TARA DEWI - Tantryczna Bogini Indii i Tybetu

TARA - Żeńska forma Bogini uosabiająca Współczucie i Miłosierdzie 

Istnieje wiele legend, które odpowiadają na pytanie: skąd wzięła się Tara (Tārā, po tybetańsku Dolma, Drolma) lub Tāriṇī. Według jednej z nich narodziła się z łez Avalokiteśvary (istoty uosabiającej współczucie). Poprzysięgła, że będzie mu towarzyszyć dopóki jego celem będzie ulżenie cierpieniom ludzkim. Z tego powodu jest uważana za jego duchową małżonkę, a także emanację. Tara jest żeńskim bodhisattwą współczucia oraz matczynego miłosierdzia, a co więcej narodową patronką Tybetu, która ochrania przez wszelkimi niebezpieczeństwami i cierpieniami. Imię Tara jest uosabiane z wieloma jej wizerunkami. Tara ma różne kolory w zależności od tego czym się zajmuje: Zielona, Biała, Niebieska, Żółta, Czerwona i Czarna/Indygo Tara, w zasadzie pięć kolorów żywiołów w tradycji chińskiej i tybetańskiej, tak jak w medycynie chińskiej i tybetańskiej, wedle obiegów pięciu przemian żywiołów. Kolory to nie jedyne aspekty jej imienia, ponieważ jej imię ma dwa znaczenia: Wyzwolicielka oraz Gwiazda Przewodnia. Praktykujący wadźrajanę uważają ją za klucz do rozwinięcia siebie oraz poznania nauk o współczuciu (karuna) i pustce przestrzeni czy przestrzennej próżni (śunjata). Pierwotnie, szczególnie dla tradycji buddyjskiej, Tara to Ārya Tārā - Szlachetna Bogini Gwiazda lub Gwiezdna Szlachcianka w tradycjach Arjów. 

Mandala 21 Form Bogini Tara Dewi - Przewodzi Zielona Tarani

Tara, Tārā (तारा) lub Tāriṇī, jest jedną z dziesięciu Mahāvidyā, jedną z dziesięciu bogiń zgrupowanych pod nazwą Wielkiej Mądrości, w strukturze podobnej do kabalistycznego Drzewa Życia i Sefirot. Pojęcie to jest używane w ikonografii, w tym szeroko w tantrycznych Indiach. Tara przepływa przez ocean narodzin i ponownych narodzin, a jako swoja kolejna inkarnacja zachowuje wysoką świadomość poprzednich zstąpień. Czasami przedstawiana na ciele Śiwa, Jogina-Bóstwa, czasami karmiona mlekiem własnej matki, kojarzy się również z kremacjami. W ikonografii hinduizmu bogini z odciętą głową w dłoni lub z krwawą bronią oznacza, że ​​zabiła ludzką zazdrość lub złe pragnienia (żądze kaamiczne). Ten symbol nie powinien być traktowany jako wartość nominalna, ale raczej jako zwycięstwo bogini nad złem wierzącego lub szerzej nad złem świata ludzkiego lub demonicznego (asurycznego). Podobnie jak wiele bóstw tantrycznych (ezoterycznych), u początków buddyjskiej Tary znajduje się tytułowe bóstwo hinduskie, najwyraźniej związane najpierw z Boginią Mā Durgą oraz jej emanacjami, chociaż dziś jest zwykle formą Bogini Mā Kâlî, niszczącej wszelkie zło i jednocześnie twórczej bogini matki hinduizmu. 

