Druidzi - celtyccy magowie i szamani

Druidzi - Magowie celtyccy (galijscy) 

Druid - łacińskie: druides albo druida, z celtyckiego – starożytny kapłan celtycki (galijski), szaman i mag, który przewodził obrzędom i ceremoniom religijnym oraz prowadził nauczanie duchowe. Druidzi sprawowali także sądy oraz przepowiadali przyszłość z lotu ptaków lub z wnętrzności zwierząt. Druidzi to jedna z trzech kast kapłańskich, obok bardów i filidów (vates), u Celtów. Dawno, dawno temu w czasie kolejnej migracji ludów z okolic dzisiejszego Krymu na arenę dziejów wkroczyli Celtowie. Lud ten przespacerował się po całej ówczesnej Europie. Ślady ich bytności odnaleziono między innymi w Polsce (okolice góry Ślęża, Głubczyc oraz Krakowa). Osiedlali się na stałe również na terenie dzisiejszych Czech, Słowacji, Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Francji, by ostatecznie skończyć wędrówkę na Wyspach Brytyjskich. 

Druid - celtycki mag

Słowo "druid" jest bezpośrednią kalką z pisarzy łacińskich, którzy w taki sposób zapisali pierwotną nazwę celtycką. Etymolodzy wywodzą ją z dwóch źródeł, albo od celtyckiego słowa drúisi (iryjskie drúi, drái, draoi) co znaczy "czarownik", "szaman", "mag", lub od indoeuropejskiego słowa oznaczającego "dąb" (w grece drys). Inną propozycją jest wywodzenie słowa od indoeuropejskiego vid, uid – "wiedzieć", "poznawać", przyrostek dru miałby pełnić tu rolę wzmacniającą, tak że pierwotna nazwa druidów brzmiałaby: druvides - "najmędrsi", "wszechwidzący". W języku walijskim druid znany jest jako derwydd, co bardziej podobnie brzmi jak perskie derwisz, z perskiego "ubogi", "żebrak". Grecy pisali  δρυΐδης (druidēs). 

Pierwszym, który obszernie wspomina o druidach jest rzymski imperator Juliusz Cezar. Po nim zaś wielu rzymskich i greckich geografów i historyków (łącznie siedemnastu): Diodor Sycylijski (druidzi są "filozofami i teologami [...] wyćwiczonymi w sprawach boskich"), Ammian, Diogenes Laertios ("druidzi mieli nauczać filozofii w formie zagadek; zalecali oddawanie czci bogom, nieczynienie zła i ćwiczenie się w dzielności"), pisał Strabon. Znacznie późniejsze są źródła chrześcijańskie spisywane przez irlandzkich i walijskich mnichów, między XII a XVI wiekiem, bazują one jednak na tradycji piśmiennej z VI/VII wieku, a opartej na starszych przekazach. Są jednak przefiltrowane przez kulturę i perspektywę chrześcijańską, w tym pełne kłamliwych pomówień inkwizycyjnych o rzekome składania ofiar z ludzi i krwiopijstwo. 

Druidzi sprawowali ważne funkcje społeczne, byli odpowiedzialni za sprawy wiedzy i nauczania. Młodzież nauczano o nieśmiertelności duszy, reinkarnacji, nieczynieniu zła, dzielności i męstwie w bitwach, co przekazywano w formie poetyckiej do nauczenia się na pamięć – studia trwały przynajmniej (jak twierdzi także Cezar) 20 lat, gdyż wiedza była przekazywana tylko drogą ustną, na pamięć i tak jest kontynuowana po dzień dzisiejszy, także w wielu innych tradycjach i szkołach magii czy szamanizmu. Mieli dużą wiedzę o gwiazdach i ich ruchach, o przyrodzie, mocach i nieśmiertelnych bogach, co pokazuje istotne podobieństwa do tradycji magów perskich czy irańskich, z Medii, Kurdystanu i Chorasanu. Innym ważnym zadaniem druidów było strzeżenie tradycji i wpajanie cnót moralnych. 

Ze względu na zdobyte wykształcenie często powierzano druidom sprawowanie czynności politycznych i sądowych. We wczesnośredniowiecznej Irlandii byli wysokimi urzędnikami dworu królewskiego, czasem nawet mieli prawo głosu przed królem. Dużą moc dawało druidom prawo geasa – nakazy i zakazy indywidualne, nakładane na poszczególne osoby, wiążące szczególną mocą magiczną. Złamanie takiego zakazu groziło zemstą sił nadprzyrodzonych i w praktyce bardzo dobrze działało, co pokazuje, że społeczność celtycka była magiokracją (władzą magów). Kapłanów celtyckich czy galijskich uważano za potężnych czarowników, szamanów czy magów na podstawie efektów ich działalności, ich moc wykorzystywano nawet w wojnach. Zauważano, iż mogli rozkazywać żywiołom, zmieniać dzień w noc, lato w zimę, ich moc miała oddziaływać również na wolę bogów czy aniołów, a oni mogli ingerować w boskie sprawy. 

