TARA DEWI - Tantryczna Bogini Indii i Tybetu

TARA - Żeńska forma Bogini uosabiająca Współczucie i Miłosierdzie 

Istnieje wiele legend, które odpowiadają na pytanie: skąd wzięła się Tara (Tārā, po tybetańsku Dolma, Drolma) lub Tāriṇī. Według jednej z nich narodziła się z łez Avalokiteśvary (istoty uosabiającej współczucie). Poprzysięgła, że będzie mu towarzyszyć dopóki jego celem będzie ulżenie cierpieniom ludzkim. Z tego powodu jest uważana za jego duchową małżonkę, a także emanację. Tara jest żeńskim bodhisattwą współczucia oraz matczynego miłosierdzia, a co więcej narodową patronką Tybetu, która ochrania przez wszelkimi niebezpieczeństwami i cierpieniami. Imię Tara jest uosabiane z wieloma jej wizerunkami. Tara ma różne kolory w zależności od tego czym się zajmuje: Zielona, Biała, Niebieska, Żółta, Czerwona i Czarna/Indygo Tara, w zasadzie pięć kolorów żywiołów w tradycji chińskiej i tybetańskiej, tak jak w medycynie chińskiej i tybetańskiej, wedle obiegów pięciu przemian żywiołów. Kolory to nie jedyne aspekty jej imienia, ponieważ jej imię ma dwa znaczenia: Wyzwolicielka oraz Gwiazda Przewodnia. Praktykujący wadźrajanę uważają ją za klucz do rozwinięcia siebie oraz poznania nauk o współczuciu (karuna) i pustce przestrzeni czy przestrzennej próżni (śunjata). Pierwotnie, szczególnie dla tradycji buddyjskiej, Tara to Ārya Tārā - Szlachetna Bogini Gwiazda lub Gwiezdna Szlachcianka w tradycjach Arjów. 

Mandala 21 Form Bogini Tara Dewi - Przewodzi Zielona Tarani

Tara, Tārā (तारा) lub Tāriṇī, jest jedną z dziesięciu Mahāvidyā, jedną z dziesięciu bogiń zgrupowanych pod nazwą Wielkiej Mądrości, w strukturze podobnej do kabalistycznego Drzewa Życia i Sefirot. Pojęcie to jest używane w ikonografii, w tym szeroko w tantrycznych Indiach. Tara przepływa przez ocean narodzin i ponownych narodzin, a jako swoja kolejna inkarnacja zachowuje wysoką świadomość poprzednich zstąpień. Czasami przedstawiana na ciele Śiwa, Jogina-Bóstwa, czasami karmiona mlekiem własnej matki, kojarzy się również z kremacjami. W ikonografii hinduizmu bogini z odciętą głową w dłoni lub z krwawą bronią oznacza, że ​​zabiła ludzką zazdrość lub złe pragnienia (żądze kaamiczne). Ten symbol nie powinien być traktowany jako wartość nominalna, ale raczej jako zwycięstwo bogini nad złem wierzącego lub szerzej nad złem świata ludzkiego lub demonicznego (asurycznego). Podobnie jak wiele bóstw tantrycznych (ezoterycznych), u początków buddyjskiej Tary znajduje się tytułowe bóstwo hinduskie, najwyraźniej związane najpierw z Boginią Mā Durgą oraz jej emanacjami, chociaż dziś jest zwykle formą Bogini Mā Kâlî, niszczącej wszelkie zło i jednocześnie twórczej bogini matki hinduizmu. 

Chiński pielgrzym Xuanzang donosi o istnieniu bardzo uczęszczanej świątyni poświęconej Bogini Tara Devi w pobliżu Nalandy w VI wieku e.ch. Nastąpiło to po rozprzestrzenianiu się wadźrajany w Himalajach, Indonezji i, w mniejszym stopniu, w Azji Wschodniej. Wraz z odwrotem buddyzmu przed ekspansywnym hinduizmem i islamem, Bogini Tārā stała się generalnie wyłącznością buddyzmu tybetańskiego, również praktykowanego przez Mongołów i część Mandżurów. W Chinach, Japonii i Korei dużą popularnością cieszy się żeńska forma Awalokiteśwary, Guanyin (Kuan Yen) czyli znajomo brzmiąca Quan Yin. Biała Tārā częściej występuje w pozycji lotosu, a Zielona w pozycji półsiedzącej, z jedną nogą opuszczonej z niebiańskiego siedziska tronowego. Dźanguli, która chroni przed wężami, siedzi na pawie (majurah), który podobnie jak orły garudah jest wrogiem bogiń. Liczba ramion postaci Bogini Tary jest zmienna (od 2 do 12), a także oczu (do 7, w tym jedno na środku czoła i jedno na każdej dłoni i na każdej podeszwie stopy). Najczęściej Tara wykonuje mudry dawania (varada-mudra), nauczania (vitarka-mudra) lub nieustraszoności (abhaya-mudra). Tara Devī zwykle trzyma w dłoni niebieski kwiat utpala. 

