Znaczenie dni tygodnia i wibracje daty

Który dzień tygodnia jest dobry, a który zły na różne aktywności według astrologii wedyjskiej?

Astrologia i numerologia to wielce pomocne nauki starożytne dla znajdowania szczęśliwych dni i okresów czasu na różne działania ludzi, w tym na zaręczyny, sluby czy rozpoczynanie nowego biznesu. Starożytna astrologia wedyjska dawnych Aryan dotyczy bardziej dni liczonych od wschodu Słońca w danym dniu aż do następnego wschodu Słońca (godziny po północy do wschodu Słońca traktujemy jak godziny z poprzedniego dnia). Dni odgrywają kluczową rolę w kupowaniu, sprzedawaniu, zawieraniu małżeństw i tak dalej, a dzień z władztwem planety, ducha czy anioła planety, jest od wschodu Słońca liczony. Aryjczycy, a za nimi całe Indie, Pamir, Tybet, Hindukusz, Pakistan, Birma i okoliczne rejony, zwykle sprawdzają najlepszy dzień na rozpoczęcie czegoś nowego, ponieważ chcą być owocni od samego początku i zgodnie z astrologią mieć jak najlepsze szanse na załatwianie różnych spraw. W dzisiejszych czasach nawet kraje zachodnie zaczęły dostrzegać dobre i złe dni, chociaż na bazie podobnej wiedzy z astrologii chaldejskiej i helleńskiej. 

Liczby i planety w astronumerologii

Astrologia wedyjska, związana z Jogą i Rytuałami Ogniowymi, zapewnia kompleksowe wskazówki dotyczące dni tygodnia, i ich funkcji co łatwo się łączy z analizą numerologiczną daty. Według systemu indyjskiego czy hinduskiego dzień tygodnia zaczyna się o lokalnym wschodzie Słońca, a kończy o kolejnym wschodzie Słońca, następnego poranka. Jest to dość odmienne od kalendarza gregoriańskiego, w którym dzień tygodnia i cała data rozpoczynają się o godzinie 12:00 w nocy czyli od północy. Na całym świecie obowiązuje system siedem dni w tygodniu pochodzący ze Wschodu. Uważa się, że dni tygodnia są ważne dla osiągnięcia zwycięstwa oraz owoców (siddhi) w pożądanym zadaniu. Jeśli planetarny władca dnia jest silny w danym kierunku, to upragniona praca czy działanie przyniesie ci sukces, natomiast gdy władca dnia jest słaby w temacie, nie możesz oczekiwać sukcesu od dnia, nie ma pomocy od nieba. 

W astrologii wedyjskiej, sanskryckie słowo "Vaara" (w hindi: Vaar) to nazwa dni słonecznych. Podobnie jak w kalendarzu zachodnim, w kalendarzu hinduskim jest łącznie siedem Vaarów. Przetłumaczone jako „Dzień” tygodnia, Vaara / h jest ważną gałęzią w formowaniu Panchang i jest całkowicie oparte na ruchu Ziemi wokół własnej osi. Różnica czasu między jednym wschodem słońca a drugim jest znana jako „Vaara” lub dzień. Każda Vaara jest pod wpływem planety rządzącej o wschodzie Słońca danego dnia i kojarzy się z cechami tej planety, z cechami ducha czy anioła planety. W hinduskim kalendarzu wedyjskim Vaary są używane do oznaczenia początku pomyślnych i niepomyślnych czasów na wykonanie zadania lub czynności.

Półcienie czyli zaćmieniowe węzły księżycowe Rahu (Głowa Smoka) i Ketu (Ogon Smoka) kojarzą się z wtorkiem i sobotą, a Rahu także z częściami każdego dnia i każdej nocy jako czas tzw. Rahukalam. Liczenie każdego dnia rozpoczyna się wraz ze wschodem słońca i kończy się wraz ze wschodem dnia następnego. Każdy dzień lub Vaara składa się z 24-godzinnego cyklu (lub 30-tu muhurt wedyjskich), który w kalendarzu wedyjskim jest oznaczony jako Hora. Zarządzanie każdą planetą w każdym z dni nadaje im odpowiednie nazwy. Chociaż każdy dzień jest nowym początkiem i jest odpowiednim momentem na wykonanie różnorakich zadań, jeśli naprawdę tego chcesz, każdy dzień ma pewne zalety i wady. W kalendarzu wedyjskim są dni, które są uważane za bardzo pomyślne, a niektóre jako do czegoś nie pomyślne. 

Najgorsze Żony z Imienia i Znaku Zodiaku

Najgorsze, złe, fatalne i pechowe żony z Imienia i Znaku Zodiaku 

Imię to osobista nazwa nadawana osobie przez ród i rodziców oraz grupę społeczną, do której należy. Wraz z ewentualnym drugim imieniem oraz nazwiskiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby. Zobaczmy, kobiety o jakich imionach i znaku zodiaku uznawane są za najgorsze żony. Imiona są rozpatrywane wedle wibracji numerologicznych czy gematrycznych, wedle czterokolumnowego portretu numerologicznego Imiania. Tym mocniejszy wpływ i działanie Imienia, im bardziej wyraziście jest ono używane przez osobę. Często rodzina nadaje dziecku Imię, aby wyposażyć je w pewne cechy, „zaprogramować” jego przyszłość lub odwrócić nieprzychylny bieg wydarzeń. Imię w przeszłości było wróżbą, błogosławieństwem, życzeniem, które powinno być zgodne z jego znaczeniami, jednak istotniejsza od znaczenia jest wibracja numerologiczna, tyle, że nie chodzi tutaj o jedną końcową cyferkę, a o bardziej szczegółowy obraz Imienia i jego wibracji gematrycznych w portrecie G-NPS. 