MAGIA - Prawa i Zasady Magii

Magia - Prawa, Reguły i Zasady Magii

Prawa, reguły i zasady Magii to spuścizna Zakonu Magów - Mistrzów Mocy z dawnych czasów, kiedy panowała prawdziwa Święta Wiara. Są to nie tylko wskazówki do posługiwania się Magią, oręż duchowy, ale i spis życiowych mądrości, jakimi powinien kierować się każdy Uczeń, Adept, Mag, Hierofant i Mistrz Magii. 

Jak powstają fazy Księżyca

1. Ludzie zwykle żyją w mniejszej lub większej ignorancji, w ciemnocie: niemal we wszystko uwierzą, bo naiwnie chcą, żeby to była prawda, lub dlatego, że się obawiają, iż może to być prawda. W największej ciemnocie żyją Mugole (Totalni Ignoranci). 

2. Intencja (ang. In-Tension) jest wewnętrznym napięciem dążenia, natężeniem wewnętrznej woli, ale pamiętaj, że nawet najlepsze intencje wobec innych mogą spowodować szkody i nieprzewidziane komplikacje. 

3. Emocje i uczucia ludzi prymitywnych rządzą rozumem, Mag kieruje wszystkim, włącznie z emocjami i uczuciami. Mag zna nauki o siedmiu stopniach rozwoju emocji i uczuć. Mag zna nauki o czterech stopniach rozwoju potęgi umysłu. Mag zna nauki i praktyki czterech stopniach rozwoju energii witalnej (bioenergii, many, prany, chi, ki). 

4. W przebaczeniu tkwi jedynie prosta magia, która uzdrawia pacjentów z chorób powodowanych zgromadzonymi urazami i awersjami, zarówno w przebaczeniu, które dajesz innym, a także w tym, które uzyskujesz od innych. 

5. Zważaj na to, co ludzie czynią, gdyż nie tylko ich słowa, ale i czyny zdradzą kłamstwo, fałsz, obłudę. 

6. Możesz się podporządkować wyłącznie władzy Rozumu, Wyższej Jaźni, Wyższej Świadomości. 

7. Życie to przyszłość, nie przeszłość, z przeszłości się oczyszczamy budując lepszą przyszłość. 

8. Staraj się o zwycięstwo, zasłuż na zwycięstwo; staraj się o sukces, zasłuż na sukces. Realizuj ważne cele. 

9. W wyższej Rzeczywistości nie może być antynomii, zatem przekonania, poglądy oraz wierzenia Maga muszą być wewnętrznie spójne, bez sprzeczności. Z umysłem pełnym sprzeczności nie można być nawet Uczniem Maga. 

10. Rozmyślne odwracanie się od Prawdy jest zdradą wobec siebie, zdradą wobec Przodków, zdradą wobec Czystych Duchów, zdradą wobec Aniołów i Bóstw Nieba. 

11. Możesz zniszczyć tych, co mówią i rozgłaszają Prawdę, lecz Prawdy nie zniszczysz. Fałsz niszczeje Prawda pozostaje, zatem szukaj Filozofii i Mądrości Odwiecznej. 

Gnoza - Szymon Mag i Helena

GNOZA: Szymon Mag i Helena - Oczami Wyznawców Gnostycyzmu 

Magia inspiruje wiele milionów ludzi. Powieści takie jak Harry Potter powodują masowe poszukiwanie źródeł z których można zaczerpnąć wiedzy i zrozumienia wiodących ku magicznej stronie życia. Jednym z takich źródeł jest niewątpliwie postać Szymona Maga i Heleny. Mag to kapłan Słońca, prekursor Mitraizmu i Zaratusztrianizmu. Mag to kapłan prawdziwej religii ludzkości, niszczonej i eliminowanej przez chrześcijaństwo.

