Tattwa - Dobowy zegar przemian

Co to jest tattwa i jak ją wykorzystywać w codziennym życiu 

Nazwa tattwa pochodzi z języka sanskryckiego (języka jogów i magów) i oznacza po prostu ruch, zasadę, prawo, żywioł. Tattwy można określić jako biorytm kosmiczny "średniego zasięgu", jako elementy czy żywioły, energie pięciu żywiołów działające w rytmie dobowym. Do tego samego pasma należy rytm dobowy, miesięczny, roczny. Istnieją cykle biorytmów długotrwałe sięgające setek i milionów lat jak również trwające ułamki sekund. Pełny cykl tattwiczny trwa 120 minut czyli 2 godziny zegarowe i nazywany jest Pańćatattwą. Pięć tattw w cyklu tattwicznym wyznacza jeden z najpopularniejszych rytmów do medytacji i innych ćwiczeń jogi oraz kalaripayat (sztuki walki). W tym czasie co 24 minuty następuje emanacja kolejnej tattwy, 5 razy 24 minuty daje równo 2 godziny zegarowe. Ze wschodniej medycyny wiemy także, że co 2 godziny aktywny jest inny meridian (nadi) jednego z organów wewnętrznych czyli inny obieg prany w narządach i systemach organizmu człowieka. 

Przemiany pięciu żywiołów - zegar tattwiczny

Zawsze o wschodzie Słońca w danym miejscu na Ziemi rozpoczyna działanie tattwa Akaśa (duch, eter, przestrzeń), często na kartonowych zegarach szczęścia oznaczana kolorem czarnym (jak niebo w nocy) lub kolorem indygo-fioletowym. Po niej, po 24 minutach następuje tattwa Wiatru (oznaczana zwykle jako zielona lub niebieska), a dalej w takich samych odstępach czasu tattwy: Ognia (czerwona lub pomarańczowa), Wody (biała) i Ziemi (żółta, złocista). Po upływie dwóch godzin cykl rozpoczyna się od nowa drganiami tattwy Akaśa (czarnej, indygo). Właśnie w takim dwugodzinnym cyklu zegar biologiczny odmierza także impulsy w nadis czyli w kanałach energetycznych organizmu. 

Wystarczy znać dokładny lokalny czas wschodu Słońca (Surya, Ravi) w danej miejscowości, aby określić fazę tattwy, a co za tym idzie, przeanalizować swoje działania, zaplanować je, dostosowując do rytmu kosmicznego działania żywiołów, elementów. Ruch obrotowy Ziemi trwa 24 godziny, a jej roczny ruch obiegowy wokół Słońca sprawia, że godzina wschodu Słońca w danej szerokości geograficznej zmienia się cyklicznie. Cykl ten powtarza się w kolejnym roku kalendarzowym. Księżyc obiega Ziemię w ciągu 28 dni, a jego przeciętna, średnia prędkość mierzona w stopniach wynosi 1 stopień na 2 godziny zegarowe, czyli 12 stopni na dobę. Natomiast obserwowane z Ziemi Słońce przemieszcza się ruchem pozornym około 1 stopień na dobę. Rytmy Tattwiczne tworzą impulsy kolejnych Tattw, Żywiołów, Elementów Przyrody. Cykl rozpoczyna się od wschodu Słońca, a każda Tattwa pulsuje przez 24 minuty. Tak więc Pięć Tattw, Pięć Żywiołów, przechodząc rytmicznie jedna w drugą, dokonuje w ciągu 2 godzin jednego pełnego Impulsu Zmiany (Przemiany), co jest ważne dla uzdrowicieli, bioenergoterapeutów, szamanów, cudotwórców czy akupunkturzystów. Pięć energii Żywiołów (Tattw) przechodzi przez każdy meridian w cyklu dwugodzinnym. 

