Kruk - Mistyczny strażnik ścieżki duchowej

Kruk - Mityczny Strażnik Ścieżki 

Kruk (Corvus corax) - największy przedstawiciel rodziny wróblowatych -  pełnił olbrzymią rolę w mitologiach różnych kręgów kulturowych. W dawnych mitach pełni role wyłącznie pozytywne, chociaż także związane ze śmiercią czy ostrzeganiem. Czarny kruk uchodzi za symbol inteligencji, jest ptakiem wróżebnym i proroczym, ale również utożsamianym ze zdobywcą świecidełek, bo jak sroka porywa drobne przedmioty, które przez brak wola ukrywa w różnych zakamarkach. Jest ptakiem słońca i świtu, bo krakaniem od przedświtu obwieszcza nadchodzący dzień, zachęcając do wczesno-porannej praktyki duchowej. W Turcji i na Bliskim Wschodzie oraz w Persji z tego powodu kruki pełniły ważną rolę w kulcie Boga Mitra – ten kto osiągnął najniższy stopień wtajemniczenia w mitraizmie otrzymywał nazwę „kruk”. Spostrzegawczość, pojętność, oswajalność i bystrość uczyniły z kruka posła bogów. W średniowieczu kojarzono kruka (przez zwrot „paść kruki”) ze śmiercią na szubienicy. Inne powiedzenie ma jednak bardziej pozytywne znaczenie – „kruk krukowi oka nie wykole” oznacza, że swój swego nie skrzywdzi. Kruk rozpoznaje innego kruka i nie krzywdzi członków swojej wspólnoty - to podstawowa zasada Braterstwa Mitry. Kruki to także ci, którzy wstają wcześnie i oglądają światło świtu oraz wschodzącego Słońca. 

Kruk - Corvus corax 

Jego zasadnicza rola w symbolice wszystkich ludów i wszystkich kultur to bycie strażnikiem tajemnic. Pilnuje tajemnic przyszłości i wróżby. Widać to już w mistyce babilońskiej, w której wtajemniczany w misteria adept, musiał przejść siedem stopni uświadomienia, przybierając kolejno siedem imion. Pierwsze z nich to Kruk – symbol pierwszego stopnia, podobnie jak w misteriach Mitry. Wyraźna tu jest jego rola jako symbol strażnika progu tajemnic. Ten próg musiał być przekroczony, aby osiągnąć później pełną mądrość i czystość. Jego rolę strażnika poszerzano czasem. Np. w niektórych poematach o wyprawie Argonautów – np. Apolloniosa i Apollodorosa – pojawia się kreteński olbrzym z brązu, Talos, który oblatuje trzy razy dziennie wyspę i miota kamienie z procy, uniemożliwiając Argonautom przybicie do brzegu. Talos w astronomicznym traktacie późnoantycznym babilończyka Teukrosa objawia się jako konstelacja, a na jego głowie widnieje sylwetka kruka. Kruk jest także częstym znakiem na babilońskich kamieniach granicznych. W Afryce kruk właściwie wszędzie pełni rolę przewodnika, strażnika i ostrzegającego przed niebezpieczeństwem. 

Kruki są symbolem małżeńskiej wierności, gdyż łączą się w pary na całe życie, a niewierność jest u nich bardzo rzadka. Pary zwykle co roku wybierają to samo miejsce na gniazdo. Na swym terytorium pozostają przez cały czas, tworzone pary są monogamiczne. Kruki dochowują sobie wierności prawdopodobnie do końca życia, nie są znane przypadki zmiany partnera czy partnerki w czasie życia tego drugiego. Kruki budują gniazdo na wierzchołku wysokiego drzewa, najczęściej iglastego, np. świerka lub sosny o gęstej koronie, a w górach na półce skalnej. Rzadziej gnieździ się para kruków na liściastych drzewach. Potężne gniazdo zbudowane z grubych gałęzi i drobniejszych patyków, wyściełane mchem, miękkimi trawami, korzonkami i sierścią zwierząt. Kruk uchodzi za symbol ptaka długowiecznego, chociaż współcześnie życie kruków jest coraz krótsze, w nieodpowiednim środowisku trwa zaledwie 10-15 lat. Znany jest przypadek kruka z londyńskiej twierdzy Tower, który na zamku dożył 44 lat, acz jeszcze na podstawie obrączkowania rejestruje się osobniki w wieku ponad 40 lat. W rzeczywistości stwierdzono, że pewien oswojony od pisklęcia kruk żył 69 lat przyjaźniąc się z człowiekiem, który go wychował. W różnych legendach i podaniach długowieczność kruków jest często wysławiana – niektórzy uważali, że niektóre osobniki żyły nawet 3 razy dłużej niż człowiek, to jest do 150 czy 180 lat. W odpowiednich warunkach kruk może żyć rzeczywiście bardzo długo. 