Chiński pielgrzym Xuanzang donosi o istnieniu bardzo uczęszczanej świątyni poświęconej Bogini Tara Devi w pobliżu Nalandy w VI wieku e.ch. Nastąpiło to po rozprzestrzenianiu się wadźrajany w Himalajach, Indonezji i, w mniejszym stopniu, w Azji Wschodniej. Wraz z odwrotem buddyzmu przed ekspansywnym hinduizmem i islamem, Bogini Tārā stała się generalnie wyłącznością buddyzmu tybetańskiego, również praktykowanego przez Mongołów i część Mandżurów. W Chinach, Japonii i Korei dużą popularnością cieszy się żeńska forma Awalokiteśwary, Guanyin (Kuan Yen) czyli znajomo brzmiąca Quan Yin. Biała Tārā częściej występuje w pozycji lotosu, a Zielona w pozycji półsiedzącej, z jedną nogą opuszczonej z niebiańskiego siedziska tronowego. Dźanguli, która chroni przed wężami, siedzi na pawie (majurah), który podobnie jak orły garudah jest wrogiem bogiń. Liczba ramion postaci Bogini Tary jest zmienna (od 2 do 12), a także oczu (do 7, w tym jedno na środku czoła i jedno na każdej dłoni i na każdej podeszwie stopy). Najczęściej Tara wykonuje mudry dawania (varada-mudra), nauczania (vitarka-mudra) lub nieustraszoności (abhaya-mudra). Tara Devī zwykle trzyma w dłoni niebieski kwiat utpala. 

Tārā, Tāriṇī jest kobietą bodhisattwą, rodzajem Bogini, która posiada wielkie cudowne moce, siddhi, w szczególności, aby uwolnić wiernych od fizycznych i duchowych niebezpieczeństw. Jest także bóstwem tantrycznym (śaktyjskim) wizualizowanym i medytowanym przez praktykujących tybetański buddyzm wadźrajany, diamentowego wozu, aby rozwinąć pewne wewnętrzne cechy i zrozumieć zewnętrzne, wewnętrzne i sekretne nauki współczucia i mądrości jako zrozumienie pustki przestrzeni, śunjatam. Jak wszystkie bóstwa tantryczne, może być czczona jako jidam (yidam), czyli bóstwo medytacji. Ma punkty wspólne z dakiniami, ale wyróżnia się tym, że jest główną kobiecą postacią Buddy. Zatem dla jogini Machik Labdrön, rya Tāra jest manifestacją w ciele błogości (sambhogakaja) Yum Chenmo, pierwotnej babci (dharmakāya). W buddyzmie tybetańskim, w którym wadźrarajana jest szczególnie skuteczną metodą ścieżki mahajany, uważana jest za Wyzwolicielkę i Matkę wszystkich Buddów, która chroni przed strachem i lękiem. Według mistrza Tārānatha, była w świecie z przeszłości księżniczką zwaną „Księżycem mądrości” (dźńānaćandra w sanskrycie, a po tybetańsku Yeshe Dawa). Składając w ciągu kilku kalp ofiary Buddzie tego świata, Dundubhīśvara (tyb. Tonyo Drupa), „Władcy dźwięku bębna”, rozwinęła umysł przebudzenia bodhićitty, pragnienie zostania Buddą, który pomoże wszystkim istotom, i w ten sposób stała się bodhisattwą, decydując się zachować swoją kobiecą formę przez kolejne wcielenia, aż osiągnie pełny stan Buddham (Bodhi Swāhā). 