El Morya a pole medytacji grupowej i indywidualnej

POLE MEDYTACJI GRUPOWEJ I INDYWIDUALNEJ EL MORYA

Duchowi Przewodnicy, Nauczyciele i Mistrzowie Drogi ciągle przychodzą i żyją na Ziemi, przygotowują za każdym odrodzeniem specjalne pole do pracy grupowej i indywidualnej w życiowej misji jakiej dokonują, w związku z czym każda inkarnacja Mistrza Duchowego jest inna i niepowtarzalna, bo jest każdorazowo tworzona pod zadania do wykonania w danych pokoleniach, dla danych osób, przestrzeni, bieżących potrzeb ludzkości czy narodu do którego wcielenie Mistrza i Przewodnika Duchowego zstępuje. Mistrzowie pracują z poziomu Świadomości Kosmicznej, oddania siebie Pierwotnemu Źródłu, Najwyższemu Bogu, Brahmanowi, jako Fokus, Ośrodek Skupienia, Ucieleśnienie, Awatara do danych prac duchowych. Ludzie praktykujący z Mistrzami są uczestnikami ich dzieła, jedni obserwatorami, świadkami, inni współtwórcami poprzez Karma Jogę i Sewę (Służbę), jeszcze inni poprzez pomocne wspólnocie zgromadzonej wokół zrodzonego Mistrza stany jasnoczucia, jasnowidzenia i jasnowidzenia.

Mistrz Mahatma El Morya 

Jeżeli jeszcze nigdy ktoś nie uczestniczył w pracach medytacyjnych, nie praktykuje medytacji, dhjany, to nie musi się tym przejmować. Nie stanowi to żadnej przeszkody w tym, aby dołączyć do grupy Mistrza Duchowego. Liczy się otwartość, szczerość serca i chęć poświęcenia swojego czasu na rzecz ratowania Ziemi i ludzkości. Nie medytuje się siedząc na krzesłach, ale zawsze siedząc w skrzyżnej lub klęcznej pozycji medytacyjnej, gdyż podstawą do rozpoczęcia medytacji jest prawidłowa pozycja ciała zwana generalnie lotosową. Nie ma skutecznej medytacji bez prawidłowej pozycji ciała, gdyż dopiero w dobrej medytacyjnej pozycji ciała medytacja nabiera mocy i skuteczności. 

Niektórzy bezmyślnie, zwykle z powodu braku wiedzy i umiejętności pomijają pozycję ciała w czasie medytacji, jednak jest to jak gotowanie zupy bez wody. Woda jest bardzo istotnym składnikiem zupy, podobnie jak garnek. Nie da się jednak ugotować zupy bez wody, nawet mając garnek i wszystkie pozostałe składniki. Medytowanie bez podanej przez mistrzów wymaganej formy ciała, znanej jako pozycje lotosowe do medytacji mija się z celem i jest całkowicie nieefektywne. Tak nauczał Mistrz El Morya, kiedy jako Król Dewów w Himalajach osobiście żył na Ziemi i ratował ludzkość oraz Ziemię przed inwazją demonicznych istot, które chciały zniszczyć Ziemię a ludzi uczynić niewolnikami. Trzeba się stosować do dobrych, prawidłowych wzorców przekazanych przez Mistrzów Przewodników Duchowych.

Saturn - Jedyny Władca Znaku Wodnika

Saturn - Jedyny Władca Znaku Wodnika

Artykuł ten powstał w wyniku studiowania dyskusji na kilkunastu forach internetowych, w tym na astro forum Skyscript, która odbywała się w grudniu 2003 roku. Współczesnym astrologom bezpodstawnie powiedziano, że Uran rzekomo „rządzi” Wodnikiem, znakiem Wodnika. Bez wątpienia wszyscy wiemy, że nie zawsze tak było i generalnie być nie powinno, ale wyraźnie niezbuntowany Saturn był kiedyś szczęśliwy i osiadł w swojej pracy nad zarządzaniem znakami Koziorożca i Wodnika. W tym momencie, na przełomie XX i XXI wieku niektóre opinie są różne, od tych z marginesu astrologii, które uważają, że rzekomo Saturn jako władca czy król zrezygnował, odebrał swój złoty zegarek na długie, bardzo długie lata służby i przekazał zaszczyt władztwa Uranowi; tym, którzy wierzą, że początkujący Uran próbował wmieszać się w jego czyny i królewską pracę. 