To, jakie imię nosimy może determinować nasz styl życia, preferencje, charakter, a nawet predyspozycje zawodowe. Okazuje się, że imiona mogą także świadczyć o tym, czy w naszym życiu częściej będzie gościł pech, czy raczej urodziliśmy się pod szczęśliwą gwiazdą. Wiele rodziców, gdy wybiera imię dla dziecka, przywiązuje wagę nie tylko do jego brzmienia, ale i znaczenia oraz archetypu w kulturze i sztuce. Czasami okazuje się, że imię, które rozpatrywaliśmy, ma niechlubną sławę, jak słynna Nana, imię kurtyzany noszone zresztą jako pseudonim przez wiele prostytutek. Sporo jest imion, które pod tym względem są pechowe, przynoszą w podświadomości zbiorowej czy nieświadomości złe skojarzenia, kreują kiepski los. Życie pisze różne scenariusze, raz jest w życiu kolorowo jak w bajce, a innym razem denerwujemy się, kiedy coś nam nie wychodzi. Jednak należy pamiętać, że zwykle po każdej burzy wychodzi słońce, dlatego nieszczęśliwe momenty zawsze przemijają. Niestety są na tym świecie takie osoby, które ewidentnie mają w życiu pecha i dosłownie nic im nie wychodzi. Pech prześladuje ich na każdym kroku, a w dodatku spędza sen z powiek i psuje humor, a bywa że zło czai się w bardziej wyrafinowany sposób. 

Gwiazdozbiór Skorpiona na mapie nieba - nie mylić ze Znakiem Skorpiona jako odcinkiem Ekliptyki 1/12 Zodiaku, 30 stopni, obiegającym zodiak w Roku Ptolemejskim

Tradycja rozpoznawania tak zwanych "fatalnych imion", szczególnie u kobiet sięga dalekiej starożytności. Archetyp "femme fatale" (czytaj: fam fatal), fatalnych kobiet, istnieje w kulturze, folklorze i mitach wielu kultur od najdawniejszych czasów. Starożytne mityczne lub legendarne przykłady to Lilith, Kirke, Medea, Clytemnestra, Lesbia, Tamamo no Mae i Visha Kanyas. Historyczne przykłady z czasów klasycznych obejmują Kleopatrę i Messalinę, a także postaci biblijne Dalilę, Jezebel i Salome. Przykładem z literatury chińskiej i tradycyjnej historii jest Daji (Dadźi). Dobrze znane przykłady historyczne to Helena z Troi (Helene) oraz Julia z tragedii "Romeo i Julia". Z legend arturiańskich i świata ezoterycznego mamy także  Morgan le Fay czyli popularną "Leidy" Morganę z cyklu Król Arthur, Merlin i rycerze okrągłego stołu. Morgana jest takim archetypowym wzorcem fatalnej kobiety na podobieństwo biblijnej Ewy, która konszachtowała się z siłami zła, w końcu dając Adamowi do zjedzenia zakazany oszołamiający owoc i sprowadzając liczne nieszczęścia, w tym wypędzenie z ogrodów niebiańkiego Raju i nędzne życie na wygnaniu.  Młodsze kobiety, nieletnie, szerzej zwane są współcześnie z francuska "fille fatale" (czytaj: fi fatal) czyli fatalne podlotki, fatalne dziewczyny czy poważniej "śmiertelne nastolatki". 

Jedną z metafizycznych zasad przy nadawaniu imienia dziecku jest, że nie wolno nadawać imienia w rodzinie takiego samego jak miała jakaś przedwcześnie zmarła osoba, długo i ciężko chorująca, tragicznie zmarła w wypadku czy katastrofie, zmarła wskutek zarazy, kaleka, poważnie chora psychicznie, która straciła majątek sprowadzając biedę i nędzę na siebie i rodzinę, popełniła samobójstwo lub zabójstwo kogoś z rodziny etc. Wszystkie takie imiona są w rodzie zakazane na wiele pokoleń, przynajmniej aż o takim przodku/przodkini czy krewnym pamięć całkiem wygaśnie. Z tego samego powodu ezoteryka i kabbalah oraz psychologia transpersonalna w swoim doradztwie, zaleca aby omijać imiona legendarne, które uwikłane były w jakiś rodzaj złej działalności czy doświadczyły wielu nieszczęść. Odpada nie tylko Helena, z powodu nieszczęść w Troi, ale także biblijne postacie jak Ewa (Eva, Eve, Havah lub Chava etc) czy Salome i Salomea, Jezebel czy Jezabel i polska Izabela, Dalila, Lilith lub Lilit, a także Julia (za romans nieszczęśliwy z Romeo), Morgana - za paranie się szkodliwego rodzaju czarnoksięstwem i bardziej za wyprodukowane liczne nieszczęścia przez swoje mroczne knowania. Postaci mocno utkwione w świadomości zbiorowej społeczeństwa czy kręgu kulturowego o obrazie ofiary, pecha, wielu nieszczęść, tragicznej śmierci, ciężkich chorób po prostu omijamy jako imieniodawców czy jako złe archetypy skojarzeniowe obrazujące Imię. 