SZYMON MAG - GNOZA 

Szymon Mag - Prorok Gnostycki

Szymon Mag, znany także jako Simon Magus lub Szymon z Gitty (Githon), był Samarytaninem protognostykiem, czyli pochodził z Samarii w Izraelu. Według wierzeń starożytnej wspólnoty gnostycznej simonitów (szymonian) był on bóstwem wcielonym w ludzkiej postaci, coś jak w Indiach awatarowie czy awadhutowie, a w krajach semickich Święty Prorok. Niemalże wszystkie z ocalałych europejskich źródeł świadczących o życiu i poglądach Szymona Maga są zawarte w pracach chrześcijańskich. Różne źródła informacji o Szymonie Magu zawierają odmienne jego wyobrażenia, różniące się tak bardzo, że czasem poddaje się pod wątpliwość czy odnoszą się do tej samej osoby. Wprawdzie poważne źródła mówią, że Szymon Mag był uczniem Dozyteusza, którego nauki już miały mieć oddźwięk gnostycki, niemniej tak zwani ojcowie kościoła ciągle właśnie Szymonowi Magowi przypisują bycie ojcem gnozy i w istocie także misterium mistyki chrześcijańskiej. Jego nauki posiadały motywy hermetyczne i mistyczne, które stały się podstawą doktryn późniejszych gnostyków. Dozyteusz jako Samarytanin z urodzenia był mistrzem i kapłanem judaizmu oraz starej magii babilońsko-asyryjskiej, czego nauczał wszystkich swych uczniów, podobnie i Szymona Maga. Jak wiadomo magia i alchemia w starożytnym judaizmie była elementem ważnym i rozpowszechnionym w zasadzie we wszystkich diasporach. Prorok Henoch (Hermes, Enoch) jest uważany za protoplastę magii judaistycznej oraz współczesnej jej wersji znanej jako kabała (kabbalah, kabalah, kaballah).

Szymon Mag, to niewątpliwie jedna z najbardziej tajemniczych postaci z przełomu astronomicznych epok Barana i Ryb, choć pewnie nie tak popularnie czczona jak Jezus Chrystus. Szymon Mag uważany jest za ojca gnostycyzmu i nazywany ojcem wszelkiej mistyki judejskiej i chrześcijańskiej. Wiadomo bowiem, że był też ochrzczonym chrześcijaninem, nie tylko gnostykiem, co w misterium gnosis jest zjawiskiem normalnym. Jedni ludzie widzieli w nim obrońcę prawdziwej wiary chrześcijańskiej, drudzy ojca chrześcijańskiego gnostycyzmu i herezji. Dlatego niektórzy sądzą, iż mogły występować co najmniej dwie postacie o tym samym imieniu, co jednak nie pasuje do tej utalentowanej i wybitnej postaci. Trudno bowiem ciasnym ortodoksom uwierzyć, aby przywiązywał przystąpieniu do chrześcijaństwa zbyt dużą wagę ktoś sam czyniący cuda zadziwiające lud, którego prawie wszyscy samarytanie czcili jako bóstwo wcielone i który uważany był za wielką moc bożą, który nauczał, że objawił się na górze Synaj jako Ojciec, następnie ukazał się wśród Żydów nie w ciele, lecz pozornie jako Mesjasz, Jezus Chrystus, potem zaś został posłany jako Duch Święty, jako Pocieszyciel, którego przyrzekł Chrystus, a więc uznawany i uznający siebie za Boga trynitarnego, będący hestos (stojący, wyprostowany - niezmienny, nieporuszony, wieczny). W istocie, im większa duchem postać, tym więcej wymiarów jej działalności i większe dzieło duchowe jakie za sobą na tej ziemi pozostawia.

Towarzyszką życia Szymona była odkryta w domu niewolnic Tyrze kobieta piękna i mądra Helena, uznawana za wcieloną myśl boską. Helena jako Ennoia (myśl boża) jest postacią symbolicznie szalenie złożoną, uznawaną jako Helena-Sophia, bogini-księżyc, dziewica-ladacznica, kobieta-idea. Dla historyka religii Szymon Mag jest postacią szczególnie interesującą właśnie ze względu na owe wyniesienie Heleny i zainspirowaną przez nią mitologię żeńskiej boskości. Związek „maga" i niewolnicy zapewnia powszechne zbawienie, gdyż rzeczywistości był on związkiem Boga i boskiej Mądrości. W Samarii odkryto statuę Heleny pochodzący z I wieku jako posąg stojącej bogini z pochodnią Światła w prawej ręce. Można więc sądzić, że mit o dziewicy światła stojącej na wieży jest bardzo stary, podobnie jak ideał boskości kobiety kultywowany w starożytności. Gnoza Mistrza Szymona Maga nie ma nienawiści do kobiet ani całej późniejszej katolickiej patologii na temat płci, kobiet i życia seksualnego. Narządy płciowe są uświęcone, współżycie kobiety i mężczyzny jest świętym boskim aktem, a małżonka duchowego Mistrza również jest Mistrzynią i Boginią. W kulturze wedyjskiej żonę Guru czczono na równi z Guru, nawet jak nie prowadziła nauczania ani ascetycznych odosobnień z modlitwami i medytacjami, o czym uczy Księga Manu. Bardzo dużo cech działalności Szymona Maga jest wyjątkowo dokładnie zbieżnych z nauczaniem wedyjskim.