SATURN - Jedyny Władca Znaku Wodnika

Odkrycie Urana jako kolejnej planety Układu Słonecznego przypisane jest Sir Williamowi Herschelowi 13 marca 1781 roku o godzinie 22:30 wieczorem w Bath w Wielkiej Brytanii, chociaż planeta ta ma bardzo starą nazwę wedyjską, używaną między innymi w Puranach. William Herschel był zajęty poszukiwaniem na niebie nowych ciał niebieskich o niewielkiej jasności wizualnej. Tego szczególnego wieczoru jego uwagę przykuła jednak jak się okazało nowa planeta. Na początku nie zdawał sobie sprawy, że odkrył kolejnego członka Układu Słonecznego, wiedział jednak, że nie patrzy na gwiazdę, bo planety nie migają w odróżnieniu od gwiazd. Uran w czasie wydarzenia zwanego odkryciem Urana był w ósmym domu znakowym czyli w domu śmierci, w opozycji do Marsa z orbą jednego stopnia, a także w opozycji do Saturna z dokładnością pięć stopni i w kwadraturze do Słońca z dokładnością jednego stopnia. Uran jest w dokładnym trygonie z IC oraz w sekstylu z MC, po około 2,5 stopnia łuku. 

Zapewne z tej charakterystyki na moment dokonania odkrycia planety przez Williama Herschela utworzono podstawy rozumienia działania tej słabo świecącej i niewielkiego wpływu planety. Jeśli wielki wojownik, Mars, o coś walczy, Uran jest tym, w którym po cichu i powoli narasta opozycja czyli rodzaj buntu, sprzeciwu albo niechęci. Podobnie z Saturnem, ale to już sprzeciw i opozycja przeciwko porządkowi oraz przeznaczeniu, a także autorytetowi i doświadczeniu. Kwadratura do Słońca to jakiś konflikt ze świadomością i jaźnią, konflikt z duszą rodzicielską, szczególnie bunty i swary przeciw ojcom, a archetypowo także przeciwko Ojczyźnie. Trygon z IC - z Imum Coeli, antypodą nieba czyli z piekłem każe uznać Urana za wysłannika i zwiastuna światów niższych, ciemnych, a zatem piekielnych, w sanskrycie patalowych. Nic dziwnego, że sataniści i czarnoksiężcy zauważyli w planecie Uran swojego sprzymierzeńca, diabła buntowniczego, który to ciemne i piekielne, ciemnotowe i dewiacyjne, raczy wesprzeć swoimi sympatiami. Uran w ósmym domu znakowym to wysłannik śmierci i sprzymierzeniec czy sygnifikator zdarzeń śmiertelnych, a że długotrwałych, to złowieszcza planeta zagłady, w tym śmierci w czasie długotrwałych wojen i konfliktów. Uraniczne cechy oznaczają zatem znacząco wpływ Nemezis, tyle, że słaby, kumulujący się przez długotrwałe narastanie, wpływ bardziej pokoleniowy czy społeczny. Księżyc i Jowisz są w znaku Ascendentu, zatem w pierwszym domu, co może oznaczać pewne współdziałanie pod ich wzrastającym wpływem. Sekstyl Urana z MC pokazuje jego chętny wpływ na ludzi znajdujących się na szczycie władzy i popularności, stąd jest silny, narastający pokoleniowo, uraniczny wpływ demoralizujący na władze i celebrytów, także dewiacje uraniczne czyli wprost uranizm.