Tara - sanskrycka transliteracja: Tārā, dosł. "dobra", "zbawienna", "czysta", "jaśniejąca", "promienna", "gwiezdna" lub "rzeka" - w mitologii indyjskiej to Bogini, żona kapłana niebios Bryhaspati, kapłana Bogów utożsamianego z planetą Jowisz, która jest patronem kapłaństwa i symbolem oraz planetarną energią Guru (trzeba w astrologii dokładnie zbadać położenie i aspekty Jowisza, także z gwiazdami stałymi, aby zobaczyć, czy ktoś nadaje się do roli Guru, Mistrza Przewodnika Duchowego). Tara to także Bogini, małżonka Boga Śiva jako Tāra (rodzaj męski) Śiva. Jest to druga forma ezoteryczna z dziesięciu postaci w mandali Boga Śiva i jego Bogini, Śrī Devī. Znaczenie Tara odnoszone jest do rodzaju bolidu przemierzającego niebo i zostawiającego za sobą świetlisty ślad niczym rzeka światła. Bogini Tārā Devĭ zapewnia ziemskie przyjemności i Zbawienie dla tych, co do niej aspirują, stając się jako dusze (dźiwah) czy jaźnie jej wiernymi uczniami (śiszja, ćelah), wielbicielami (bhakta). Podobną funkcję spełnia Bóg Tāra Śiva. Bogini Tārā jest patronką wiedzy o kosmosie, astronomi i astrologii, numerologii, chirologii i podobnych, podobnie jak jej mąż, Tāra Śiva. Tārā jest mocą, śakti złotego lingamu (bana lingam), złotego kosmicznego jaja, z którego wyewoluował ten cały Wszechświat (Brahmanda). Jest boginią kosmicznej próżni (śunyah, śunyatah), ucieleśnia nieskończoną przestrzeń, kosmiczny etereum, czystą i promienie świetlistą. Tāraka Asura to niebezpieczny demon atakujący dzieło Bogini Tārā, zatem atakuje czystość aby pokalać wyznawców, atakuje promienność i świetlistość nasyłając medytującym "dołki" i depresje, atakuje kosmiczną wiedzę, zachęca do szkodliwego ignorowania odwiecznych praw i zasad duchowych, udaje gwiezdnych posłańców z kosmosu wyprowadzając poszukujących na manowce swoimi mrocznymi i pomylonymi czannelingami. Tāraka to archetyp osoby ban-guru, fałszywego mistrza, osoby, która naśladuje, podrabia prawdziwych mistrzów. Demona Tāraka Asura pokonuje Syn Boży, Kārttikeya (syn Plejad, syn sześciu matek) w postaci Subrahmanya czy Sanatkumara, Skanda zrodzony z Boga Śiva i Bogini Pārvati. 

Ajurweda Joga Tantra

I. JOGA – YOGAH 

Joga (sanskr. Yoga) to duchowa droga rozwojuzmierzająca do zjednoczenia z Bogiem, Brahmanem. Najlepiej metodycznie opracowana w podręczniku praktyki jakim jest Jogasutra napisana przez Ryszi Patańdżali. W słynnym traktacie “Jogasutry” Patanjali mówi o jodze w rozdziale pierwszym, sutrze drugiej: 

“jogah cittavrtti nirodhah” – “Joga jest to powściągnięcie zjawisk świadomości” – (tłum. z sanskr. w przekładzie Leona Cyborana), a w następnej: tada drastuh svarupe avasthanam – “Wtedy widz utrzymuje się w swojej właściwej naturze”.

Joga to jeden z sześciu głównych, ortodoksyjnych, uznających autorytet Wed, systemów filozofii indyjskiej. Pewne odpowiednie zaawansowane ćwiczenia jogiczne stosuje się również w buddyzmie w praktykach tantr oraz Dzogczen w celu rozwoju duchowego, np. dla rozpoznania natury rzeczywistości (sanskryt Śunyata). Joga zajmuje się związkami między ciałem, umysłem, świadomością i duchem, reintegracją, oczyszczeniem i wzniesieniem ponad plan materialny.

Mistrza El Moryah - Adibuddha - Wadźrasattwa - Król Magów

Słowo „yoga” pochodzi od sanskryckiego rdzenia „yuj”, co znaczy „łączyć, kierować, skupiać uwagę”, ale też „jarzmo” oraz „powściągać”. Joga była traktowana jako sposób na zachowanie harmonii duszy i ciała, higieny ciała oraz dobrej kondycji psychofizycznej. 

Joga, albo Samkhja Joga, jest jednym z najważniejszych systemów filozofii indyjskiej. Atman – duch jednostkowy posiada ponadczasowy byt. Joga uznaje prawo (karmana) i koła wcieleń (samsara), wyzwolenie dokonuje się przez odpowiedni trening. Podstawową myślą jogi jest możliwość oświecenia poprzez koncentrację, medytację i ascezę.