Mistrz Saint Germain Rakoczy

Saint Germain Rakoczy - Czohan Siódmego Promienia 

Hrabia de Saint-Germain, znany jako Mistrz Rakoczy (ur. XIV wieku ; ostatnio zm. przypuszczalnie 27 lutego 1784 roku), znany też jako "Cudowny Człowiek" (der Wundermann) – szlachcic, dworzanin, podróżnik, wynalazca, wirtuoz pianina i skrzypiec, malarz i poeta. Wykazywał też zdolności w dziedzinie alchemii i prekognicji, uzdrawiania i białej magii. Po jego śmierci wiele organizacji okultystycznych, nawet w XX wieku (np. The Summit Lighthouse) uznało go za swojego duchowego patrona. Na przestrzeni lat wiele osób twierdziło, że są hrabią de Saint Germain lub że St. Germain przez nich przemawia. Niewiele wiadomo o przeszłości i prawdziwej tożsamości hrabiego Saint Germain, którego utożsamia się w ezoteryce z wieloma wcieleniami wybitnych i sławnych ludzi jak Franciszek Bacon czy z księciem Rakoczym. 

Hrabia Saint Germain - Mistrz Rakoczy

Istnieje wiele spekulacji i domysłów na temat pochodzenia i przodków Saint Germain'a. Niektóre zakładają możliwość, że był nieślubnym dzieckiem hrabiego Adanero z Bayonne i Marii Anny Neuburskiej, wdowy po Karolu II Habsburgu, królu Hiszpanii. Inne, że był synem Franciszka II Rakoczego, księcia Siedmiogrodu. Mistrz Rakoczy, Hrabia Saint Germain jest magiczną postacią mistrza duchowego znaną z publikacji oraz wizji i objawień teozoficznych oraz postteozoficznych Annie Besant (1896), C. W. Leadbeater (1926), Guy Ballard (1930), Alice A. Bailey, Edgar Cayce (1935), Benjamin Creme'a (1975), organizacji Loży Białego Orła, Różokrzyżowców, Wniebowstąpionych Mistrzów czy Fundacji Saint Germaina. Postać owiana jest niebotyczną ilością magicznych legend na miarę wielkiego białego maga Apoloniusza z Tiany czy wielkiego druida Merlina (Myrrudina). Często przyjmuje się, że Sir Franciszek Bacon upozorował w dniu 9 April 1626 swoją śmierć i wyjechał do Transsylwani w Rumunii, gdzie kupił wielki zamek od rodziny Rakoczych, Rakóczi. W dniu 1 May 1684 używając alchemicznej boskiej magii dokonał angelizacji osiągając nieśmiertelną formę bytu i przybrał imię Saint Germain stając się jednym z Mistrzów Mądrości Duchowej Hierarchii Nieśmiertelnych. 

Po raz pierwszy jako hrabia de Saint Germain pojawił się w roku 1710 w XVIII wiecznej Wenecji, gdzie poznał młodą hrabinę de Georgy. Przedstawiał się wówczas jako markiz Balletti. Jego wiek oceniono na około 40 lat. Z różnych źródeł wynika, że hrabia był w następnych latach gościem wielu lóż wolnomularskich i tajnych stowarzyszeń. De Saint-Germain pojawił się Londynie w 1743 i w Edynburgu w 1745, gdzie został aresztowany za rzekome szpiegostwo, lecz wkrótce wypuszczony. W tym czasie zdobył reputację wspaniałego wiolonczelisty. Spotkał też Jana Jakuba Rousseau. W 1746 zniknął. Horace Walpole, który poznał go w Londynie rok wcześniej, opisał go następująco: „Śpiewa, wspaniale gra na wiolonczeli, komponuje, jest szalony i niezbyt rozsądny”. Ponownie pojawił się w Wersalu w 1758. Wywołało to wielkie poruszenie. Nabył kwatery w Zamku Chambord. Hrabia Saint-Germain zasłynął ze swoich olbrzymich bogactw, często pokazywał się obwieszony drogocennymi kamieniami. Rozdawał też liczne prezenty, tkaniny barwione nowymi technikami, a nawet diamenty. Mimo to mówiono, że nie mają dla niego większej wartości. W tym okresie pojawiła się też plotka o długowieczności tajemniczego szlachcica. Saint Germain był bliskim znajomym i doradcą Ludwika XV Burbona i jego metresy Madame de Pompadour. W tamtym okresie nadworny błazen i mim, Gower, zaczął parodiować salonowe maniery hrabiego, żartując, że ten mógł być doradcą nawet samego Jezusa Chrystusa. Opuścił Paryż w 1760, po tym, jak Étienne-François de Choiseul próbował go aresztować. 