Inna zasada powiada, że nie daje się dzieciom imion mitologicznych pochodzących od mitycznych istot z zaświatów, od demonów ani od bóstw, gdyż wiele z tych istot także dobrych bóstw niejako kreuje swoimi mistycznymi czy magicznymi mocami i wpływami dodatkowe obciążenia lub specjalne wydarzenia losowe. Grecka bogini magii Hekate (Hecate) nie jest imieniem dla dziecka, gdyż może być zwyczajnie zazdrosna o nosicielkę Jej imienia, a to oznacza bardzo nieprzyjemne ciągi zdarzeń w życiu. Hera, małżonka Zeusa też nie lubi tych, co ją małpują, chociażby przez noszenie Jej imienia, o które jest zazdrosna. Można to traktować psychologicznie, jako reakcję zbiorowej nieświadomości w której archetyp niejako przebywa symbolicznie w postaci obrazów z memów wszystkich legend danej kultury i cywilizacji (nazywane to jest reakcją egregora, archetypu postaci, niejako w zbiorowej pamięci pokoleń). Podobnie nie daje się imion istot wobec których sprawowany jest aktywny kult religijny, gdyż podobnie przyciąga to wiele nieprzyjemności za naruszenia tabu czy normatywu moralnego wymaganego przez bóstwo. Święte Imiona Boga oraz imiona służące do inwokacji bywają objęte pewnymi regułami co do ich wymawiania i stosowania, a wiele codziennych sytuacji nie pozwoli na respektowanie reguł świętości, czystości czy chociażby podniosłego nastroju zarezerwowanego dla inwokowania imion-właściwości głównego bóstwa, Boga czy aspektów boskości i aniołów. Modlenie się do biblijnego archanioła Gabriela będzie nieskuteczne i źle kojarzone albo śmieszne, jeśli kolega z dzielnicy jest pijak, łajdak i kryminalista o do tego dziwkarz i ma na imię Gabriel. 

Najlepsza data na Ślub w 2021 roku

Najlepsze terminy na ślub, na zawarcie związku małżeńskiego w 2021 roku 

Najlepsze daty na szczęśliwy ślub! W roku 2021 mamy jedynie około 40 do 50 dni dobrych na zawarcie związku małżeńskiego, jeśli weźmiemy pod uwagę tradycyjne składniki, położenie Księżyca na tle gwiazd stałych czy tak zwanych asteryzmów (stacji, nakszatr), a także odpowiednie Tithi czyli dzień fazowy Księżyca czy dzień tygodnia oraz niektóre aspekty planet. Dobrych dni na ślub, na ceremonię zawarcia związku małżeńskiego, zawsze szukamy w oparciu o położenie Księżyca na tle gwiazd, a jedynie część drogi Księżycowej na tle gwiazd (Nakszatr) oraz część Tithi, dni księżycowych, jest odpowiednia dla ceremonii zapoczątkowania drogi życia małżeńskiego. Ważne uroczystości inicjalne, początkowe, należy zawierać w odpowiednim czasie, zgodnie z astrologią i ezoteryką starożytną oraz zgodnie z numerologią daty. Sam dobry dzień tygodnia to za mało, samo dobre Tithi (faza Księżyca co do jednego dnia) to także za mało, sama dobra Nakszatra, położenie Księżyca na tle odpowiednich gwiazd może już być wystarczające bo jest najważniejsze, jednak najlepiej jak wszystkie trzy elementy plus aspekty planet zbiegają się razem, a może być tak, że przez dwa lub trzy miesiące, nie ma zbiegu tych kilku z powyższych wymaganych czynników, wtedy dni na ślub są bardzo niekorzystne w takich okresach, a ludzie zapomniawszy o astrologii i numerologii biorą śluby w bardzo złym i niekorzystnym czasie, także takim, który wręcz gwarantuje niepowidzenie i rozstanie. 

Dobre daty na ślub w 2021 roku

W dobrym dniu i dobrym okresie czasu sprawdzamy jeszcze ceremonię tak, aby nie zaczynała się w godzinie Rahukala, do czego służyć może program Horacal (lub inny typu Rahukala time) pokazujący lokalnie godziny Rahukala, niedobre na rozpoczynanie jakiejkolwiek podróży w tym życiowej podróży jako małżeństwo (ceremonię należy zacząć zdecydowanie przed lub po okresie godziny Rahukala). Jeśli ślub składa się z kilku ceremonii, jak przykładowo ślub cywilny oraz kościelny, a nie zmieści się w jednym dniu, to należy wybrać dwa różne odpowiednie dni o dobrych właściwościach, osobne na każdą ceremonię. Trzeba także pamiętać o lokalnych zwyczajach, takich jak unikanie ślubów w dniu 13 danego miesiąca oraz o godzinie 13-tej w danym dniu i po prostu omijać takie dni czy godziny, nawet jak wypadają w najlepszych księżycowych terminach! Pamiętajmy także, że niektóre całe miesiące księżycowe oraz podobnie solarne bywają niezbyt odpowiednie na zaślubiny małżeńskie, dlatego zostają pominięte w całości w kalkulacjach, chociaż najważniejsza jest dobra, pomyślna Nakszatra czyli położenie Księżyca na tle odpowiednich gwiazd stałych (konstelacji, asteryksów, grup gwiazd). Wyklucza się także dłuższe okresy w których położenie planety Wenus (Śukra) oraz planety Jowisz (Guru) jest niepomyślne dla miłości i zawierania związków małżeńskich (w 2021 roku, od połowy stycznia do połowy kwietnia jest niepomyślna Wenus spalona czyli tak zwana Śukra Tara Asta)! Jeśli jakaś liczba jest dla nas wyraziście pechowa (także zwyczajowo) lub należy do liczb pechowych numerologii, a wypada z wibracji sumy cyfr daty dobrej księżycowo, należy taką datę pominąć i wybrać inną! 

Jak wyglądać może miesiąc całkowicie niepomyślny pokażemy na przykładzie stycznia roku 2021, gdzie przez pierwszych 13 dni stycznia mamy niepomyślny okres solarny, potem 13-16 stycznia nie ma pomyślnej Nakszatry (stacji księżycowej), a 16 stycznia zaczyna się niepomyślny okres aspektów Jowisza (Guru Tara Asta) trwający do 23 stycznia, a potem od 24 stycznia 2021 niepomyślny okres Wenus (Śukra Tara Asta), trwający nie tylko do końca stycznia, ale nawet aż do 23 kwietnia roku 2021, tak zwane spalenie czy zatopienie Wenus (Śukra)! 

