Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku

Szkoła Ezoteryczno-Hermetyczna - Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku 

Zainteresowania niewiele zwykle wiedzą o szkołach, zakonach czy ruchach ezoterycznych i hermetycznych, dlatego przybliżamy czytelnikom nieco popularny na przełomie XIX i XX wieku Hermetyczny Zakon Złotego Brzasku (z analogiami dla podobnych organizacji mistyczno-magicznych). Latem 1887 roku pewien angielski adept sztuki wolnomularskiej i praktyk okultystycznych (ezoterycznych) odnalazł czy w tajemnicy otrzymał stary manuskrypt zawierający dziwne słowa zapisane niezrozumiałym szyfrem. Dokument ten przekazał swemu „bratu” z Wielkiej Zjednoczonej Loży Angielskiej, dr Williamowi Wynnowi Westcottowi (17 grudnia 1848 - 30 lipca 1925), znanemu kabaliście i różokrzyżowcowi. Tak rozpoczęła się okultystyczna czy ezoteryczna przygoda, która dała początek wielkiemu odrodzeniu magicznemu końca XIX wieku.  

Schyłek XIX wieku sprzyjał rozwojowi praktyk okultystycznych, mistyczno-magicznych czy ezoterycznych, a napędem podobnie jak u schyłku lat 90-tych XX wieku była wiara w nowy lepszy wiek XXI (wiara w nową epokę). Nowe odkrycia naukowe kwestionowały dotychczasowy spójny obraz świata. W szczeliny rozbitego kosmosu wdzierał się chaos i coraz wyraźniej przypominał o swojej obecności. Luki w rozbitym świecie całości starała się wypełnić w XVIII wieku ideologia racjonalistyczna, lecz jej spoiwo skruszało w niecałe sto lat później pod naporem kolejnych pytań i wątpliwości. 

Nie były to wszakże wątpliwości podszyte zwątpieniem w sens istniejącego świata, lecz raczej wynikające z żądzy otrzymania bardziej pełnych odpowiedzi na podstawowe pytania egzystencjalne. Kiedy złudzenia racjonalizmu okazały się niedostateczne w objaśnianiu zagadek życia, wielu twórczych ludzi ogarnął niepokój, każący im szukać rozwiązań tych zagadek w samej tajemnicy ludzkiego umysłu. 

Ten radykalny zwrot ku „doświadczeniu wewnętrznemu” pod koniec XIX wieku zaowocował narodzinami „czarnej powieści” i psychologii, a z ich mariażu, wzbogaconego o kontakt z innymi kulturami i systemami religijnymi, wyłoniło się ponowne wielkie zainteresowanie „wiedzą tajemną”, którą przyszli adepci woleli nazywać „okultyzmem”. Okultyzm stał się systemem magicznych i mistycznych praktyk rytualnych, mających na celu doskonalenie się jednostek. Jego adepci, grupujący się zwykle ze średnio zamożnych mieszkańców wielkich miast, lubili się odwoływać do wielowiekowych związków z pradawnymi i zapomnianymi arkanami wiedzy o naturze ludzkiej. I choć magia jak i mistyka znakomicie funkcjonowała obok i w ramach oficjalnych nurtów religijnych, to jednak dopiero w epoce Renesansu uzyskała samoświadomość i wyodrębniła się jako oddzielny nurt myślowy Europy. Potrzeba było jednak kolejnych dwustu lat, żeby myśl przyoblekła się w kształty, a „okultyzm” przyjął instytucjonalne formy, gdyż wcześniej funkcjonował raczej na zasadzie lokalny mistrz i jego uczniowie oraz loża mistrzów z sąsiednich krajów. 

Żywa Etyka - Agni Joga Mistrza Moryah

Żywa Etyka Agni Jogi 

Żywa Etyka, albo nauka metafizyczna Agni Jogi (Ścieżki Ognistej, Kundalini), to synkretyczna nauka religijno-filozoficzna rozwijająca zachodnią tradycję teozoficzną o głęboką ezoterykę Wschodu. Mówiąc o teozofii nie mamy na myśli znaczenia błędnie podawanego przez polską Wikipedię, ponieważ teozofia lansowana przez Heleną Bławacką i opisana w Wikipedii nie ma wiele wspólnego z ruchem mającym korzenie w gnostycyzmie i neoplatonizmie. Słowo teozofia (θεοσοφία) oznacza boską mądrość Hermesa Trismegistosa. Propagatorami nauki o Żywej Etyce lub Agni Jodze w I połowie XX wieku są Mikołaj Roerich i Elena Roerich. Po raz pierwszy na Zachodzie założenia nauki opublikowano w serii książek wydanych w latach 1924-1938 bez podania autora, gdyż obaj Roerichowie obawiali się reakcji władz ówczesnego ZSRR. Źródłem bazowym Żywej Etyki są starożytne teksty przetłumaczone przez Elenę Roerich oraz nauka u himalajskich mistrzów mądrości w Dolinie Khulu. Zgodnie z przekazami obojga Roerichów oraz ich uczniów, Żywa Etyka powstała w trakcie ich licznych rozmów z „Wielkim Nauczycielem” znanym w zachodnich kręgach teozoficznych jako Mahatma Morya, El Morya, Maurya, Morya Khan czyli z dewaicznym Królem Himalajów i jego linią sukcesji.