Hathor - Bogini Białej Magii

Hathor - Święta Bogini i Biała Magia 

Szamańskie medytacje z Sercem Bogini Hathor (Het Heru), odrodzenie wyższej świadomości w praktykach z magiczną Boginią Hathor. Przywoływanie opieki Hathor - anielskiej Bogini Magii, Królowej Niebios. Piękna i uwznioślająca muzyka grana na harfie i innych dawnych instrumentach egipskich związanych z tradycjami Zakonu Kapłanek i Kapłanów Boskiej Wysokiej, Ceremonialnej Magii. Szamańskie tańce i duchowe śpiewy ku czci Bogini Hathor. Medytacje z magiczną duszą Bogini Hathor, Dawczynią Miłości i Niebiańskiej Magii. Hathor jako Bogini miłości i małżeńskiej wierności, Bogini małżeńskiego erotyzmu, opiekunka małżeństw i małżeńskiej miłości, Bogini Macierzyństwa. Władczyni Magii Syriusza (Sepdet), a wedle starszych tekstów egipskich także Stwórczyni Wszechświata. Hathor jest pradawną Boginią ziemi egipskiej, Synaju oraz ziemi Kanaan, Boginią Magii, duchowości, ezoteryki, okultyzmu, wiedzy hermetycznej, gnozy... 

Hathor - Bogini Złotego Światła

Magia to boska religia w praktycznym, przyziemnym wydaniu, a magiczne zaklęcia wspomagają plony, lekarstwa, zabiegi lecznicze, ochraniają przed złymi zdarzeniami, ochraniają związek małżeński. Magiczne, rytualne zaklęcia egipskie składają się z trzech działań: magicznych ruchów, magicznych słów i działań magicznymi przedmiotami. W ramach magicznego ruchu znajdujemy specyficzny, odpowiedni do praktyk magicznych taniec Bogini Hathor. Magiczne słowa to często krótkie opowieści ze świata Bóstw, Bogiń i Bogów wyzwalające Moc, a także przypominające dawne legendy. Nie ma Magii bez mistycznych legend i opowieści. Teksty magiczne zapisywane są z pomocą pięknej, ozdobnej i wyrazistej kaligrafii, w odpowiednim stanie ducha, ze skupieniem na odpowiednim Bóstwie. Tylko ręczne kaligrafie wykonane przez Maga, wykaligrafowane w ozdobny i piękny sposób, z włożeniem energii skupienia i medytacji mają charakter magicznego tekstu. Jako amulety można użytkować posążek świętej krowy, gdyż jest to jedna ze starych postaci Bogini Hathor, a także instrument muzyczny Sistrum, naszyjnik zwany Menat, od Mena - Macierz, Matka Magii. Tłumaczenie snów i wieszczenie ze snów to zajęcie wielu kapłanek wieszczek magicznej Bogini H. 

Fioletowy Płomień - Magia Transmutacji

Fioletowy Płomień Boskości 

Barwa fioletowa (fiolet) – to światło o długości od 380 do 450 nm. Fioletowy kolor od zawsze kojarzył się z boską władzą, uduchowieniem i szlachetnością. Podobna do fioletu purpura była bardzo cennym barwnikiem naturalnym, uzyskiwanym z niektórych gatunków małży, używano jej w starożytności, a później w średniowieczu, do farbowania płaszczy osób piastujących wysokie stanowiska. W religii chrześcijańskiej purpura symbolizuje męczeństwo, w imperialnej Anglii była jedynym kolorem, którym w czasie żałoby można było dopełnić odcienie szarego i czarnego, przez co aż do początku XIX wieku był uważany za kolor ponury. W latach 60-tych XX wieku fiolet stał się kolorem buntu i przemian, uznawano go za niekonwencjonalny i prowokujący, zaś odcienie fioletu stały się symbolem młodości i poszukiwania wolności. W Tajlandii fiolet jest kolorem żałoby dla wdów, kolorem oczyszczenia po zmarłym mężu. Ametyst, kamień trzeźwości, jest minerałem o barwie fioletowej bardzo przydatnym do robienia tematycznych amuletów. 