Kryształowe dzieci XXI wieku

Kryształowe dzieci XX wieku - perspektywy na wiek XXI 

Dzieci kryształowe, a ściślej Dusze Kryształowe (od kryształu górskiego lub diamentu) to te, które mają błyszcząco-białą słoneczną aurę, od której wzięły swoją nazwę. Dzieci Kryształowe, o wibracjach świetlistej energii krystalicznej (biała energia krystaliczna) są wielką rzadkością, a ich narodziny znane są od tysięcy lat. Podobnie rzadkie są urodziny dzieci Indygo czy Tęczowych (a aurze w formie jajowatej lub kulistej z tęczowym rozkładem czystych kolorów). Ogólnie mówimy o doskonale znanym w mistycyzmie, ezoteryzmie czy tradycjach misteryjnych dzieciach Światłości. Najłatwiej poznać takie dziecko oglądając aurę trzecim okiem, ale ponieważ tylko bardzo niewielu ludzi potrafi rozeznawać aury, można próbować znajdować takie szczególne dzieci po różnych omenach i oznakach, w tym badając horoskop urodzeniowy oraz wibracje roku i daty urodzenia. Dzieci Indygo, Kryształowe i Tęczowe nie mają skłonności do środków odurzających, zwykle nie chcą ich spożywać, unikają imprez alkoholowych i narkomańskich, stronią od ćpających i upijających się rówieśników, a zdarza się, że w całym swoim życiu są skrajnymi abstynentami (nie tykają alkoholu ani narkotyków). Inną ważną wskazówką jest fakt bezproblemowego i naturalnego łączenia zaawansowanej ścisłej wiedzy naukowej z mistyczną wiarą (misteriami) i rozwojem duchowym, co widać szczególnie u dzieci Indygo. Indygo to kolor niebiesko-fioletowy, czasem bardziej niebieski, a czasem bardziej fioletowy w odcieniu, co dawniejsza ezoteryka jako zjawisko głównej barwy aury czy tak zwanego koloru podstawowego nazwała przed wiekami Lożą Błękitną, Niebieską lub Niebiańską (od poświaty wokół ciała energetycznego). 

U dołu aura Indygo, u góry Krystaliczna

Kryształowe Dzieci (a ściślej kryształowe dusze) otacza szczególna aura, jakby były one mądrymi dorosłymi w małych ciałach. Nawet więcej, wydają się być prawdziwymi mędrcami, małymi czarodziejami, joginami, magami czy wysokimi kapłanami. Ta moc, którą posiadają od okresu niemowlęcego, może w zdecydowany sposób wpływać na dorosłych. Ta moc nie pochodzi z brutalnej siły, lecz z niezłomnej determinacji i kryształowo czystych intencji (kryształowego promienia w aurze). Kiedy rodzice po raz pierwszy napotykają tę siłę swych dzieci, mogą zareagować wycofaniem się, a przynajmniej silnym lękiem, że nie podołają wychowaniu tych dzieci. Wiele matek mówi, że uderzał je wygląd oczu ich nowo narodzonych Kryształowych dzieci i tkwiąca w nich magnetyczna siła - nie mogły w ich obecności kłamać ani oszukiwać tak jak zwykle to czyniły. Wszystkie dzieci Indygo są bardzo inteligentne i spokojne, ale dzieci Kryształowe są jednocześnie rozwinięte moralnie i intelektualnie (dusze prawdy). Dla dzieci Indygo, Kryształowych i Tęczowych bardziej odpowiednia szkoła czy klasa to taka dla dzieci i młodzieży uzdolnionej i twórczej (klasa dla małych geniuszy), z bardziej ambitnym programem nauczania, a nie pseudo szkoły, gdzie mądrzejsi mają równać do głupszych i opóźnionych w rozwoju umysłowym. Dzieci Kryształowe mają silne poczucie sprawiedliwości i prawdy i często domagają się surowego karania swoich rówieśników popełniających jakieś wykroczenia czy przestępstwa (mogą być czasem skłonne do wykonania kary w postaci samosądu na kimś, kto nie został poddany ukaraniu za popełnienie jakiegoś zła). 

Kryształowe Dzieci (Dusze) wyróżniają się wśród innych już samym wyglądem, ze względu na swe zwykle duże, piękne oczy o głębokim, wręcz mistyczno-hipnotycznym spojrzeniu, zdradzającym mądrość i zdolności tych dzieci wykraczające daleko poza ich wiek fizyczny. Mają bardzo harmonijne proporcje budowy ciała. Mają podobnie spokojny temperament jak Dzieci Indygo i Tęczowe. Są spokojne, szczęśliwe i wyrozumiałe dla innych, chociaż wymagają prawdy i sprawiedliwości (złapani na kłamaniu czy oszukiwaniu nie mają już żadnej szansy o Kryształowych Dusz). Pod wieloma względami są idealne i to one właśnie stanowią cel, do którego zmierza ludzkość w swoim rozwoju wewnętrznym. Ich zadaniem jest wskazywanie kierunku i zachęcanie do tej ewolucji poprzez swoje istnienie i duchową działalność mistyczno-magicznego typu. Jedną z cech charakterystycznych Kryształowych Dzieci (Dusz) jest ich sposób komunikowania się, gdyż są to dzieci obdarzone zdolnościami telepatycznymi, dlatego w wielu przypadkach rodzice muszą uczyć się ich przekazów pozawerbalnych. Ich rodzice nie narzekają zwykle na trudności z porozumiewaniem się z nimi, a przeciwnie, dzięki swym Kryształowym Dzieciom uczą się komunikacji na poziomie umysłu. Do porozumiewania się z otoczeniem, poza telepatią, dzieci te wykorzystują symboliczny "język migowy" i dźwięki (również piosenki), ale trzeba pamiętać, że nie są to dzieci autystyczne ani aspergerowe. W przypadku Kryształowych Dzieci ich komunikacja jest najbardziej rozwiniętą formą porozumiewania się, a wysoki poziom ich wrażliwości i życzliwości każe im w naturalny sposób przytulać się czasem do smutnych i nieszczęśliwych osób, żeby podzielić się z nimi swoim darem uzdrawiania. 