Tārā, Tāriṇī jest kobietą bodhisattwą, rodzajem Bogini, która posiada wielkie cudowne moce, siddhi, w szczególności, aby uwolnić wiernych od fizycznych i duchowych niebezpieczeństw. Jest także bóstwem tantrycznym (śaktyjskim) wizualizowanym i medytowanym przez praktykujących tybetański buddyzm wadźrajany, diamentowego wozu, aby rozwinąć pewne wewnętrzne cechy i zrozumieć zewnętrzne, wewnętrzne i sekretne nauki współczucia i mądrości jako zrozumienie pustki przestrzeni, śunjatam. Jak wszystkie bóstwa tantryczne, może być czczona jako jidam (yidam), czyli bóstwo medytacji. Ma punkty wspólne z dakiniami, ale wyróżnia się tym, że jest główną kobiecą postacią Buddy. Zatem dla jogini Machik Labdrön, rya Tāra jest manifestacją w ciele błogości (sambhogakaja) Yum Chenmo, pierwotnej babci (dharmakāya). W buddyzmie tybetańskim, w którym wadźrarajana jest szczególnie skuteczną metodą ścieżki mahajany, uważana jest za Wyzwolicielkę i Matkę wszystkich Buddów, która chroni przed strachem i lękiem. Według mistrza Tārānatha, była w świecie z przeszłości księżniczką zwaną „Księżycem mądrości” (dźńānaćandra w sanskrycie, a po tybetańsku Yeshe Dawa). Składając w ciągu kilku kalp ofiary Buddzie tego świata, Dundubhīśvara (tyb. Tonyo Drupa), „Władcy dźwięku bębna”, rozwinęła umysł przebudzenia bodhićitty, pragnienie zostania Buddą, który pomoże wszystkim istotom, i w ten sposób stała się bodhisattwą, decydując się zachować swoją kobiecą formę przez kolejne wcielenia, aż osiągnie pełny stan Buddham (Bodhi Swāhā). 

Tara - sanskrycka transliteracja: Tārā, dosł. "dobra", "zbawienna", "czysta", "jaśniejąca", "promienna", "gwiezdna" lub "rzeka" - w mitologii indyjskiej to Bogini, żona kapłana niebios Bryhaspati, kapłana Bogów utożsamianego z planetą Jowisz, która jest patronem kapłaństwa i symbolem oraz planetarną energią Guru (trzeba w astrologii dokładnie zbadać położenie i aspekty Jowisza, także z gwiazdami stałymi, aby zobaczyć, czy ktoś nadaje się do roli Guru, Mistrza Przewodnika Duchowego). Tara to także Bogini, małżonka Boga Śiva jako Tāra (rodzaj męski) Śiva. Jest to druga forma ezoteryczna z dziesięciu postaci w mandali Boga Śiva i jego Bogini, Śrī Devī. Znaczenie Tara odnoszone jest do rodzaju bolidu przemierzającego niebo i zostawiającego za sobą świetlisty ślad niczym rzeka światła. Bogini Tārā Devĭ zapewnia ziemskie przyjemności i Zbawienie dla tych, co do niej aspirują, stając się jako dusze (dźiwah) czy jaźnie jej wiernymi uczniami (śiszja, ćelah), wielbicielami (bhakta). Podobną funkcję spełnia Bóg Tāra Śiva. Bogini Tārā jest patronką wiedzy o kosmosie, astronomi i astrologii, numerologii, chirologii i podobnych, podobnie jak jej mąż, Tāra Śiva. Tārā jest mocą, śakti złotego lingamu (bana lingam), złotego kosmicznego jaja, z którego wyewoluował ten cały Wszechświat (Brahmanda). Jest boginią kosmicznej próżni (śunyah, śunyatah), ucieleśnia nieskończoną przestrzeń, kosmiczny etereum, czystą i promienie świetlistą. Tāraka Asura to niebezpieczny demon atakujący dzieło Bogini Tārā, zatem atakuje czystość aby pokalać wyznawców, atakuje promienność i świetlistość nasyłając medytującym "dołki" i depresje, atakuje kosmiczną wiedzę, zachęca do szkodliwego ignorowania odwiecznych praw i zasad duchowych, udaje gwiezdnych posłańców z kosmosu wyprowadzając poszukujących na manowce swoimi mrocznymi i pomylonymi czannelingami. Tāraka to archetyp osoby ban-guru, fałszywego mistrza, osoby, która naśladuje, podrabia prawdziwych mistrzów. Demona Tāraka Asura pokonuje Syn Boży, Kārttikeya (syn Plejad, syn sześciu matek) w postaci Subrahmanya czy Sanatkumara, Skanda zrodzony z Boga Śiva i Bogini Pārvati. 

