jeśli nie jest odpowiednio ukierunkowana. Fomalhaut to gwiazda o silnym, dwoistym charakterze, która inspiruje do poszukiwań duchowych, artystycznych i okultystycznych, stąd jej miano gwiazdy magów. W dniu 4 kwietnia 2081 roku mistyczno-magiczna gwiazda Fomalhaut dokona ingresu przechodząc na 5 stopień Znaku Ryby,co wzmocni jej działanie ezoteryczne i hermetyczne…

Stałe gwiazdy beheniańskie to generalnie15 najważniejszych gwiazd w tradycyjnej magii i astrologii, powiązanych z konkretnymi planetami, klejnotami i ziołami, wykorzystywanych do tworzenia potężnych amuletów i talizmanów oraz rytuałów magicznych. Nabierają one szczególnego znaczenia, gdy oddziałują z Księżycem, zwłaszcza podczas Pełni Księżyca, kiedy koniunkcja Księżyca (bliskie położenie) wzmacnia wrodzoną energię gwiazdy, oferując wyjątkowe możliwości manifestacji, uzdrawiania lub przywoływania określonych cnót, takich jak ochrona lub sukces, w zależności od zaangażowanej gwiazdy (np. Syriusz dla kariery, Spica dla obfitości). Pełnia Księżyca oznacza szczytowe oświecenie, naenergetyzowanie i intensywność emocjonalną. Kiedy Pełnia Księżyca zrówna się z gwiazdą beheniańską, dramatycznie wzmacnia specyficzny wpływ tej gwiazdy, co czyni ją idealnym momentem na talizmany lub rytuały skupione na celu tej gwiazdy. Znajdujemy Pełnie Księżyca w pobliżu gwiazd beheniańskich dla celów rytuałów i praktyk mistyczno-magicznych, w tym dla ceremonii inicjacyjnych.

+ Pełnia Księżyca w koniunkcji z Syriuszem (Gwiazdą Wielkiego Psa i Bogini Isis), może przynieść wielki sukces, sławę i duchową świadomość, często wykorzystywana w magii zawodowej lub życiowej.

+ Pełnia Księżyca w koniunkcji ze Spicą (Gwiazdą Wielkiej Dziewicy Panny, Wielkiej Bogini, Hekate, Artemis, Isis): Wzmacnia obfitość, płodność i duchową czystość, doskonała do amuletów i talizmanów bogactwa i rozwoju.

+ Pełnia Księżyca w koniunkcji z Alcyone (Plejady) - Siedem Bogiń, Magia Huny: Powiązana z samym Księżycem, przynosi głęboki wgląd emocjonalny lub połączenie z intuicją i zbiorową nieświadomością.

Koniunkcja planety z gwiazdą stałą wzmacnia lub modyfikuje archetypową energię gwiazdy, czyniąc ją bardziej widoczną. Koniunkcje z gwiazdami Behena są uważane za silne, ale wymagają małych orb dla wpływów (zwykle 1-3 stopnie), ale z Księżycem nawet siedem stopni. Astrolog szuka ścisłych koniunkcji (zwłaszcza w obrębie 1 stopnia) w horoskopie urodzeniowym lub podczas tranzytów, ponieważ ujawniają one unikalne warstwy znaczeniowe, często wpływając na tematy takie jak miłość (Syriusz, Spica), ambicja (Regulus) lub nieszczęście (Algol), w zależności od konkretnej gwiazdy i planety. Koniunkcje planet z gwiazdami stałymi Behena w astrologii wzmacniają cechy gwiazdy, dodając głębi energiom planetarnym poprzez specyficzne magiczne/alchemiczne powiązania. Każda z 15 gwiazd Behena jest powiązana z konkretnymi planetami (np. Spica z Wenus/Merkurym, Algol z Saturnem/Jowiszem), kamieniami szlachetnymi i ziołami, tworząc silne powiązania symboliczne i rytualne. Często wymagają one ciasnych orb w aspektach (w granicach 1-3 stopni), aby uzyskać znaczący efekt w horoskopie urodzeniowym lub podczas tranzytów, jak widać w przypadku Syriusza, Regulusa, Antaresa itp.

+ Gwiazda Polarna, Polaris, alfa Małego Wozu, Hinajany - 28 stopień Bliźniąt, od 8 września 1959 do 5 lipca 2031 - Saturn/Wenus – magnetyt – Gwiazda Niepomyślna, uwalnianie karmana, męczeństwo; choroba, nudności, wymioty; kłopoty, problemy, trudności; straty, zguby; nieszczęścia, utrapienia, schorzenia; moce duchowe powstałe wskutek przebytego cierpienia, stałość, wytrwałość.

+ Vindemiatrix - 10 stopień Znaku Wagi (Temida), od 26 luty 2004 - Saturn/Mercury – Gwiazda Niepomyślna; fałszywy, zdradliwy, błądzący, zawodny; hańba, wstyd, niełaska; złodziejstwo; wdowieństwo; depresje; mistycyzm i okultyzm, tajemniczość, czarodziejstwo, magia.

+ Mizar-Alkor, Wielki Wóz - 15 stopień Znaku Panny od 22 listopada 1950 do 3 XI 2021 (potem 16-ty stopień) – wierność małżeńska, odnajdywanie zapomnianych skarbów, koń i jeździec, ranga i wpływy.