108 ciekawostek o Pitagorasie i pitagorejczykach

108 ciekawostek o Pitagorasie i pitagorejczykach 

Mistrz Pitagoras (Pythagoras, Puthagoras) z Samos (582-475 pech) pełnił wiele ról, które na pozór trudno ze sobą pogodzić. Był matematykiem, filozofem, numerologiem i astrologiem, mistrzem wiedzy hermetycznej, ale także mistykiem misteryjnej tradycji orfickiej. Największą sławę przyniosło mu wymyślenie (czy raczej tylko udowodnienie) jednego z twierdzeń matematycznych, które nazwano twierdzeniem Pitagorasa, by uhonorować jego pracę. Na jaki obraz człowieka może składać się ten „mix” zajęć – od matematyki zaczynając, na mistyce kończąc? Chociaż sam Pitagoras miał twierdzić, że charakter jego osobowości oraz życia najlepiej oddaje stwierdzenie „nic w nadmiarze; to po bliższym przyjrzeniu jego postaci okazuje się, że życie tego myśliciela jest trochę bardziej ekscentryczne, niż to, co sugerować mogłoby to – użyte przez samego Pitagorasa – stwierdzenie. 

Kyrios Pithagoras z Samos

Samos, to nie pozorne miasteczko znajdujące się na wyspie o tej samej nazwie. Znajduje się tam mnóstwo hoteli, gdyż turyści uwielbiają to cudowne miejsce. Niesamowitym jest fakt, że obok nowoczesnych pięknych hoteli znajduje się tam mnóstwo starożytnych, przesiąkniętych historią, antycznych budowli. Mimo licznych atrakcji, dziewiczych plaży, wspaniałego klimatu i cudów antycznej inżynierii, wyspa i miasto Samos zasłynęły przede wszystkim z faktu, że to tu urodził się jeden z największych matematyków, mistyków i filozofów wszech czasów – Mistrz Pitagoras. Warto zapoznać się z ciekawostkami z życia tego wielkiego człowieka, by choć trochę poczuć jego wielkość. Mistrz, po grecku Kyrios (κύριος) to wzniosły tytuł Pitagorasa jakim obdarzali go uczniowie czasem używając synomimu Archont/as (άρχοντας) pokazuje najwyższą godność duchową wśród ówczesnych orfików i pitagorejczyków. Słynne Kyrie Eleyson to inwokacja do odrodzenia czy zmartwychwstania Mistrza Pitagorasa kultywowana przez setki lat w Bractwie Pitagorejskim. 

1. Mistrz (Kyrios) Pitagoras przyszedł na świat Grecji (miejscu – „matce” europejskiej filozofii) na wyspie Samos około roku 582 p.e.ch., a jego ojcem jest Mnesarchus o wielkich zdolnościach jubilerskich. Imię Pitagoras (Puthagoras) pochodzi od tytułu kapłanów i wieszczów w świątyniach greckiego bóstwa Apollo, i całkiem możliwe, że jest to bardziej imię duchowe niźli dane przy urodzeniu jako poświęcające syna bóstwu, być może po matce, której imię Pythaïs wskazuje na funkcję kapłanki i wieszczki Apollo w świątyni na Samos.  

2. Mistrzowi Pitagorasowi nie odpowiadała jednak sytuacja polityczna w Grecji za panowania tyrana Polikratesa, szybko więc przeprowadził się od do Włoszech, na południu ówczesnej Italii. 

3. Założony przez Mistrza związek pitagorejski miał swoją siedzibę w Krotonie, w Italii, a szkoła pitagorejska powstała około 531 roku p.e.ch. Mistrz wykładał sam, ale był poza zasłoną, tak, że twarzy jego nie widziano.

4. Praca Mistrza Pitagorasa przyczyniła się nie tylko do rozwoju matematyki, ale także astronomii oraz metafizycznej Trójwiedzy (numerologia, astrologia i chirologia). 

5. Chociaż treść twierdzenia Pitagorasa była wcześniej znana w Babilonii, to jednak właśnie Pitagoras był w Europie tym, kto przeprowadził dowód tego twierdzenia. 

6. Namysł Pitagorasa nad matematyką rozwinął, poza samą matematyką i astronomią, także muzykę. Jednak najważniejszymi naukami filozoficznymi była arythmologia, astrologia i chirologia znana jako Trójwiedza, istota nauk hermetycznych odziedziczonych z tradycji orfickich misteriów. 

7. Kyrios Pitagoras jak i pitagorejczycy sądzili, że „wszystko jest liczbą” i to przy pomocy liczb próbowali tłumaczyć otaczającą ich rzeczywistość. Teoria liczb była dla pitagorejczyków podstawą teorii życia. Półmagiczny kwadrat pitagorejski wywodzący się z misteriów Isztar do dzisiaj służy pokoleniom numerologów do sprawdzania potencjałów rozwojowych Imion ludzi i bytów duchowych z jakimi się komunikują media. 

8. Pitagorejczycy byli wyznawcami szkoły filozoficzno-religijnej założonej przez Pitagorasa i kontynuatorami hermetycznych misteriów orfickich. Ich pracami inspirował się między innymi Platon, który jednak potem zboczył na poboczną filozoficzną drogę.