Punkt Światła i Fioletowy Blask

Fioletowy Płomień to jeden z siedmiu Boskich Promieni Ewolucji Dusz przenikających przez otaczający naszą planetę mrok. Świat ziemski, w którym obecnie żyjemy jest bardzo skutecznie oddzielony od swobodnego przepływu tych promieni. Siła ich przenikania zależy w tym układzie przede wszystkim od tego, jak wiele z ich oświecającej mocy zostanie przyciągnięte i przetransformowane przez istoty ten świat zamieszkujące, czyli przez ludzi tu obecnych. Fioletowy Płomień to wibracja po części niezwykła i w naszej rzeczywistości rzadka jak Płomień Diamentowy. Jest również czysta i mocna jak diament oraz jasna jak jego blask. Fioletowy Promień to ultraszybka siła sprawcza uwalniająca od negatywnego karmana, która wnika w strukturę rzeczywistości zmieniając ją u podstaw, na poziomie przyczynowym i atomowym. Jest to moc duchowego światła, moc światła duszy, nie znająca barier ani przeszkód karmicznych, moc ostateczna znosząca wiele ludzkich indywidualnych ograniczeń, splątań, uwarunkowań. 

Pracujemy z Fioletowym Płomieniem dla oczyszczania od negatywności karmicznych, oczyszczania astralnych demonicznych podpięć pod ciała duchowe, system energetyczny nadis i czakry pacjentów w uzdrawianiu. Gdy zaczynamy pracę z Fioletowym Płomieniem, zwracajmy uwagę na efekt który nazywa się psychicznym wyjałowieniem. Fioletowy Płomień działa oczyszczająco na zanieczyszczone ciała duchowe jak psychiczny Ludwik czy Domestos. Jeśli boli za bardzo, przerywamy cykl oczyszczania lub uzupełniamy kurację naprzemiennie wielkimi strumieniami energii duchowej życzliwości, sympatii i przyjaźni, Maitri. Ważne jest aby praktykować w grupie o wzajemnie przyjacielskim i życzliwym nastawieniu. Fioletowy Płomień rozważa się często jako alternatywny dla oczyszczającego Purpurowego Płomienia. Odczuwamy fioletowy jako płomień Boskiego Ognia, Agni, o znacznie większej energii przenikającej wszystkie zakamarki ciał duchowych uzdrawianej istoty. Płomień Purpurowy ma łagodniejsze działanie, jakby ślizga się po wierzchu uzdrawianej osoby. Z tego powodu na początek kuracji oczyszczającej często wybieramy Płomień Purpurowy albo Płomień Różowy, a dopiero do doczyszczania używamy Płomień Fioletowy. 

Mag - Magia i magiczne moce

MAGIA I MAGICZNE MOCE MAGÓW SŁOŃCA 

MAG - od łac. magus, gr. μάγος, per. مغ; – kapłan-astrolog zaratusztrianizmu, potrafiący przepowiadać przyszłość z układu gwiazd, uzdrawiać i leczyć ludzi. Pojęcie znane jest od co najmniej IV wieku p.e.ch. Mag pochodzi z sanskryckiego Maga - oznaczającego wedle wielkiego słownika sanskrytu Monier-Williamsa kapłana kultu słonecznego, szamana królów linii solarnej w Indii. Magiem jest zatem każdy kto czci Słońce, Surja jako bóstwo i wykonuje jogiczne oraz wedyjskie praktyki solarne. Przykładowym zestawem kultowych praktyk indyjskich i perskich magów jest Surya Namaskar/am - jogiczne pozdrowienie Słońca, ćwiczone oczywiście razem z odpowiednimi mantramami. 

Mitra - Słoneczny Władca Magów

Sama nazwa MAG pokazuje czym się osoba zajmuje, co powinna umieć, jakie życie prowadzić. Sprawowanie kultu solarnego, kontemplowanie światłości Słońca, percepcja kosmicznego Ognia solarnego, perfekcyjna znajomość zagadnień astrologii, zdolności uzdrowicielskie oraz wieszcze, jasnowidztwo - oto obraz Maga, którego na zachodzie często myli się z magikiem robiącym sztuczki iluzjonistyczne czy zręcznie pocieszającego klientów w jakimś pseudo ezo tv. 

