Tattwa - Dobowy zegar przemian

Co to jest tattwa i jak ją wykorzystywać w codziennym życiu 

Nazwa tattwa pochodzi z języka sanskryckiego (języka jogów i magów) i oznacza po prostu ruch, zasadę, prawo, żywioł. Tattwy można określić jako biorytm kosmiczny "średniego zasięgu", jako elementy czy żywioły, energie pięciu żywiołów działające w rytmie dobowym. Do tego samego pasma należy rytm dobowy, miesięczny, roczny. Istnieją cykle biorytmów długotrwałe sięgające setek i milionów lat jak również trwające ułamki sekund. Pełny cykl tattwiczny trwa 120 minut czyli 2 godziny zegarowe i nazywany jest Pańćatattwą. Pięć tattw w cyklu tattwicznym wyznacza jeden z najpopularniejszych rytmów do medytacji i innych ćwiczeń jogi oraz kalaripayat (sztuki walki). W tym czasie co 24 minuty następuje emanacja kolejnej tattwy, 5 razy 24 minuty daje równo 2 godziny zegarowe. Ze wschodniej medycyny wiemy także, że co 2 godziny aktywny jest inny meridian (nadi) jednego z organów wewnętrznych czyli inny obieg prany w narządach i systemach organizmu człowieka. 

Przemiany pięciu żywiołów - zegar tattwiczny

Zawsze o wschodzie Słońca w danym miejscu na Ziemi rozpoczyna działanie tattwa Akaśa (duch, eter, przestrzeń), często na kartonowych zegarach szczęścia oznaczana kolorem czarnym (jak niebo w nocy) lub kolorem indygo-fioletowym. Po niej, po 24 minutach następuje tattwa Wiatru (oznaczana zwykle jako zielona lub niebieska), a dalej w takich samych odstępach czasu tattwy: Ognia (czerwona lub pomarańczowa), Wody (biała) i Ziemi (żółta, złocista). Po upływie dwóch godzin cykl rozpoczyna się od nowa drganiami tattwy Akaśa (czarnej, indygo). Właśnie w takim dwugodzinnym cyklu zegar biologiczny odmierza także impulsy w nadis czyli w kanałach energetycznych organizmu. 

Wystarczy znać dokładny lokalny czas wschodu Słońca (Surya, Ravi) w danej miejscowości, aby określić fazę tattwy, a co za tym idzie, przeanalizować swoje działania, zaplanować je, dostosowując do rytmu kosmicznego działania żywiołów, elementów. Ruch obrotowy Ziemi trwa 24 godziny, a jej roczny ruch obiegowy wokół Słońca sprawia, że godzina wschodu Słońca w danej szerokości geograficznej zmienia się cyklicznie. Cykl ten powtarza się w kolejnym roku kalendarzowym. Księżyc obiega Ziemię w ciągu 28 dni, a jego przeciętna, średnia prędkość mierzona w stopniach wynosi 1 stopień na 2 godziny zegarowe, czyli 12 stopni na dobę. Natomiast obserwowane z Ziemi Słońce przemieszcza się ruchem pozornym około 1 stopień na dobę. Rytmy Tattwiczne tworzą impulsy kolejnych Tattw, Żywiołów, Elementów Przyrody. Cykl rozpoczyna się od wschodu Słońca, a każda Tattwa pulsuje przez 24 minuty. Tak więc Pięć Tattw, Pięć Żywiołów, przechodząc rytmicznie jedna w drugą, dokonuje w ciągu 2 godzin jednego pełnego Impulsu Zmiany (Przemiany), co jest ważne dla uzdrowicieli, bioenergoterapeutów, szamanów, cudotwórców czy akupunkturzystów. Pięć energii Żywiołów (Tattw) przechodzi przez każdy meridian w cyklu dwugodzinnym. 

Radża Joga - Królewska Sztuka Rozwoju Duszy

Radża Joga - Sztuka Królewska - Droga Oświecenia 

Termin "RadżaJoga" -  w dewanagari राजयोग Radźajoga "joga królewska - rozpowszechnił się w literaturze indyjskiej dopiero od około XV wieku, wcześniej używano terminu Uro Yoga (Joga Światła). Używany był ówcześnie w opozycji do jogi opartej na ćwiczeniach ciała fizycznego (HathaJoga), gdzie emfaza szła na techniki medytacyjne w pozycji lotosowej. Można go interpretować, jako odnoszącego się do celu praktyk joginów – Jaźni, Duszy, Atmana, którą charakteryzuje sanskrycki rdzeń rāj (radź) o znaczeniach władać, rządzić, błyszczeć, jaśnieć. Królewska joga – to rodzaj jogi, określanej jako sztuka królewska z uwagi na zaawansowane praktyki medytacyjne (dharana, dhyana, samadhi) i mentalne (praca z świadomością, procesem myślowym, intuicją, zmysłami jak Pratyahara). 

Maharyszi Patańdźali - Radźa Jogin

Starożytny system jogi, któremu ostateczny kształt nadał Patańdżali w swoich Jogasutrach to Uro Joga lub Radźa Joga. W tej postaci został uznany za jeden z sześciu ortodoksyjnych (tzn. uznających autorytet Wed) systemów filozoficznych. Teoretyczną podbudowę filozoficzną stanowi dlań sankhya – jeden z tych sześciu systemów, natomiast sama Joga Królewska skupia się na zagadnieniach praktyki rozwoju duchowego, realizacji Jaźni, Duszy, Atmana. 

Wielu współczesnych Guru - Mistrzów Jogi - naucza technik powiązanych z Radżajogą, jednak bardzo rzadko się zdarza Prawdziwy Mistrz, Guru, który jest w stanie nauczać całej Królewskiej Jogi, która obejmuje 12 poziomów duchowych inicjacji, wtajemniczeń. Praktykę Radźa Jogi rozpoczyna się od inicjacji u prawdziwego mistrza duchowego, zrealizowanego Guru. Podstawowa trudność w podjęciu praktyki Królewskiej Jogi polega na znalezieniu odpowiedniego nauczyciele, mistrza duchowego, znawcy praktyki Radża Jogi, aby móc podjąć inicjacyjną Ścieżkę Rozwoju Duchowego, Ścieżkę Samorealizacji (Sampradźńata Margah). 

Asany są praktykowane w Jodze Królewskiej o tyle, o ile służą podtrzymaniu zdolności pozostawania w pozycji Padmasana, w pozycji pełnego lotosu. Joga Królewska nazywana jest Złotą Serią Asan, gdyż wszystkie pozycje jogiczne, Asany służą praktyce Lotosu, są serią pozycji medytacyjnych w których adepci trzymają nogi zwinięte do pozycji Padmasana, symbolizującej panowanie nad zmysłami i umysłem. Osoby, które nie są w stanie jeszcze wykonywać asana w pozycji Padmasana, nie są de facto praktykantami Radża Jogi, a jedynie kandydatami i nie powinny otrzymywać inicjacji w Jogę Królewską, w Jogę Światłości.