9. Mistrz Pitagoras przejawiał talent do nauk już jako dziecko, co miało być powodem odesłania go z domu do miejsc, które mogły zapewnić temu przyszłemu myślicielowi odpowiednią edukację.

10. Kyrios Pitagoras miał rodzeństwo – dwóch starszych braci, Eunostosa i Tyrrenosa. Rodzice lub jedno z rodziców miało pochodzic z Sydonu w Libanie, dawnej Fenicji. 

11. Mistrz Pitagoras był wyrazistym ascetycznym wegetarianinem, ale nie był fanatykiem wege. Cechowała go ogromna niechęć do zabijania wszelkich istot żywych. Niechęć ta miała być tak silna, że Mistrz Pitagoras nie tylko nie spożywał zwierząt, ale też trzymał się z daleka od myśliwych i kucharzy. Kyrios Pitagoras był wegetarianinem, co było niezwykłe w czasach, gdy prawie wszyscy ubóstwiali jeść mięso, jako że ludzie dzicy i zezwierzęceni lubią mięso. Zgodnie z poglądami pitagorejczyków mięso zatruwa nasze ciała zanieczyszczeniami fizycznymi, ale także zatruwa dusze i powoduje stłumienie ducha (nous) i duszy (psyche). Zdarzało się jednak ponoć Pitagorasowi jeść mięso w wyjątkowych, rzadkich chwilach, jak religijne ofiary czy wyjątkowe uroczystości. Jagnięcina była według Mistrza Pitagorasa zakazanym mięsem, nie wolno jej spożywać, ze względu na świętość tego mięsa używanego w misteriach ofiarnych. 

Niebo - zjawiska astrologiczne w 2018 roku

Zjawiska astronomiczno-astrologiczne na Niebie w 2018 roku 

W 2018 roku, jak to w niebieskim porządku czekają nas niektóre zjawiska okresowe, które astrolodzy i astronomowie przewidują z pomocą obliczeń, a współcześnie także programów komputerowych typu stellarium - planetarium na wiele lat naprzód z bardzo dużą dokładnością. Spoglądając z zainteresowaniem w Rocznik Astronomiczny czy program astronomiczny typu Stellarium, dowiadujemy się jakie ważniejsze zjawiska niebieskie czekają nas w 2018 roku, które zostały precyzyjnie obliczone na podstawie wcześniejszych obserwacji astronomicznych. 

W kalendarzowy Nowy Rok, Słońce wschodzi o godz. 7.38, a zachodzi o 15.49 – zatem dzień Noworoczny trwa 8 godz. 11 minut i jest już dłuższy od najkrótszego dnia roku o 6 minut, co wszystkich powinno napawać optymizmem na drodze wzrostu ku Światłości. 

Plejady - jeden z najważniejszych obiektów astrologicznych na niebie

Rok 2018 to numerologicznie wibracja (2+0+1+8) liczby (11) czyli tzw. liczba mistyczna czy mistyczno-magiczna. Sam Nowy Rok, w dniu swego początku, 1.01.2018 ma wibrację (13) sumowaną do liczby (4). W Sylwestra 2017 z wibracji roku (10) dającej (1) przechodzimy do kolejnego roku 2018 mającego duchowo-mistyczną wibrację (11), oby tylko w pozytywnym, a nie w negatywnym czy śrdkowym aspekcie. Dzień 31.12.2017 to wibracja dnia (3+1+1+2+2+1+7) pod postacią liczby (17) czyli w sumowaniu (8). W numerologii, ostatni dzień kalendarzowego roku kończy wibrację starego roku, a pierwszy dzień Nowego Roku rozpoczyna wibrację kolejnego roku. 

W kalendarzowy Nowy Rok najjaśniejsza gwiazda nieba, Syriusz, najlepiej widoczna w okresie zimowym, wschodzi kilka minut po godz. 19-tej, a w obszar górowania wchodzi po godzinie 23-ej, pozwalając na wieczorne medytacje z jej kosmiczną świetlistą energią tonizującą i łagodzącą wpływy i więzy saturniczne. 

W dniu 20 grudnia 2017 o godz. 5:48 planeta Saturn będąc na tle gwiazd stałych w gwiazdozbiorze Strzelca opuszcza znak Strzelca, a wchodzi do znaku Koziorożca (Makara), zatem rok 2018 oraz 2019 i aż do 22 marca 2020 do godz. 5 rano będą mocno w mocy saturnicznej, gdyż w znaku Koziorożca Saturn ma największą siłę rażenia jako władca tego znaku. W dniu 22 marca 2020 Saturn zmienia nie tylko znak zodiaku, ale także przechodzi do gwiazdozbioru Koziorożca (będzie w znaku Wodnika na tle gwiazd gwiazdozbioru Koziorożca). Jeszcze od 2 lipca do 17 grudnia 2020 roku Saturn na krótko powraca do znaku Koziorożca (a gwiazdozbioru Strzelca), aby w końcu przejść całkiem w energie wodnikowe. Dodatkowo Saturn przechodzi przez obszar zwany we wschodniej, w tym perskiej astrologii Tronem Arymana (południowy biegun galaktyczny) poddając się najmocniejszym siłom mrocznym. Zarówno rok 2017 jak i 2018 są pod wpływem sił z Tronu Arymana (Mroku). Poprzednie wejście Saturna do znaku Koziorożca (i przejście centralnie przez Tron Arymana) miało miejsce 13 lutego 1988 roku, włącznie z koniunkcją Saturn-Uran), a w czasie 2,5 lat pobytu Saturna w tym znaku zodiaku nastąpił katastrofalny upadek Polski Ludowej (PRL), a także rozpoczęła się totalna katastrofa ekonomiczna Polski, która z 10-tej potęgi gospodarczej świata stała się praktycznie państwem Trzeciego Świata. Rozpadły się także międzynarodowe struktury gospodarcze (RWPG) i wojskowe (Układ Warszawski) do których Polska należała. 