Mag, czarownik, szaman – osoba parająca się magią, religią szamańską. Stosuje różnorakie gesty, zaklęcia, wypowiada inkantacje i wykonuje inne czynności rytualne mające dać mu władzę nad siłami nadnaturalnymi, które według jego przekonania dadzą mu moc zmiany rzeczywistości. Także osoba pełniąca funkcję religijną polegającą na sformalizowanej i instytucjonalnej więzi ekstatycznej z istotami nadludzkimi, duchami przodków, boginiami lub bogami. Niektórzy quasi magowie odrzucają tradycyjne rytuały na rzecz technik zainspirowanych współczesną psychologią czy NLP, jednak jest to rażący błąd w podejściu. Brak możliwości naukowego stwierdzenia powiązania między zastosowanym środkiem a ewentualnym efektem powoduje jednak, że skuteczność działań magicznych i istnienie postulowanych przez nią sił nadnaturalnych pozostaje w sferze wiary oraz zjawisk nadnaturalnych. Najbardziej znanym Bractwem Magów w Imperium Rzymskim był misteryjna organizacja Mitraitów. Mitraizm to kult Słońca, magiczny kult Słońca zwanego Mitrą z jego siedmioma stopniami uczniowskiego wtajemniczenia w pradawna wschodnią Magię. 

Pochodzenie nazwy mag wywodzi się czasem (ze względu na nazwę) od członków starożytnego plemienia Magów, wchodzącego w skład irańskiego ludu Medów. Kapłanami-magami byli mędrcy, którzy według Ewangelii Mateusza złożyli pokłon i dary narodzonemu Jezusowi Chrystusowi (w tradycji Trzej Królowie). W definicji maga mieści się uzdrowicielska i cudotwórcza działalność Jezusa Chrystusa oraz Apostołów, podobnie jak praca Druidów czy polinezyjskich Tohungów i hawajskich Kahunów. Kult Mitra, Słońca, w starożytnej Persji oraz Indii był sprawowany przez Magów. Pierwszym totemicznym zwierzęciem mitraickich magów był Kruk (Corvus). Planetą której rytm i cykle są podstawowe z punktu widzenia adeptów magicznych zakonów, bractw i klanów jest Merkury (gr. Hermes), a astrologiczne cykle i zasady merkuriańskie zwane są hermetycznymi. 

22 Arkana Maga - Moce Magiczne i Duchowe

22 Arkana - Przywileje Białego Maga 

Przywileje Maga znane także jako Arkana Białego Maga dzielą się na trzy grupy po Siedem Przywilejów. Pierwsza grupa to najtrudniejsze przywileje, a ostatnia grupa to najłatwiejsze przywileje do opanowania. W zasadzie, czytanie powinno zaczynać się od końca, gdyż mniejsze przywileje wymienione są pod koniec jako ostatnia grupa, łatwiejsza do opanowania. Przywilej 22 jest podsumowaniem wszystkich jako Corona Magica, czwarte wielkie wtajemniczenie starożytnej szkoły magów. Arkana 15-21 opisują podstawy magii i zdolności Maga najniższego stopnia wiedzy i umiejętności. Siedem Przywilejów najlepiej opanowywać w ciągu Siedmiolecia, inaczej na każdy Przywilej aspirant dostanie Siedmiolecie. Osiągnięcie 22 Przywilejów w 22 lata oznacza Mistrzowską Duszę Maga! 22 Arkana Magii nauczano w świątyniach Bogini Hathor. Stanowiły 22 mniejsze procesy hermetycznej edukacji i wtajemniczania, praktycznego wtajemniczenia, wyznaczając mistyczną oraz magiczną ścieżkę Tarota... W swej istocie, Tarot, to alfabet semicki, hebrajski lub aramejski, z opisem 22 kolejnych magicznie rozumianych liter, a właściwie mistyczno-magicznych znaków tajemnicy.  

Rdzeń każdego hebrajskiego i szerzej semickiego Słowa składa się zwykle z trzech liter-znaków, stąd zwyczaj wyciagania trzech liter z alfabetu i kojarzenia semickich, hebrajskich pojęć, słów lub pierwszych liter słów czyli akrostychów, mających znaczenie w kontekście intencji lub pytania o jakieś wydarzenie. W celach mantycznych zawsze posługujemy się alfabetem hebrajskim lub aramejskim, znając oczywiście dobrze znaki oraz język, gdyż trzeba dobrze kojarzyć mistyczne powiązania Słów, aby przepowiednia czy predykcja Tarota miała być skuteczna. Trzy kombinacje z możliwością zmiany kolejności znaków literowych, ze zbioru 22 liter alfabetu, to spora ilość możliwości, a do tego mamy pewną swobodę oznaczania samogłosek, zatem trzeba potężnego umysłu aby opanować prawdziwy Tarot Magów oparty na semickiej, egipskiej i także chaldejskiej tradycji, bo Chaldejczycy z południa obszaru dorzecza Eufratu i Tygrysu jak najbardziej byli Semitami, a i dawny język akkadyjski także jest z grupy języków semickich.  Kombinacje z powtórzeniami 3 litery z 22 znaków dają 2024 Słowa jakie mogą powstać, jednak dalsze wyciągając cztery litery mamy już 12.650 Słów, pięć liter (krzyż) mamy 65.780 możliwych Słów, a przy sześciu z 22, mamy 296010 możliwych Słów - układów znaków liter...  