Hekate - Magia Wielkiej Bogini

Bogini Hekate  - Wielka Magia Wschodu 

Bogini Hekate (HKT) - imię greckie: Ἑκάτη Hekátē, łac. Hecate, egipskie: Heqet (HQT) – to w mitologii greckiej bogini magii, czarów i uroków, rozdroży (miejsc sprzyjających czarom i urokom), egzorycmów, widm i zjaw z zaświatów, podróży astralnych po Zaświecie, mgły, także mgły mistycznej. Hekate jest także boginią świata podziemnego, Księżyca i magii księżycowej, nekromancji i spirytyzmu (wywoływania duchów, czannelingu). Hekate według Hezjoda jest dobroczynną boginią wielu dziedzin życia - wojny, rady, gier, jeździectwa, rolnictwa, prawdopodobnie później została także bóstwem chtonicznym, czyli podziemnym, boginią sprawującą pieczę nad światem zmarłych, Hadesem i Tartarem. Jej kult związany jest z boską magią, światem duchów i widm, także tych pogrążonych w ciemnościach z powodu niskiego stopnia rozwoju. Noce spędzała goniąc z pochodnią w towarzystwie upiorów i wściekłych psów czy wilków. Podczas tytanomachii popierała bóstwo Zeusa, dlatego nie została w żaden sposób wygnana. Bogini Hekate (Thea) jest małżonką Wielkiego Hermesa, co pokazuje w ezoteryzmie, że Magia jest małżonką Mądrości, Boskiej Gnozy w postaci wiedzy hermetycznej. 

Hekate - Bogini Magia

Imię "Hekate" nie ma dobrze udokumetowanego pochodzenia, ale wiadomo, że praktyki magiczne z Boginią Hekate służą od wieków w celu uzyskania nieśmiertelności lub chociaż przedłużenia życia. Niektórzy sugerują, że może ono oznaczać: "Ta, która stoi w odali", "Oddalająca", a chodzi o odsyłanie klątw i przekleństw od osób zaatakowanych czarnoksięstwem (czarną magią, satanizmem). Istnieje też podobieństwo między słowem "Hekate" a egipskim określeniem "hekau" oznaczającym magię, co chyba najlepiej oddaje funkcję bogini Hekate, a egipskiej Heqet. Według Roberta Gravesa imię to oznacza "sto" i odnosi się do Wielkiego Roku stu księżycowych miesięcy, w których dawniej rządził Święty Król. Po upływie tego czasu był on składany w ofierze, a jego krew miała stanowić symbol nowych narodzin ziemi. Niewątpliwie, praktyki z Boginią Hekate wymagają znajomości cykli i energii Księżyca, a sama Bogini Hekate transmituje przez swoją aurę i trzecie oko energię światła księżycowego dającą długowieczność oraz transformację ku ciągłej świadomości duszy poprzez kolejne wcielenia w różnych epokach i światach. 