Gematria - Numerologia Kabalistyczna

Numerologia kabalistyczna - gematria - psychologia matematyczna

Numerologię kabalistyczną rozwinął i rozpowszechnił w środowiskach duchowo-mistycznych biblijny Patriarcha Abraham, pochodzący z Ur w Chaldei, a działo się to ponad 4 tysiące lat temu. Kabbalah jak i jej dział w postaci numerologii kabalistycznej zwanej fachowo gematrią jest dziedziną objawionej boskiej wiedzy z Drzewa Życia czyli z Drzewa Sefirot. Gematrii czyli numerologii kabalistycznej uczył już Patriarcha Henoch (Enoch) wywodząc jej pochodzenie z Raju, z Ogrodu Eden, zatem gematria zwana numerologią kabalistyczną lub także liczbowaniem biblijnym jest bardzo starą sztuką i nauką współcześnie kojarzoną z psychologią matematyczną i rozwojem duchowym człowieka, a najbardziej z psychometrią w sensie badania i analizowania osobowości i dążeń człowieka. 

Numerologia kabalistyczna - gematria

Numerologia kabalistyczna czyli gematria (gematrija) to system wiedzy mało znany i niezwykły, metoda równocześnie prosta, klarowna, jak i bardzo złożona, mistyczna, sekretna. Posługując się przeliczeniem imion, nazwisk i nazw miejscowości na liczby czy cyfry oraz datą urodzenia osoby, której sytuację diagnozujemy oraz znajomością specjalnych kodów liczbowych i planetarnych opartych na kabalistycznych sefirotach, w krótkim czasie uzyskujemy informacje o sytuacji rodzinnej, stanie zdrowia, talentach, możliwościach, karmie, przeznaczeniu, cyklach życia osoby, która zgłasza się na konsultację numerologiczną czy gematryczną. Numerologia kabalistyczna jest dziedziną wiedzy tajemnej która bardzo dobrze uzupełnia się z astrologią kabalistyczną. 

Słowo „kabała”, a właściwie kabbalah pochodzi z języka hebrajskiego, a ściślej z dawnych języków semickich takich jak aramejski, gdzie po aramejsku to tzw. Qabbaltah. Kabała to rodzaj mistycznej, tajemnej nauki praktykowanej w judaizmie, rozpowszechnionej obecnie na całym świecie, opartej na Torze, Talmudzie i wielu innych dziełach, spokrewnionej z medytacją i poszukiwaniem odpowiedzi na życiowe pytania o przeznaczenie oraz przyszłość. Kabałą czyli mistyczną duchowością może zająć się każdy niezależnie od religii, którą wyznaje. Podobnie jak każda wiedza tajemna, również i ta była utrzymywana w sekrecie i niedostępna dla niewtajemniczonych. Nawet dzisiaj nie mamy zbyt wielu książek o kabale w przeciwieństwie na przykład do podręczników o tarocie, czy podstawach numerologii pitagorejskiej, która bardzo wiele zaczerpnęła z gematrii na ktorej się opiera. Literatura o kabale z pewnością daje dostęp do wiedzy, lecz aby ją zgłębić, trzeba samemu ją badać, studiować, medytować. Tylko poprzez własną pracę - nazywaną studiowaniem kabały - otrzyma się mądrość, która stanowi meritum tej hermetycznej nauki duchowej. 

Każdemu człowiekowi znajomość numerologii kabalistycznej przyda się w podejmowaniu życiowych decyzji, wybieraniu dat ważnych życiowych wydarzeń, budowaniu relacji z ludźmi. Koniecznie powinni się z nią zapoznać znawcy podobnych systemów numerologicznych, z którymi zresztą się zazębia, jak numerologii pitagorejskiej czy wedyjskiej. Najprawdopodobniej numerologia wedyjska będąca sztuką uzupełniającą do królewskiej sztuki astrologii wedyjskiej jest pierwotnym źródłem pochodzenia zarówno numerologii kabalistycznej jak i aramejskiej oraz kabalistycznej. Bez problemów opanują ezoteryczną wiedzę numerologiczną również te osoby, które z numerologią nie zetknęły się nigdy wcześniej. W swej istocie, numerologia pitagorejska ma korzenie w numerologii kabalistycznej, a poznanie drzewa sefirot zwanego także drzewem wtajemniczenia czy inicjacji jest pomocne na drodze życia oraz na drodze duchowego rozwoju człowieka. 

Numerologia kabalistyczna w jednym swoim dziale tycząca dat urodzenia i dat wydarzeń to głęboka nauka analizowania i interpretowania indywidualnych dat urodzenia oraz dat zdarzeń. Na podstawie dat urodzenia partnerów, męża i żony, oraz daty znamiennej dla ich związku (np. daty ślubu, poznania, zaręczyn, założeniu spółki) można nauczyć się analizować jakość relacji dwóch osób (np. małżeństwa, konkubinatu, związku biznesowego), określać jej słabe i mocne strony, trwałość, ładunek emocjonalny. Znając profesjonalnie tajemnice numerologii kabalistycznej można w kilka czy kilkanaście minut rozszyfrować najskrytsze tajemnice człowieka, opowiedzieć o jego przeszłości i przyszłości, pomóc wybrać najkorzystniejszą datę dla ważnych, życiowych decyzji. Należy jednak pamiętać, że podstawą numerologii kabalistycznej jest zamiana liter imion i nazw na cyfry, a badanie dat zdarzeń, w tym dat urodzin jest jedynie działaniem pomocniczym. 

