New Age - Epoka Wodnika - Ruch Nowej Ery i Nowej Ludzkości
New Age - z ang., wymowa: [njuː eɪdʒ]; w spolszczeniu Nju Ejdż, także Epoka Wodnika, Nowa Era, Ruch Nowej Ery (RNE), Złota Epoka, Złoty Wiek, Nowy Złoty Wiek – złożony i wielowymiarowy, alternatywny ruch duchowo-kulturowy, zapoczątkowany w drugiej połowie XX wieku, wyrosły z przekonania, że ludzkość, pogrążona w głębokim kryzysie, znajduje się w punkcie zwrotnym pomiędzy dwiema epokami ("erami"). Źródeł poglądów Nju Ejdż oraz genezy całego ruchu można doszukiwać się w astrologii, teozofii, zwłaszcza w pismach Heleny Bławackiej i wielkiej ezoterycznej kontynuatorki jej myśli Alice Bailey (1880-1949), ważnej prekursorki New Age, w Księdze Urantii, antropozofii Rudolfa Steinera oraz kontrkulturze lat 60-tych XX wieku (np. ruch hippisowski). Jak w przypadku większych społecznych kultur duchowych takich jak buddyzm, chrześcijaństwo czy islam, trudno jest wskazać absolutnie wszystkie źródła leżące u podstaw zaistnienia danej kultury duchowej.
 |
| Duchowa Praca Zjednoczonych Narodów Wyzwolonej Ludzkości |
New Age jako synkretyczny kierunek filozoficzny może być scharakteryzowany jako monizm, panteizm, a także pewnego rodzaju etyczny indywidualizm i woluntaryzm, po trochu nawiązuje do indyjskiej Wedanty oraz Adwaita Wedanty. Zakłada, iż wszyscy są jednością, a poczucie odrębności jednostki od świata i innych istot jest uświadomieniem sobie własnego ego przez umysł. Ruch Nju Ejdż zaleca wiele praktyk, mających na celu zjednoczenie ze światem. Są to np. medytacja, koncentracja, relaksacja, afirmacja, joga, reiki, medytacje Wniebowstąpionych Mistrzów takich jak Elmoryah, Śiwa czy Saint Germain. Zwolennicy Ruchu New Age deklarują, iż uznają wolną wolę każdej istoty ludzkiej za najwyższe dobro i szanują dobroczynne decyzje każdego człowieka. Filozofia New Age głosi, że każdy jest równy każdemu. New Age jest także często łączony z psychologią perennis (psychologią wieczną) o której mówił, między innymi, Aldous Huxley mając na myśli wiedzę o duchowości i jedności człowieka ze światem, bliskiej temu, o czym mówi panteizm.
New Age generalnie jest kontynuacją duchowych i metafizycznych tradycji gnostyckich, wiele czerpie również z religii orientalnych, ze współczesnych nauk szczegółowych i naukowych hipotez z pogranicza nauki. Ruch New Age w Polsce rozwija się już od ponad 30 lat. Bezpośrednim jednak źródłem tej duchowej filozofii Nju Ejdż jest XIX-wieczna teozofia, biała magia, a także antropozofia. New Age wykorzystuje też wiele koncepcji filozoficznych i religijnych, odpowiednio definiując je dla celów synkretycznych, jako że dobra i zdrowa filozofia powinna być wewnętrznie spójna i logiczna. Nowością tu jest wykorzystanie nauki i techniki lub powoływanie się na nie. Teozofia to rodzaj mistycyzmu i gnostycyzmu rozpropagowany zwłaszcza w XIX wieku przez Towarzystwo Teozoficzne Heleny Bławackiej. Podkreśla niezbędną jedność duchowych i materialnych składników wszechświata. Poszukuje ukrytych sił, które sprawiają, że materia i duch oddziałują na siebie w taki sposób, że umysły ludzkie i boskie w końcu się spotykają, a wtedy następuje moment oświecenia. Gnoza to ogólnie pewna forma wiedzy, która nie jest intelektualna, ale wizjonerska lub mistyczna i, jak się uważa, została objawiona. Może ona połączyć człowieka z boską tajemnicą. Gnoza była bardzo rozpowszechniona w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, zwalczana przez satanistycznych inkwizytorów kościoła katolickiego jako nauka niemożliwa do pogodzenia z brutalną i zaborczą polityką imperialistyczną Rzymu oraz Watykanu.