Bogini Hekate nosi też wiele przydomków, dodatkowych imion-właściwości, a nazywano ją też Aphrattos (Bezimienna), Antaia (Spotykająca), Enodia (Przydrożna) lub Pandeina (Straszliwa). W swoim imieniu Pandeina (Straszliwa) podobna jest do magicznej indyjskiej Bogini Bhairavi lub Kālī (Kaalii) oraz niektórych form Bogini Tary (Tārā). Greckie imię bogini Hekate wskazuje na nią jak na "Działającą z Daleka". Nosiła przydomek Hekate Trioditis, czyli Hakate Trójdrożnej, a na Wschodzie Bogini Trzech Dróg jest zwykle Świętą Mateczką trzech mistycznych czy magicznych systemów zwanych ścieżkami lub drogami (droga księżycowa, droga słoneczna i droga niebiańska). Łacińska wersja tego przydomka brzmi Hekate Trivia i posiada to samo znaczenie. Inny z przydomków Hekate, to Protyreja, co wiąże się z jej funkcją strzegącej wrót, strażniczki bramy. Bogini zwana była także Suką i Wilczycą. Imię Pandeina w znaczeniu Straszliwa kojarzymy ze wschodnią magią indyjską, gdzie mamy postać Wielkiej Bogini pod imieniem Bhairavi oraz Mahākālī (Mahaakaalii) także ukazującej się w formie groźnej czy straszliwej, pokonującej demony, odpędzającej wszelkie zło Królowej Niebios. 

Uchodziła za córkę tytana Persesa i tytanidy Asterii, zatem formalnie pochodzi z rodu tytanów, jednakże z uwagi na charakter oraz życiowe wybory staje się jedną z bogiń nieba. W dawnej boskiej magii często uważano ją za boginię surowej pokuty i słusznej pomsty. Często jej posągi stały na rozstaju dróg i stąd Rzymianie nadali jej przydomek Hekate Trivia. Z czasem jednak wizerunek bogini Hekate bardzo się zmienił. Umiłowana przez niebiańskich bogów z Olimpu, ulubienica Zeusa (Dzeusa), któremu piastowała dzieci, była łaskawa dla ludzi: zsyłała bogactwo, siłę i sławę, osłaniała żołnierzy w bitwach i żeglarzy na morzu, czuwała nad sprawiedliwością w sądach i prowadziła zawodników olimpijskich do mety patronując olimpiadom. 

Bogini Hekate jest magicznym bóstwem obdarzającym ludzi wszelkimi dobrami (bogini dobrobytu i fortuny, bogini dobrego losu). Zapewnia rozmnażanie się bydła pasterzom, rybakom obfity połów. Niesie powodzenie w słusznej walce i zawodach sportowych. Wiązana jest także z dziećmi i ich przyjściem na świat. Stoi na straży wrót przejścia pomiędzy światami i prawa przyczynowo-skutkowego według którego funkcjonują światy duchów oraz aniołów i bóstw. Medea jest kapłanką bogini Hekate. Jej potęga jest ogromna, rozciąga się na trzy światy, ziemię, niebo oraz podziemie - czci ją nawet sam bóg Zeus. Bogini Hekate jest najstarszą Boginią na Olimpie, władczynią magii olimpijskich bogów nieba. Panuje nad życiem i śmiercia każdego człowieka, potrafi więzić i uwalniać duchy wszelkiego rodzaju. Jest wielce honorowana i wzywana przez boskich magów, okultystów, ezoteryków, szamanów i czarownice. Według starożytnego gnostycznego tekstu "Wyroczni Chaldejskich", bogini Hekate jest Wielką Matką, życiem wszechświata. Wzywa się ją używając jej sigillum - jest to sierp Księżyca z dwoma punktami u góry i trzecim pomiędzy nimi. 

Dewaczan - Cywilizacja Niebian

Cywilizacja Niebian - Mieszkańcy Krainy Światłości i Białej Magii

Podejmujemy obecnie głębszy opis okoliczności, gdy człowiek porzuca swe ciało astralne i niższe mentalne, a przenosi swą świadomość do ciała przyczynowego, czyli inaczej mówiąc wznosi się do wyższego świata mentalnego. Przechodzi on wówczas do świata zwanego niebiańskim, anielskim lub dewaicznym, który w literaturze teozoficznej nazywa się dewaczanem, czyli dosłownie krainą świetlistą, krainą świetlistych istot, dewów. Kraina ta ma też w sanskrycie nazwę dewasthan, czyli kraj światłych  bogów, kraina światłości. Jest ona swargą u hinduistów, sukhawati u buddystów, a niebem u wyznawców zaratusztrianizmu, judaizmu, chrześcijan i muzułmanów. Nadaje się też niekiedy temu światu nazwę "nirwany oświeconych ludzi". Dewaczan (Devakhan) to przede wszystkim i nade wszystko świat myśli abstrakcyjnych. Starożytne księgi opisują dewaczan jako specjalnie chronioną część świata mentalnego, wyższą sferę planu mentalnego, z której wszelkie troski i cierpienia zostały wyłączone przez wielkie inteligencje duchowe, czuwające nad ewolucją ludzkości i innych stworzeń. Jest to miejsce pełnego szczęścia, wypoczynku, gdzie człowiek przyswaja sobie w spokoju owoce swego życia fizycznego. Człowiek przebywający w dewaczanie nosi w sanskrycie nazwę dewaczani. 