Numerologia Wedyjska Mistrza El Moryah

Numerologia Wedyjska, a Pitagorejska i Chaldejska

Od zarania dziejów ludzi chcieli lepiej poznać siebie samych. Astrolodzy znajdowali odpowiedzi w planetach i gwiazdach, a numerolodzy w liczbach. Zdobyta w ten sposób wiedza stanowi starożytny dorobek współczesnej psychologii. Wszechświat, w tym ludzie i nasze otoczenie, zbudowany jest z atomów, z wirującymi elektronami. W numerologii cyfry i litery odzwierciedlają kształt tych wibracji, opisując go w formie ludzkich zachowań. W praktyce numerologicznej, badając imiona, nazwisko i datę oraz miejsce urodzenia osoby, analizujemy różne aspekty jej życia, a także możliwe zmiany w życiu. 

Numerologia Pitagorejska i Wedyjska oparta na dziewięciu cyfrach

Mimo że Numerologia czy inaczej Gematria jest z nami od tysięcy lat, tak naprawdę nikt nie wie skąd ona w ogóle się wzięła. Najstarsze dzieje liczb sięgają czasów Wedyjskich, Egipskich, Babilończyków oraz starożytnych cywilizacji. Uznawali oni, ze liczby mają w sobie tajemną moc, a przeliczanie imion i nazw na wartości liczbowe uznano za naukowy proces magiczny, arytmetyczny i psychologiczny. Mistrz El Moryah, pradawna głowa wszystkich szkół ezoterycznych i okultystycznych, jest jednym z najpotężniejszych patronów tajemnej wiedzy ezoterycznej i hermetycznej, w tym takich przedmiotów praktycznych jak numerologia czy gematria wedyjska (Anka Vidyam) oraz astrologia wedyjska (Dźjotisza). 

Symbolika liczb jest oparta na energii drgań i wibracji, połączone w czasie i przestrzeni życia. W każdym wcieleniu posiadamy kreśloną cyfrę, która nas reprezentuje, i właśnie z wibracją tej cyfry idziemy przez całe życie. Liczba wybrana w każdym wcieleniu ma nam pomóc w określeniu naszej osobowości, wyborze kariery, zainteresowań, miłości. Podobnie jest w Astrologii, ułożenie gwiazd i planet w momencie naszego urodzenia mówi jakie życie nas czeka. Warto pamiętać, że uczniowie prawdziwych szkół ezoterycznych zawsze są biegli, bardzo dobrze wykształceni, w dziedzinach takich jak numerologia, w tym numerologia wedyjska, najbardziej ezoteryczna i źródłowa z gematrii. Ideał człowieka o dobrej wiedzy duchowej i ezoterycznej to zasadniczo Trójwiedza czy Wiedza Potrójna: numerologia, astrologia i chirologia. 

Okultyzm magia numerologia aura tarot elementy

Magia, okultyzm, żywioły, numerologia, tarot, aura

Jednym z najbardziej fascynujących zjawisk w środowiskach młodzieżowych jest z pewnością zwiększające się zainteresowanie ezoteryzmem, okultyzmem i magią. W ostatnich latach jesteśmy świadkami prawdziwego “boomu” wszelkiej ezoteryki, magii, okultyzmu, spirytyzmu, a nawet boskiej gnozy wśród młodzieży i dzieci. Jest to fakt, którego nie można nie zauważyć. Zjawisko to często ignorowano, traktując jako “przejściową modę” lub jako “jedną z ostatnich granic do przekroczenia”. Korzenie fascynacji duchowych młodzieży sięgają jednak o wiele głębiej.

Mahakali - Wielka Bogini - Wielka Magia

Młodzież zainteresowana masowo ezoteryzmem, okultyzmem, magią ukazuje, że tradycyjne religie uległy wyczerpaniu swoich możliwości jeśli chodzi o wskazywanie drogi duchowego rozwoju i korzeni boskości. Jest to poważne i prawdziwe dochodzenie do źródeł, odkrywające tendencje do ezoteryzmu i okultyzmu wśród nowych pokoleń ludzkości. Badajmy głęboko różne, także te rzekomo “stanowiące ryzyko” obszary świata młodzieżowego: różne odmiany gnozy i pseudo gnozy; dyskoteki metafizyczne ze spontanicznym tańcem, które stały się już “rytuałem masowym”, połączonym z medytacją i stanami transcendentalnymi; sekrety magicznych rytuałów powodzenia, bogactwa i zdrowia; młodzieżowe grupy wsparcia z żywiołami, świat grup i forów internetu, z jego licznym stronami poświęconymi okultyzmowi, magii i gnozie; czasopisma młodzieżowe, programy telewizyjne i komiksy z ich treściami ezoterycznymi.

Wiedza o ezoteryzmie pomaga zrozumieć, dlaczego duchowość, magia, okultyzm, także spirytyzm i inne formy ezoteryzmu w coraz większym stopniu opanowują serca i umysły młodzieży, która bardziej niż ich rówieśnicy sprzed lat próbuje znaleźć drogę duchowego rozwoju i boską ścieżkę mocy. Weles, Wołos to u Słowian bóstwo magii, przysiąg, podziemia i zmarłych, opiekun bydła, a także bóg bogactwa podobnie jak indyjski Kubera. Weles to władca Nawii, krainy umarłych i nawek, dusz ludzkich. Słowiańskie bóstwo magii jak widać bardzo mocno związane jest ze światem podziemia oraz władzą nad duszami zmarłych. Gromada otwarta Plejad zwana jest w mitologii słowiańskiej Wołosożarami, Vlašici – Wołoszycy, po serbsku “synowie Velesa”.