Kundalini Joga Tantra

Śakta Margah - Kundalini Tantra Joga 

Tantra Joga, Śaktyzm, inaczej Kundalini Joga jako praktyka trwa od przekazania jej metod przez inkarnację czy lepiej awatarę Śiwa Boga dziesięciu manifestacjom Bogini Śakti, Kali, Durga. Mamy dziesięć zasadniczych kierunków praktyki Tantry. Istnieją współcześnie trzy wielkie szkoły tantryczne: Kaula, Miszra i Samaya. Tantra łączy w pewien rytuał praktyki typu mantra, mudra i jantra. Tantra uchodzi za orientalną tradycję boskiej magii i okultyzmu, oczywiście w pozytywnym i dobroczynnym aspekcie tych słów. Tantra to także starożytny szamanizm indyjski i himalajski, w Tybecie znany bardziej pod nazwą Bon. Tantrika - oznacza wszystko co tantryczne, a także osobę praktykującą Tantra Jogę. Tantryzm to inaczej Śaktyzm (Śaktimarga, Ścieżka Bogini, Mocy), co powinno być jasne dla wszystkich osób próbujących praktyk tantrycznych (czyli śaktyjskich). Kundalini pochodzi od słowa Kunda, które oznacza naczynie ofiarne w którym pali się Ogień rytualny.

Rozwijanie Kundalini Śakti

Osoba uprawniona do nauczania Tantra Jogi (Kundalini Jogi) zna i praktykuje 1008 imion Bogini, czyli mantr związanych z rozwojem Kundalini Śakti. Mantry są w Sanskrycie i wymaga się także umiejętności pisania i kaligrafowania ich w sanskrycie! Osoby podające się za uprawnione do nauczania tantrycznej jogi warto sprawdzać, czy w ogóle mają pojęcie o pisaniu mantramów w Sanskrycie! Chociaż Tantra zawiera symbolikę zjednoczenia miłosnego pomiędzy mężczyzną i kobietą, to rzeczywista praktyka tantryczna nie jest praktyką seksualną w sposób jaki się to wypisuje w zamerykanizowanym miksie newagowym. Raczej warto zacząć uczyć się mantramów nie tylko recytować, ale i pisać w Sanskrycie, tak czy owak źródłowym języku tantryzmu i tantrycznej jogi. Tantra to także śiwaickie święte tańce, jyotisha (dżjotisza) czyli astrologia wedyjska, numerologia, chirologia, magia i wiele innych dziedzin znanych jako ezoteryczne, hermetyczne, mistyczne czy okultne. 

Mantra Joga - Fundament Jogi

MANTRA YOGA – VINI YOGA 

Mantra joga (Vini Joga) – ścieżka zjednoczenia poprzez recytacje formuł wedyjskich, mantramów; osiąganie mokszy poprzez recytowanie mantramów. Klasyczna, wedyjska Mantra Joga nazywana jest Wini Jogą (Vini Yoga). Praktyka mantramów jest podstawą Tantra Jogi oraz Kundalini Jogi. Mantra Joga prowadzi do osiągnięcia stanu Moksza (Moksha), Wyzwolenia, Zbawienia, poprzez recytację świętych słów zwanych mantramami.

Mantra Joga jest Jogą modlitwy wibracyjnej wzbogaconą w sposób istotny o znaczenie oraz wibracje dźwięków oraz słów. Można mantram uważać za intensywne połączenie modlitwy z recytacją czy śpiewaniem alikwot. Mantram służy do głębszego rozwoju duchowego, wznosząc duszę wprost do świadomości Boga, Brahmana, Wszechducha, Absolutu! 

Podstawowe Bija (Bidźa) Mantry

Stosowanie mantry polega na wielokrotnym recytowaniu, śpiewaniu, szeptaniu lub intensywnym powtarzaniu w myśli. Niektóre praktyki duchowe oraz religijne wymagają powtarzania mantry określoną ilość razy, często 100 tysięcy razy zapoznawczo. Do liczenia używa się zazwyczaj mali złożonej z 27 lub 108 koralików. W hinduizmie, dżinizmie, buddyzmie jak i całej tradycji wedyjskiej do powtarzania mantr (dźapa), służy 108-koralikowy sznur modlitewny zwany dźapamala lub rudraksza.