Niebiosa i niebianie

Podejmowano wiele prób opisania niebiańskiego świata, ale żadna z nich nie jest zadowalająca, gdyż z natury swej nie daje się on opisać w języku fizycznego świata. Tak na przykład buddyjscy i hinduscy jasnowidzowie mówią o drzewach ze złota i srebra, mających jako owoce drogocenne kamienie. Hebrajski pisarz, który mieszkał w wielkim i wspaniałym mieście, mówi o złotych i srebrnych ulicach. Współcześni teozoficzni pisarze operują porównaniami z grą barw o zachodzie słońca i wspaniałością morza i nieba. Każdy usiłuje odmalować rzeczywistość, nie dającą się wyrazić słowami, za pomocą porównań ze znanymi sobie zjawiskami. W ciągu życia w świecie astralnym i mentalnym niższym, owe niższe składniki natury człowieka wypalają się jeśli człowiek pracuje na ścieżce samodoskonalenia. W sferze wyższej mentalnej pozostają jedynie szlachetne myśli, podniosłe i bezinteresowne aspiracje, które żywił w czasie życia ziemskiego, co powoduje, że istota ludzka zostaje przeistoczona w anielską, boską naturę i wchodzi w nurt cywilizacji niebian, anielskiej cywilizacji wyższego świata boskich duchów pełnych światła, prawdy, mądrości i mocy. W niebiańskim świecie dewaczanu dusza zbiera owoce tylko takich swych myśli, które były całkiem bezinteresowne, toteż życie w dewaczanie nie może być inne, jak tylko szczęśliwe. Jak to określił jeden z Mistrzów, dewachan jest krainą, gdzie nie ma ani łez, ani westchnień, gdzie nie wychodzi się za mąż ani się nie żeni, gdzie człowiek sprawiedliwy urzeczywistnia w pełni swą doskonałość. 

Hathor - Bogini Białej Magii

Hathor - Święta Bogini i Biała Magia 

Szamańskie medytacje z Sercem Bogini Hathor (Het Heru), odrodzenie wyższej świadomości w praktykach z magiczną Boginią Hathor. Przywoływanie opieki Hathor - anielskiej Bogini Magii, Królowej Niebios. Piękna i uwznioślająca muzyka grana na harfie i innych dawnych instrumentach egipskich związanych z tradycjami Zakonu Kapłanek i Kapłanów Boskiej Wysokiej, Ceremonialnej Magii. Szamańskie tańce i duchowe śpiewy ku czci Bogini Hathor. Medytacje z magiczną duszą Bogini Hathor, Dawczynią Miłości i Niebiańskiej Magii. Hathor jako Bogini miłości i małżeńskiej wierności, Bogini małżeńskiego erotyzmu, opiekunka małżeństw i małżeńskiej miłości, Bogini Macierzyństwa. Władczyni Magii Syriusza (Sepdet), a wedle starszych tekstów egipskich także Stwórczyni Wszechświata. Hathor jest pradawną Boginią ziemi egipskiej, Synaju oraz ziemi Kanaan, Boginią Magii, duchowości, ezoteryki, okultyzmu, wiedzy hermetycznej, gnozy... 