22 Arkana Maga - Moce Magiczne i Duchowe

22 Arkana - Przywileje Białego Maga 

Przywileje Maga znane także jako Arkana Białego Maga dzielą się na trzy grupy po Siedem Przywilejów. Pierwsza grupa to najtrudniejsze przywileje, a ostatnia grupa to najłatwiejsze przywileje do opanowania. W zasadzie, czytanie powinno zaczynać się od końca, gdyż mniejsze przywileje wymienione są pod koniec jako ostatnia grupa, łatwiejsza do opanowania. Przywilej 22 jest podsumowaniem wszystkich jako Corona Magica, czwarte wielkie wtajemniczenie starożytnej szkoły magów. Arkana 15-21 opisują podstawy magii i zdolności Maga najniższego stopnia wiedzy i umiejętności. Siedem Przywilejów najlepiej opanowywać w ciągu Siedmiolecia, inaczej na każdy Przywilej aspirant dostanie Siedmiolecie. Osiągnięcie 22 Przywilejów w 22 lata oznacza Mistrzowską Duszę Maga! 22 Arkana Magii nauczano w świątyniach Bogini Hathor. Stanowiły 22 mniejsze procesy hermetycznej edukacji i wtajemniczania, praktycznego wtajemniczenia, wyznaczając mistyczną oraz magiczną ścieżkę Tarota... W swej istocie, Tarot, to alfabet semicki, hebrajski lub aramejski, z opisem 22 kolejnych magicznie rozumianych liter, a właściwie mistyczno-magicznych znaków tajemnicy.  

Rdzeń każdego hebrajskiego i szerzej semickiego Słowa składa się zwykle z trzech liter-znaków, stąd zwyczaj wyciagania trzech liter z alfabetu i kojarzenia semickich, hebrajskich pojęć, słów lub pierwszych liter słów czyli akrostychów, mających znaczenie w kontekście intencji lub pytania o jakieś wydarzenie. W celach mantycznych zawsze posługujemy się alfabetem hebrajskim lub aramejskim, znając oczywiście dobrze znaki oraz język, gdyż trzeba dobrze kojarzyć mistyczne powiązania Słów, aby przepowiednia czy predykcja Tarota miała być skuteczna. Trzy kombinacje z możliwością zmiany kolejności znaków literowych, ze zbioru 22 liter alfabetu, to spora ilość możliwości, a do tego mamy pewną swobodę oznaczania samogłosek, zatem trzeba potężnego umysłu aby opanować prawdziwy Tarot Magów oparty na semickiej, egipskiej i także chaldejskiej tradycji, bo Chaldejczycy z południa obszaru dorzecza Eufratu i Tygrysu jak najbardziej byli Semitami, a i dawny język akkadyjski także jest z grupy języków semickich.  Kombinacje z powtórzeniami 3 litery z 22 znaków dają 2024 Słowa jakie mogą powstać, jednak dalsze wyciągając cztery litery mamy już 12.650 Słów, pięć liter (krzyż) mamy 65.780 możliwych Słów, a przy sześciu z 22, mamy 296010 możliwych Słów - układów znaków liter...  