Mistrz El Morya Mahatma Himalaya

Rozmowy te i praktyki trwały przez 20 lat od 1920 do 1940 roku. Kwestia istnienia człowieka, którego można byłoby utożsamić z Mahatmą Morya po dziś dzień jest otwarta, gdyż klany Morya liczą w Indii kilkanaście milionów osób podzielonych na natywne lokalne plemiona. W dziennikach Eleny Roerich można przeczytać, że na początku rozmów obserwowała ona u siebie zjawisko pisma automatycznego, czyli pozazmysłowego przekazu występującego w transie i powodującego pisanie na papierze słów bez udziału świadomości. Jednakże Mistrz Morya i jego uczniowie zakazali używania tego rodzaju transowych metod jako nienależących do dziedziny Światłości. Niektóre zapiski prywatne Elena Roerich uzyskała drogą „jasnosłyszenia” – zdolności cudownej, którą dysponowała.

Podstawę Agni Jogi stanowi jednak 14 ksiąg będących realnym zapisem rozmów z ich duchowym Mistrzem, z Przedwiecznym Guru znanym jako Mahatma Himalaya lub Król Himalajów, Himaćala-Raja (Radża). Ostatnia z tych ksiąg zatytułowana „Nieziemskie” po raz pierwszy została opublikowana dopiero w 1990 roku. Idee małżeństwa Roerichów doprowadziły do powstania w wielu krajach stowarzyszeń i organizacji opierających swa działalność na kulturalnym dorobku Roerichów. Nauka Roerichów jest przede wszystkim ruchem społecznym opartym na religijnych i filozoficznych zasadach Żywej Etyki, Agni Jogi przekazanej przez Mistrza Morya i jego sukcesję uczniów oraz Aćarjów (Nauczycieli). Wielu kontynuatorów idei Żywej Etyki odrzuca twierdzenie jakoby nauka ta była nową religią, gdyż z definicji jest to Wiedza Jogi, Yoga-Vidya. Wiedza przekazana przez Mikołaja i Elenę Roerich przynależy do starożytnej linii przekazu himalajskich mistrzów mądrości dalekiego wschodu mając swój początek w czasach Królestwa Dewów, Królestwa Światłości znanego także jako Kraina Śang Śung w Himalajach i Pamirze, w Północnej Indii i Zachodnim Tybecie.

Mistrz El Morya Khan - Duchowy Mentor i Przewodnik

Mistrz El Morya Khan 

Witaj na nowej blogostronie z naukami duchowymi, mistyką, metafizyka, gnoza, hermetyką, ezoteryką i jogiczno-ascetycznymi praktykami himalajskiego mistrza El Morya Khan zwanego także Mahatmą Wschodu, Himaćala Rishi lub Mistrzem z Himalajów! 

Mistrz Morya, El-Moryah jest jednym z najwyższych Mistrzów Mądrości, Mahatmą czyli Wielką Duszą Himalajów. Wie wszystko o każdym, wie co masz w sercu i w myślach i używa tej wiedzy dla Najwyższego Dobra. Jego słowa niosą pomoc i wsparcie każdemu, kto jest na to otwarty. Jest zawsze pełen współodczuwania i przyjaźni dla całej ludzkości, dla wszystkich poszukujących światła mądrości. Niezliczeni ludzie doświadczyli już w swoim życiu pełnej wsparcia i przyjaźni obecności i Wielkiego Mistrza Morya. Jeśli jest to również Twoim życzeniem, przybędzie stanie się On Duchowym Mistrzem dla Ciebie.

Mistrz El-Moryah - Mahatma Himalaya 

Jeśli chcesz mieć swój udział w pracy Wielkiego Mistrza Morya, Króla Himalajów, w przynoszeniu na ten świat większej świadomości, istnieje wiele możliwości po temu, w zależności od Twoich upodobań i umiejętności. Wspaniałym wkładem, który każdy może wnieść, jest opowiadanie innym ludziom, znajomym i przyjaciołom o istnieniu Mistrza Morya, Mahatma Himalajów i jego pełnej życzliwości pracy dla ludzkości i dla każdego zainteresowanego rozwojem duchowym, przebudzeniem i oświeceniem.

Wolontariusze Mistrza Morya stają się szczęśliwsi i bardziej świadomi wszystkiego, zaczynają nowe istnienie i po jakimś czasie czują potrzeby głębszej pracy duchowymi praktykami wedle nauczania Mistrza Morya. W ich życiu dokonuje się zwrot i to też jest dobre dla duchowego wzrostu człowieka. Praca dla Mistrza El Moryah jest szansą rozwoju, a nie obowiązkiem. Istnieją także pojedyncze osoby, które przez lata w doskonały sposób kontynuują swoją pracę i za to jest bardzo pomocne dla przebudzenia wyższej świadomości.