Hathor - Bogini Złotego Światła

Magia to boska religia w praktycznym, przyziemnym wydaniu, a magiczne zaklęcia wspomagają plony, lekarstwa, zabiegi lecznicze, ochraniają przed złymi zdarzeniami, ochraniają związek małżeński. Magiczne, rytualne zaklęcia egipskie składają się z trzech działań: magicznych ruchów, magicznych słów i działań magicznymi przedmiotami. W ramach magicznego ruchu znajdujemy specyficzny, odpowiedni do praktyk magicznych taniec Bogini Hathor. Magiczne słowa to często krótkie opowieści ze świata Bóstw, Bogiń i Bogów wyzwalające Moc, a także przypominające dawne legendy. Nie ma Magii bez mistycznych legend i opowieści. Teksty magiczne zapisywane są z pomocą pięknej, ozdobnej i wyrazistej kaligrafii, w odpowiednim stanie ducha, ze skupieniem na odpowiednim Bóstwie. Tylko ręczne kaligrafie wykonane przez Maga, wykaligrafowane w ozdobny i piękny sposób, z włożeniem energii skupienia i medytacji mają charakter magicznego tekstu. Jako amulety można użytkować posążek świętej krowy, gdyż jest to jedna ze starych postaci Bogini Hathor, a także instrument muzyczny Sistrum, naszyjnik zwany Menat, od Mena - Macierz, Matka Magii. Tłumaczenie snów i wieszczenie ze snów to zajęcie wielu kapłanek wieszczek magicznej Bogini H. 

Tantra Joga - Kundalini i Ćakramy

TANTRA – Tantra Joga - Kundalini Joga i Ćakramy 

Tantra, Tantra Joga inaczej Kundalini Joga, a bardziej profesjonalnie Laja Joga jako praktyka trwa od przekazania jej metod przez inkarnację czy lepiej awatarę Boga Śiwa dziesięciu manifestacjom Bogini Kali Durga. Mamy dziesięć kierunków praktyki Tantry. Istnieją współcześnie trzy wielkie szkoły tantryczne: Kaula, Miszra i Samaya. Wyznaczają one trzy aspekty Ścieżki i pokazują całe bogactwo autentycznej Tantra Jogi – Mistycznego Zjednoczenia indywidualnej duszy (Atmana) z Bogiem, Wszechduchem (Brahmanem).

Tantra łączy w pewien rytuał praktyki typu mantra, mudra i jantra (yantram). Zwykle mantra jest tym od czego rozpoczynamy tantryczny przekaz jogi, a do tego dodajemy mudry oraz jantry (mandale), tak aby uzyskać sadhanę (duchową praktykę tantra jogi). Tantryczna joga to praktyka z ćakramami - ośrodkami energetycznymi i nadis - kanałami energii oraz Kundalini - boską mocą duchową. Tantra Joga to praktyka z tantrycznymi bóstwami, bogami (dewa) i boginiami (dewi), bez czego nie ma co mówić o tantrze.

Tantra to Ścieżka Śakti - Bogini Durga Kali

Tantra dosłownie oznacza “wyłanianie się” lub “rozrastanie, wzrastanie, rozciąganie się”. Tantra to święte, ezoteryczne teksty śaktyzmu i śiwaizmu. Początki tantryzmu giną w przedwedyjskich kulturach typu Harappa, a znane są z tajemnych kultów okresu starowedyjskiego. Szkoły tantryczne kładą nacisk na kult i rozwój żeńskiego pierwiastka Śakti (Kundalini), na Boginię jako źródło mocy duchowej, mocy twórczej i stwórczej.

Tantra uchodzi za orientalną tradycję duchowości i ezoteryki, mistyki i hermetyzmu, boskiej magii i okultyzmu, oczywiście w pozytywnym i dobroczynnym aspekcie tych słów. Tantra to starożytny szamanizm indyjski i himalajski. Tantrika – oznacza wszystko co tantryczne, a także osobę praktykującą Tantra Jogę. Tantra Joga zajmuje się także przekazywaniem form tanecznych, znanych jako taniec śiwaicki czy Nata Śiwanataradża.

Śila-kala to podstawowy cykl czasu znany z tekstów tantrycznych. Trwa on 5 tysięcy lat i jest to mały obrót koła czasu w ewolucji duszy (atmana) oraz ludzkiej cywilizacji. W tym czasie, przez ostatnich pięć tysięcy lat powstało wiele znakomitych dzieł poświęconych naukom i praktykom tantrycznym (ezoterycznym, mistycznym). Mahanirwanatantra, Kularnawatantra, Tantraloka, Tantrasara, Kalaćakratantra czy Devibhagavatam to bardzo podstawowe z tysięcy dostępnych w Sanskrycie traktatów mistyki jaką jest Tantra.