Hebrajski alfabet i wibracje liter w przeliczeniu na liczby

Dwadzieścia dwie litery ze Świętej Tory obrazują wibracyjne zasady aktywności duchowej Bóstwa na tych, którzy podążają mistyczną ścieżką, studiują Świętą Trójwiedzę, numerologię/gematrię, astrologię i chirologię. Najważniejsze w tradycji semickiej kabbalah (po aramejsku qabbaltah), tak pod względem znaczenia, jak i powszechności użycia w mistyce i ezoteryzmie (okultyzmie), jest pismo stosowane już w drukarstwie i kaligrafowaniu świętych zwojów, zarówno tych biblijnych, jak i typowo związanych z samą kabbalah. Pismo to zwane jest ktaw aszuri, skrypt asyryjski, alfabet semicki chaldejsko-asyryjski. Pismo to, kształt liter, wibracja liczbowa i pierwotnego obrazu jaki symbolizuje litera, jest gruntownie komentowane, analizowane i badane, włącznie z powiązaniami z innymi literami - zanakami pisma. Jako drugi rodzaj pisma w chaldejsko-semickiej kabbalah stosowana jest kursywa przy odręcznym pisaniu w tekstach szkolnych, świeckich, w korespondencji prywatnej, pismo, które wywodzi się ze znaków pisma protosynajskiego, współcześnie w uproszczeniu znanego pod nazwą ktaw iwri, czyli pisma hebrajskiego. Pismo protosynajskie wywodzi się najpewniej z egipskich znaków zwanych hieroglifami, i mogło być używane w czasie przebywania w niewoli egipskiej, a także w czasie słynnego wyjścia z Egiptu i ucieczki przez Morze Czerwone oraz objawienia na Górze Synaj czyli na Świętej Górze Horeb w dzisiejszej północno-zachodniej Arabii Saudyjskiej. Starożytny alfabet protosynajski składa się z piktogramów mających wartość spółgłosek, zatem zasady pisma semickiego są w nim doskonale reprezentowane. Wiele innych rodzajów pisma semickiego, w tym fenickie oraz aramejskie, paleohebrajskie i hebrajskie, nabatejskie, a także greckie i arabskie, etruskie i łacińskie są wywodzone z tego starożytnego mistyczno-magicznego alfabetu. 

Złota Bogini Białej Magii - Hathor

Arkana 1-7 to Wielkie Arkana Maga 

1. Przywilej ﭏ lub  (Alef, Aleph). Mag widzi Boga osobiście, nie umierając i biesiaduje swobodnie z Siedmiu Planetarnymi Geniuszami. 

Wielu adeptów i adeptek tradycyjnej tradycji magicznej zastanawia się jak rozumieć ten tekst? On oznacza, że w mentalnym planie, nie patrząc na pełne obznajomienie z Potokiem Jedności, Poświęcony zachowuje typ duszy jemu właściwy, dopóki to można. Rozumiem pod słowem „typ” mentalny charakter monady, który będzie albo Aleph (dusza – poszukiwacz w metafizycznej sferze), albo Ghimel (dusza – pielęgniarka, dusza – zbieracz), albo Lamed (dusza – sługa; dusza szukająca poświęcenia się na służbę duchową). W astralnym planie ten sam Poświęcony, widząc nad sobą Wszystkopochłaniającą Kliszę הּהּיּ a przeprowadzając w dół mechanizm tej samej Kliszy, nie gardzi zachowaniem do właściwej pory swojej Jaźni i kierowaniem jej planetarnymi cechami. On sam w fizycznym planie, uświadamiając sobie złudę obrazów ziemskiego bytu, nie burzy dobrowolnie ani swojego ciała, ani warunków, w których to ciało działa. 

Siedem Planetarnych Geniuszy to Siedem Planet Astrologii, w tym dwa Światła: Słońce i Księżyc, a także Pięć Jasnych Planet: Saturn, Jowisz, Mars, Wenus, Merkury. Mag jest biegłym Mistrzem Astrologii nieustannie obcującym i biesiadującym swobodnie z Duszami Planet i ich wpływami oraz układami. 

2. Przywilej כֿ (Bet, Beth, Vet). Mag stoi wyżej od wszystkich zgryzot i bojaźni.

To znaczy, że on nie wzrusza się hamulcami logicznego charakteru w planie metafizycznym oddaleniem Duszy – Siostry i powolnością postępów uczniów swoich w astralnym planie i nie boi się cierpień i śmierci ani o siebie, ani o innych w fizycznym planie.