+ Scheat, Seat Alpheras - 29 stopień Znaku Ryb od 30 lipca 1972, na 0 stopień Znaku Barana wejdzie od 13 lipca 2044 - Mars/Mercury – Gwiazda Niepomyślna; uwięzienie, samobójstwo, upór, krańcowe niepowodzenie, utopienie się; przemoc, morderstwo; przedsiębiorczy, kreatywność, rysunek, tajemny pałac. Gwiazda ta czyni całą anaretę znaków Ryb i Barana wyjątkowo kryzysową i niepomyślną. 

Główne jasne/silne gwiazdy, powiązane planety i przykłady kamieni/ziół

Aldebaran (Alfa Byk): Mars i Wenus; Rubin/Granat; Ostropest plamisty.

Syriusz (Alfa Pies Wielki): Wenus; Beryl; Savine/Jałowiec.

Regulus (Alfa Leonis): Jowisz i Mars; Granat; Glistnik.

Spica (Alfa Virginis): Wenus i Merkury; Szmaragd; Szałwia.

Arcturus (Alfa Boötis): Mars i Jowisz; Jaspis; Babka.

Antares (Alfa Skorpii): Wenus i Jowisz; Sardonyks/Ametyst; Kokorycz.

Vega (Alfa Lyrae): Merkury i Wenus; Chryzolit; Cząber zimowy.

Algol (Beta Persei): Saturn i Jowisz; Diament; Czarny Ciemiernik.

Przykłady znaczeń aspektów (Planeta + Gwiazda)

+ Słońce/Księżyc w koniunkcji z Regulus (Serce Lwa): Królewska władza, honor, wielka ambicja (natura Jowisza/Marsa).

+ Mars w koniunkcji ze Spica (Snopem Pszenicy): Wielki sukces w sztuce/nauce, sława, ale potencjał skandalu (natura Wenus/Merkurego).

+ Saturn w koniunkcji z Algolem (Okiem Meduzy): Nagłe przełomy, potęga, ale także potencjał przemocy i destrukcji (natura Saturna/Jowisza).

+ Merkury w koniunkcji z Arkturem (Łowcą): Elokwencja, dobra reputacja, sukces w prawie/rolnictwie (natura Marsa/Jowisza).

+ Wenus w koniunkcji z Syriuszem (Gwiazdą Psa): Sława, bogactwo, wysoki status, często z potężnym partnerem (natura Wenus).

+ Mars w koniunkcji z Procjonem (Małą Gwiazdą Psa): Nagły wzrost, sława, ale ryzyko przemocy lub upadku (natura Marsa/Merkurego).

15 gwiazd beheniańskich i królewskich oraz ich natura planetarna

Alkione (Plejady): Księżyc i Mars

Aldebaran (Byk, Hiady): Mars i Wenus

Capella (Woźnica), Brahma Hridaya: Jupiter i Saturn

Syriusz (Wielki Pies): Wenus i Merkury oraz Jowisz i Mars

Procjon (Mały Pies): Merkury i Mars

Regulus (Lew): Jowisz i Mars

Alkaid (Wielka Niedźwiedzica): Wenus i Księżyc

Algorab (Kruk): Saturn i Mars

Arcturus (Wojak): Mars i Jowisz

Spica (Panna): Wenus i Merkury/Hermes

Alphecca (Korona Północna): Wenus i Mars

Antares (Skorpion): Mars i Jowisz

Vega (Lutnia): Wenus i Merkury

Deneb Algedi (Koziorożec): Saturn i Jowisz

Fomalhaut (Ryba Południowa): Wenus i Merkury/Hermes

Algol (Perseusz, Gorgona): Saturn i Jowisz

Capulus, Gyrus, M44, 21 stopień 44' dla J2000, Znak Byka, około 5,5 magnitudo, druga z najgroźniejszych gwiazd na niebie, jako miecz wojny, rękojeść miecza Perseusza, jest uważany za męskie dopełnienie żeńskiej energii Algola, równie straszliwej, brutalnej i wściekłej. Dzika gwiazda Capulus, bliski sąsiad Algola, znajduje się w konstelacji Perseusza, przy czym Capulus jest gwiazdą w mieczu, a Algol w głowie. Perseusz, pogromca Meduzy, musi stoczyć walkę z Mojrami, które reprezentują dumę, zazdrość i ambicję karmioną chciwością, a wszystkie te siły muszą zostać unicestwione, zanim chciwość zniszczy cały świat. Słońce przechodzi przez Capulus, M44, około 14 maja. Capulus może dawać ślepotę i zaślepienie oraz problemy i słabość oczu oraz widzenia, uszkadza Marsa i Merkurego, powoduje ambitność, zaczepność, chęć do bójki i awanturnictwa, szybko zmienia zdanie, oszukuje, stosuje przemoc, doprowadza do ruiny nawet siebie. Mocniej działa w koniunkcji ze Słońcem lub Księżycem. W okresie początkowym II wojny światowej, Uran miał tranzyt przez obszar wpływów Capullusa zanim dotarł do konstelacji Gorgony i Algola. 

(W spisie gwiazd beheniańskich są trzy gwiazdy królewskie, a jako 16-ty dodajemy Fomalhaut, który ma znaczenie także jako symboliczne Oko Ryby Południowej, gwiazda chrześcijańskiej mistyki i boskiej magii).