Hebrajski alfabet i wibracje liter w przeliczeniu na liczby

Dwadzieścia dwie litery ze Świętej Tory obrazują wibracyjne zasady aktywności duchowej Bóstwa na tych, którzy podążają mistyczną ścieżką, studiują Świętą Trójwiedzę, numerologię/gematrię, astrologię i chirologię. Najważniejsze w tradycji semickiej kabbalah (po aramejsku qabbaltah), tak pod względem znaczenia, jak i powszechności użycia w mistyce i ezoteryzmie (okultyzmie), jest pismo stosowane już w drukarstwie i kaligrafowaniu świętych zwojów, zarówno tych biblijnych, jak i typowo związanych z samą kabbalah. Pismo to zwane jest ktaw aszuri, skrypt asyryjski, alfabet semicki chaldejsko-asyryjski. Pismo to, kształt liter, wibracja liczbowa i pierwotnego obrazu jaki symbolizuje litera, jest gruntownie komentowane, analizowane i badane, włącznie z powiązaniami z innymi literami - zanakami pisma. Jako drugi rodzaj pisma w chaldejsko-semickiej kabbalah stosowana jest kursywa przy odręcznym pisaniu w tekstach szkolnych, świeckich, w korespondencji prywatnej, pismo, które wywodzi się ze znaków pisma protosynajskiego, współcześnie w uproszczeniu znanego pod nazwą ktaw iwri, czyli pisma hebrajskiego. Pismo protosynajskie wywodzi się najpewniej z egipskich znaków zwanych hieroglifami, i mogło być używane w czasie przebywania w niewoli egipskiej, a także w czasie słynnego wyjścia z Egiptu i ucieczki przez Morze Czerwone oraz objawienia na Górze Synaj czyli na Świętej Górze Horeb w dzisiejszej północno-zachodniej Arabii Saudyjskiej. Starożytny alfabet protosynajski składa się z piktogramów mających wartość spółgłosek, zatem zasady pisma semickiego są w nim doskonale reprezentowane. Wiele innych rodzajów pisma semickiego, w tym fenickie oraz aramejskie, paleohebrajskie i hebrajskie, nabatejskie, a także greckie i arabskie, etruskie i łacińskie są wywodzone z tego starożytnego mistyczno-magicznego alfabetu. 

Złota Bogini Białej Magii - Hathor

Arkana 1-7 to Wielkie Arkana Maga 

1. Przywilej ﭏ lub  (Alef, Aleph). Mag widzi Boga osobiście, nie umierając i biesiaduje swobodnie z Siedmiu Planetarnymi Geniuszami. 

Wielu adeptów i adeptek tradycyjnej tradycji magicznej zastanawia się jak rozumieć ten tekst? On oznacza, że w mentalnym planie, nie patrząc na pełne obznajomienie z Potokiem Jedności, Poświęcony zachowuje typ duszy jemu właściwy, dopóki to można. Rozumiem pod słowem „typ” mentalny charakter monady, który będzie albo Aleph (dusza – poszukiwacz w metafizycznej sferze), albo Ghimel (dusza – pielęgniarka, dusza – zbieracz), albo Lamed (dusza – sługa; dusza szukająca poświęcenia się na służbę duchową). W astralnym planie ten sam Poświęcony, widząc nad sobą Wszystkopochłaniającą Kliszę הּהּיּ a przeprowadzając w dół mechanizm tej samej Kliszy, nie gardzi zachowaniem do właściwej pory swojej Jaźni i kierowaniem jej planetarnymi cechami. On sam w fizycznym planie, uświadamiając sobie złudę obrazów ziemskiego bytu, nie burzy dobrowolnie ani swojego ciała, ani warunków, w których to ciało działa. 

Siedem Planetarnych Geniuszy to Siedem Planet Astrologii, w tym dwa Światła: Słońce i Księżyc, a także Pięć Jasnych Planet: Saturn, Jowisz, Mars, Wenus, Merkury. Mag jest biegłym Mistrzem Astrologii nieustannie obcującym i biesiadującym swobodnie z Duszami Planet i ich wpływami oraz układami. 

2. Przywilej כֿ (Bet, Beth, Vet). Mag stoi wyżej od wszystkich zgryzot i bojaźni.

To znaczy, że on nie wzrusza się hamulcami logicznego charakteru w planie metafizycznym oddaleniem Duszy – Siostry i powolnością postępów uczniów swoich w astralnym planie i nie boi się cierpień i śmierci ani o siebie, ani o innych w fizycznym planie.