Hinduiści, dżiniści czy buddyści przynależąc razem do tradycji wedyjskiej są zdania, że wibracja mantry słyszana przez inne istoty lub niesiona przez wiatr może przynieść wiele pożytku innym. Miejsca długotrwałej praktyki kogoś, kto osiągnął z pomocą danej mantry Oświecenie czy Wyzwolenie stają się w naturalny sposób miejscami świętymi.

Najsławniejszą i najważniejszą w religii wedyjskiej jest mantra Om (AUM). Om-kara oznacza praktykę powtarzania mantramu Om. Przykładową popularną mantrą do Śiwy jest mantra “Om Namah Śivāya“, a najpopularniejszą mantrą do żeńskiego bóstwa w hinduizmie jest mantra Gayatri (Gāyatrii).

Tantra Joga - Kundalini i Ćakramy

TANTRA – Tantra Joga - Kundalini Joga i Ćakramy 

Tantra, Tantra Joga inaczej Kundalini Joga, a bardziej profesjonalnie Laja Joga jako praktyka trwa od przekazania jej metod przez inkarnację czy lepiej awatarę Boga Śiwa dziesięciu manifestacjom Bogini Kali Durga. Mamy dziesięć kierunków praktyki Tantry. Istnieją współcześnie trzy wielkie szkoły tantryczne: Kaula, Miszra i Samaya. Wyznaczają one trzy aspekty Ścieżki i pokazują całe bogactwo autentycznej Tantra Jogi – Mistycznego Zjednoczenia indywidualnej duszy (Atmana) z Bogiem, Wszechduchem (Brahmanem).

Tantra łączy w pewien rytuał praktyki typu mantra, mudra i jantra (yantram). Zwykle mantra jest tym od czego rozpoczynamy tantryczny przekaz jogi, a do tego dodajemy mudry oraz jantry (mandale), tak aby uzyskać sadhanę (duchową praktykę tantra jogi). Tantryczna joga to praktyka z ćakramami - ośrodkami energetycznymi i nadis - kanałami energii oraz Kundalini - boską mocą duchową. Tantra Joga to praktyka z tantrycznymi bóstwami, bogami (dewa) i boginiami (dewi), bez czego nie ma co mówić o tantrze.

Tantra to Ścieżka Śakti - Bogini Durga Kali

Tantra dosłownie oznacza “wyłanianie się” lub “rozrastanie, wzrastanie, rozciąganie się”. Tantra to święte, ezoteryczne teksty śaktyzmu i śiwaizmu. Początki tantryzmu giną w przedwedyjskich kulturach typu Harappa, a znane są z tajemnych kultów okresu starowedyjskiego. Szkoły tantryczne kładą nacisk na kult i rozwój żeńskiego pierwiastka Śakti (Kundalini), na Boginię jako źródło mocy duchowej, mocy twórczej i stwórczej.

Tantra uchodzi za orientalną tradycję duchowości i ezoteryki, mistyki i hermetyzmu, boskiej magii i okultyzmu, oczywiście w pozytywnym i dobroczynnym aspekcie tych słów. Tantra to starożytny szamanizm indyjski i himalajski. Tantrika – oznacza wszystko co tantryczne, a także osobę praktykującą Tantra Jogę. Tantra Joga zajmuje się także przekazywaniem form tanecznych, znanych jako taniec śiwaicki czy Nata Śiwanataradża.

Śila-kala to podstawowy cykl czasu znany z tekstów tantrycznych. Trwa on 5 tysięcy lat i jest to mały obrót koła czasu w ewolucji duszy (atmana) oraz ludzkiej cywilizacji. W tym czasie, przez ostatnich pięć tysięcy lat powstało wiele znakomitych dzieł poświęconych naukom i praktykom tantrycznym (ezoterycznym, mistycznym). Mahanirwanatantra, Kularnawatantra, Tantraloka, Tantrasara, Kalaćakratantra czy Devibhagavatam to bardzo podstawowe z tysięcy dostępnych w Sanskrycie traktatów mistyki jaką jest Tantra.